ဗဟိုပြု၍ (စ/ဆုံး)

 ဗဟိုပြု၍ (စ/ဆုံး)

ရေးသားသူ - မဟာဒုတ်

အင်းစက် ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။

(01)

ကားလေးက တရွေ့ရွေ့နဲ့မောင်းနှင်နေလိုက်တာ မော်လမြိုင်ကိုကျော်လို့ ရေးမြို့တောင်ရောက်ခါနီးနေပြီ၊ သူတို့ရဲ့ဦးတည်ရာကတော့ ဗမာပြည်ရဲ့တောင်ဖျားဆုံးဒေသ ဘိတ် ထားဝယ် ကော့သောင်း ခရီးစဉ်လေးပေါ့၊ သွားရတဲ့အကြောင်းအရင်းကတော့ သီရိရတနာဆိုတဲ့ကောင်းမလေးတစ်ယောက် ဆယ်တန်းအောင်တဲ့အထိန်းအမှတ်အနေနဲ့ မိသားစုလိုက်ခရီးထွက်လာကြတယ်။

အဖိုးဖြစ်သူ ဦးချစ်မောင်ရယ် အဖွားဒေါ်ရွှေတုတ်ရယ် အမေဒေါ်ခင်ခင်သိမ့်ရယ် သူ့အဖေဦးတင်ထွဋ်ရယ် နဲ့ ဦးလေးဖြစ်သူ သန်းထွန်းရယ် (၆) ယောက်သား တောင်ငူကနေ ထွက်လာခဲ့တယ် ။ သီရိရတနာက အထက်တန်းကိုရိုးရိုးအောင်ယုံတင်မဟုတ်ပဲ ဂုဏ်ထူး (၅/၆) ခုပါ ပါပြီး သူ့ရဲ့ အသက် (၆၃) နှစ်ပြည့် မွေးနေ့လဲနီးနေပြီဖြစ်တာကြောင့် တစ်အိမ်လုံးကသူ့ကိုအလိုလိုက်ပြီး သူသွားချင်တဲ့ မောင်းမကန်ခရီးစဉ်ကိုစီစဉ်ပေးကြရင်း မိသားစုလိုက်ခရီးထွက်ဖြစ်သွားတာပေါ့၊

အဖိုးဖြစ်သူဦးချစ်မောင်က အသက်မှာ (၆၃) နှစ်ကျော်လို့ (၆၄) နားကပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်အခါကတော့ နာမယ်ကြီးဓါတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင်အသိုင်းအဝိုင်းကြားတွင်  နာမယ်လဲ အတော်အသင့်ကြီးခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့၊ သူ့ဇနီးဒေါ်ပန်းအကြည် ကလဲ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးဟောင်းတစ်လက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဦးချစ်မောင်နဲ့အကြောင်းပါလို့ သမီးလေး ခင်ခင်သိမ့်ကိုမွေးပြီးနောက်မှာမှ ရုပ်ရှင်လောကကနေ အနားယူလာခဲ့တာ တော်တော်တောင်ကြာခဲ့ပြီပဲ၊

သူတို့မှာက ခင်ခင်သိမ့်နဲ့ သားငယ် သန်းထွန်းတို့သာရှိပြီး သန်းထွန်းကတော့ ရန်ကုန်မှာ အခြေကျနေလေရဲ့ ။ သမီးကြီးကတော့ အိမ်ထောင်ကျသွားပေမယ့်လဲ အိမ်ခွဲမနေကြပဲ မိဘများနဲ့အတူ တောင်ငူမှာပဲနေကြတယ်၊ သူ့အမျိုးသားဦးတင်ထွဋ်ကတော့ ကုန်ကားများ ခရီးသွားကားများစွာပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူအငှားဖြင့်ထားကာ ဦးတင်ထွဋ်ကိုယ်တိုင်ကားတစ်စီးမောင်း၍ကုန်ပို့ လူပို့လုပ်ပါတယ် ။ သူတို့မိသားစုက အချမ်းသာကြီးမဟုတ်တောင် တော်တော်ပြေလည်ကြတဲ့ထဲပါတာပေါ့ဗျာ၊ ဦးတင်ထွဋ်ကဇနီးနဲ့ ယောက္ခတွေကိုဘာမှလိုလေသေးမရှိအောင်ပြည့်ပြည့်စုံစုံထားပေးတယ်။

ဒီလို့နဲ့သူတို့ရဲ့ခရီးစဉ်က ထားဝယ်ကိုအရင်မဝင်ပဲ နောက်ဆုံးမှလည်ပတ်မယ်စိတ်ကူးပြီး ကော့သောင်းကိုတန်းသွားလိုက်ပါတယ်၊ ကော့သောင်း ဘိတ်တို့မှာ (၄) ရက်ခန့် နေထိုင်ပြီး ထားဝယ်မသွားခင် တစ်ရက်မှာတော့ ဘိတ်ကတည်းခိုးခန်းမှာ တည်းကြတော့ ခရီးသွားရာသီမို့လားမသိ ဟော်တယ်တွေတည်းခိုခန်းတွေကလူအကုန်ပြည့် ၊ အခန့်ပြည့်နေတော့ သူတို့လဲ နှစ်ယောက်ခန်းတစ်ခန်းထဲမှာတင်ပဲ extra bed တွေထပ်ဝယ်ပြီးစုအိပ်လိုက်ကြတယ်။

ညဖက်ကျတော့ မအိပ်ခင်လေးမှာ တည်းခိုခန်းနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်က ဘီယာဆိုင်မှာ ဦးချစ်မောင်ရယ် သမတ် တင်ထွဋ်ရယ် သန်းထွန်းတို့က ညဖက်ဘီယာစုပ်ကြတာပေါ့၊ ဒေါ်ရွှေတုတ်နဲ့ သီရိကတော့ အခန်းထဲမှာတင် ဖုန်းသုံးရင်းနေခဲ့ပြီး ခင်ခင်သိမ့်ကပါ သူ့ယောက်ျားနောက်လိုက်လာပြီး အတူတူဝင်သောက် ဝင်မြည်းလုပ်သွားတယ်၊ လေးယောက်သား စကားတပြောပြောနဲ့ သောက်သောက်စားစားနဲ့ ညမိုးချုပ်လို့ ဆိုင်သိမ်းခါနီးမှ ထပြန်လာလိုက်ကြပြီး လေးယောက်သားလဲတော်တော်ရေချိန်ကိုက်သွားတယ်။

တည်းခိုခန်းပြန်ရောက်သွားတော့ ဒေါ်ရွှေတုတ်နဲ့ သီရိရတနာတို့က အိပ်နှင့်နေကြပြီမို့ ဦးချစ်မောင်တို့လဲအိပ်ယာဆီကိုတန်းဝင်အိပ်လိုက်ကြာတာပေါ့၊ အိပ်တဲ့အခါကျတော့ သူတို့အစက စီစဉ်ထားတာက ခင်သိမ့်ရယ် ဒေါ်ရွှေတုတ်ရယ် သီရိရယ်က မိသားစုကုတင်အကြီးမှာအိပ်ပြီး ဦးချစ်မောင်ရယ် သားငယ်သန်းထွန်းရယ်ကတော့ ဘေးနေရာလွတ်မှာ extra bed နဲ့အိပ်မယ် ။ 

ဦးတင်ထွဋ်ကသူတို့ကုတင်ခြေရင်းမှာအိပ်ယာပြင်ထားလိုက်ပြီးအိပ်မလို့လုပ်ထားပေမယ့် ခင်သိမ့်တို့ကမူးလဲမူးလာ စိတ်လဲနည်းနည်းထနေတော့ ဒေါ်ရွှေတုတ်တို့နဲ့ကုတင်ပေါ်သွားမအိပ်တော့ပဲ သူ့လင်ရှိရာကြမ်းပြင်မှာပဲ လိုက်အိပ်တာနဲ့ သန်းထွန်းကကုတင်ပေါ်ရောက်သွားတယ်။

ဦးချစ်မောင်ကနံရံဘက်မှာအိပ်ပြီး ဦးတင်ထွဋ်ကအလယ်မှာ ခင်သိမ့်ကတော့ ဘေးအစွန်းပေါ့ ။ သူ့ဘေးမှာလဲဒေါ်ရွှေတုတ်တို့ကုတင်ပဲရှိတော့တယ်၊ အကုန်လုံးလဲမူးပြဲလာကြတာဆိုတော့  အခန်းထဲရောက်ရောက်ချင်း အိပ်ယာထဲတန်းဝင်သွားပြီးထိုးအိပ်ကြတော့တာပဲ၊ အလင်းစူးတဲ့မီးတွေတော့ပိတ်ထားပြီး နံရံကမီးလုံးအသေးလေးတွေသာဖွင့်ထားတာမို့ တစ်ခန်းလုံးအမှောင်ကြီးတော့ဖြစ်မနေဘူး အိပ်ယာထဲရောက်ပြီးအသံတွေတိတ်သွားပြီးမကြာဘူး..။

ခင်ခင်သိမ့်လဲသူ့လင်နားကိုပူးကပ်သွားကာ ရင်ခွင်ထဲအတင်းဝင်လိုက်ပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့်

“ မောင် ခင်တို့မလုပ်တာဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဟင် ၆ လလောက်တောင်ရှိမလားပဲ...”

“ မင်းကလဲ ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ အိပ်တာမဟုတ်ဘူး..”

“ မောင်ကလဲ….ခင် ဒီညဘယ်လိုဖြစ်လဲမသိဘူး အရမ်းဆာနေတယ်..”

“ ဟာကွာ ဘေးမှာအဖေကောအမေပါရှိနေတာကိုဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ..”

“ ခင်က ဒီနေရာမှာပြောတာမဟုတ်ပါဘူးမောင်ရယ် ခင်တို့အပြင်ခဏထွက်ပြီး…....”

“ တော်…တော်…တော် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်နဲ့ အခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်လုပ်နေရင် ကျန်တဲ့သူတွေပါနိုးကုန်လိမ့်မယ်..”

“ မောင်ကလဲ ခင်ကိုမချစ်တော့ဘူးလား မောင်နော်…....”

“ မဟုတ်ပါဘူးကွာ ခင်ကလဲ မောင်ကအကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ပြောနေတာပါ..”

“ မရပါဘူး ကျမဒီလိုစိတ်လာဖို့ဆိုတာ တော်ရုံဖြစ်ခဲတယ် လာနေတုန်းလေ အတူနေချင်လို့ပါ နော်နော် အပြင်ခဏထွက်ရအောင်ပါ..”

“ အပြင်မှာ ဘာနေရာရှိမှာလဲကွာ ကဲဒီလိုလုပ်ကွာ နာရီဝက် တစ်နာရီလောက်တော့ အောင့်ထားလိုက်အုံး အဖေအိပ်သွားမှ မောင်တို့ကပ်တိုးလေးလုပ်ကြမယ်လေ..”

“ အင်း ပြီးရော ရှင်ကြီး ကျုပ်ကိုပစ်ပြီး အိပ်မသွားနဲ့နော်..”

“ အေးပါကွာ အေးပါ ခုတော့ခဏမှိန်းလိုက်အုံးမယ် ခဏနေပြန်ထကြမယ်လေ နော်..”

ဆိုကာ ဦးတင်ထွဋ်နဲ့ခင်သိမ့်တို့လဲ အတိုက်အဖောက်ညီစွာ သဘောတူလိုက်ကြပြီးခဏမှိန်းနေလိုက်ကြတယ်၊ မူးကလဲမူးနေတော့ ခဏမှိန်းတယ်ပြောပေမယ့် နှစ်ယောက်သားကတော့တချိုးထဲအိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ်၊

ညဖက် ၁:၄၈ နာရီကျော်လောက်ကျမှ ခင်သိမ့်လဲအခန်းထဲကအသံတချို့ကြောင့် နိုးချင်သလိုလို ဖြစ်လာပြီး မျက်လုံးဖွင့်အခန်းထဲလှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှမရှိတာကိုတွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ဖုန်းကနာရီကိုကြည့်လိုက်တော့ ည ၁း၄၈ ကျော်နေတာလဲသိကော အကုန်လုံးအိပ်နေကြပြီဆိုတော့ သူဂွင်ဖန်လို့ရပြီဆိုပြီး အနောက်ကနေဖက်အိပ်နေတဲ့သူ့ယောက်ျားဘက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ့ပါးကိုလှည့်နမ်းလိုက်ရင်း ပုဆိုးကိုဆွဲဖြည်ကာလီးကြီးကိုဆုတ်ကိုင်ပေးပြီး ဂွင်းထုသလို ညှစ်ညှစ်ပြီးစွပေးလိုက်တော့ လီးကြီးကလဲသူ့လက်ထဲမှာတင် တဖြေးဖြေးမာလာပါတော့တယ်။

“ အင်း……အင်…....” 

ဆိုပြီးသူ့ယောက်ျားဆီကငြီးငြူသံကြားလိုက်ရတော့ ခင်သိမ့်လဲလေသံဖြင့်

“ မောင် အချိန်ရှိတုန်းချစ်ရအောင်နော် သိပ်မကြမ်းနဲ့နော် ဘေးမှာအဖေလဲရှိတော့..”

ဆိုပြီးပြောလိုက်တော့ ဦးတင်ထွဋ်ဆီကဘာသံမှတော့ထွက်မလာပါ၊

ဒါနဲ့ ခင်သိမ့်လဲသူ့ယောက်ျားကိုကျောပေးလိုက်ပြီး သူ့ထမိန်ကိုလဲခါးအထိဆွဲလှန်လိုက်ကာ လက်နောက်ပြန်ဖြင့်သူ့ယောက်ျားလီးကြီးကို ကိုင်ပြီး သူ့ဖင်ကြားထဲထည့်ထားလိုက်ရင်း သူ့ကိုယ်လုံးကိုလဲအနောက်ကိုဆုတ်လိုက်ပြီး လီးကြီးနဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်လမ်းကြောင်းတည့်အောင်ချိန်ညှိနေပါတော့တယ်၊ လီးကြီးလဲသူ့ဆောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားထဲနှစ်ဝင်သွားကော သူကိုယ်လုံးလေးဖြင့်အနောက်ကို ပိုဆုတ်လိုက်ပြီး လီးကြီးကိုစောက်ဖုတ်ထဲ အတင်းသွင်းနေပါတော့တယ်၊ သွင်းနေရင်းနဲ့မှလီးတစ်ဝက်လောက်ထိ ဝင်လာတော့မှ အနောက်ကသူ့ယောက်ျားကသူ့ခါးကိုလာဖက်ကိုင်လိုက်ပြီး ခါးကိုဆွဲကာဆောင့်သွင်းလိုက်ပါတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်လဲ အလိုးမခံရတာလဲကြာ အရည်လဲသိပ်မထွက်သေးတော့ လီးကြီးက ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ထဲကိုခြောက်ကပ်ကပ်နဲ့ထိုးခွဲ ဝင်ရောက်သွားပါတော့တယ်၊ လီးကြီးလဲအဆုံးထိဝင်သွားကော ဦးတင်ထွဋ်ကကိုယ်ကိုနောက်ဆုတ်ကလီးပြန်ထုတ်လိုက် ရှေ့ပြန်တိုးပြီးထပ်ထည့်လိုက်နဲ့ ညှောင့်ညှောင့်ပြီးလိုးနေပါတော့တယ်၊

သူတို့အဖြစ်ကလဲ ဘေးမှမိဘတွေ သားသမီးတွေထားပြီး ခိုးလိုးနေရတော့ စိတ်သွားတိုင်းကိုယ်မပါဆိုသလို ဘေးတိုက်အနေအထားနဲ့ပဲဆောင်းတီးရတာပေါ့၊ နှစ်ယောက်လုံးကတော့အားမရတာအမှန် ခင်ခင်သိမ့်ကပိုဆိုးပြီး ညှောင့်လိုးနေတဲ့သူ့ယောက်ျားဖက်လှည့်လိုက်ပြီး

“ မောင် ခင် အားမရဘူး အပြင်မှာသွားလုပ်ရအောင်ပါ..”

လို့ညှိပေမယ့် ဦးတင်ထွဋ်ကဘာမှမပြောပဲ လီးကိုသာစောက်ဖုတ်ထဲအထုတ်အသွင်းလုပ်ပြီးဆက်လိုးနေပါတယ်၊

ခင်သိမ့်လဲပြောမဲ့သာပြောတာ ဘီယာတန်ခိုးနဲ့ ခေါင်းတစ်ခုလုံးချာချာလည်နေပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်ထွက်သွားလာနေတဲ့လီးကြီးရဲ့အရသာကိုတောင် ရတချက် မရတချက်နဲ့ဖြစ်နေတော့ လုံးဝမခံရတာထပ်စာရင် နည်းနည်းအဆာပြေသေးတယ် သဘောထားလိုက်ပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ထဲဝင်ထွက်သွားလာနေတဲ့ လီးကြီးဆီကိုသာအာရုံထားပြီး လီးကိုစောက်ဖုတ်နဲ့ညှစ်စုပ်ပေးလိုက်ရင်း အလိုးခံနေတယ်၊      

ဦးတင်ထွဋ်ကလဲ လိုးရင်းနဲ့ပြီးချင်လာတော့ ခင်သိမ့်ကိုပက်လက်ဖြစ်အောင် ဆွဲလှန်လိုက်ပြီး ပေါင်တစ်ဖက်ကိုလဲဆွဲမြှောက်လိုက်ကာ အရှိန်သွက်သွက်နဲ့ ဘေးတိုက်ဆောင့်ဆောင့်ပြီးလိုးလိုက်တာ “ ပလွတ်…..ပလွတ်….ပလွတ်….” ဆိုတဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲလီးအဝင်အထွက်အသံများပင် ခပ်စိပ်စိပ်ထွက်လာပြီး သိပ်မကြာလိုက်ခင်မှာပဲ ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ကြီးလဲ နွေးခနဲ့ဖြစ်သွားပြီး ဦးတင်ထွဋ်ပြီးသွားတာပေါ့၊ ပြီးသွားပေမယ့်လဲလီးကိုမချွတ်တော့ပဲဆက်စိမ်ထားလိုက်ပြီး ဦးတင်ထွဋ်ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ခြေတစ်ချောင်းကိုပါသူ့ယောက်ျားအပေါ်ခွလိုက်ပြီး ဦးတင်ထွဋ်ဘက်လှည့်ပြီးမျက်နှာကိုစမ်းတဝါးဝါးနဲ့စမ်းကာ ကစ်ဆင်စုပ်နေလိုက်တော့တယ်၊

လီးကလဲဆက်ညှောင့်ဆဲ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကလဲစုပ်နေတာမပြတ်ပဲ ခင်သိမ့်က ဘေးကို ဖယ်ထားတဲ့ စောင်ကိုယူကာနှစ်ယောက်လုံးကိုလုံအောင်ခြုံလိုက်ကြပြီး စောင်အောက်ကနေပဲသူ့ကိုယ်လုံးလေး ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ်လုပ်ပြီးဆက်လိုးနေပြီး တဖြေးဖြေးနဲ့ငြိမ်ကျသွားကာ အနောက်ကဦးတင်ထွဋ်ဆီကဟောက်သံလေးထွက်လာတော့မှ သူလဲစိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ပြန်အိပ်လိုက်ရတော့တယ်။

မနက် (၄) နာရီဝင်းကျင်လောက်မှာတော့ ခင်ခင်သိမ့်လဲ တရေးနိုးသွားကာ ညက သူတို့အဖြစ်ကို ပြန်တွေးမိပြီး စိတ်ထဲသိပ်မကျေနပ်သေးတာနဲ့ နောက်ကိုမလှည့်ပဲလက်နဲ့စမ်းလိုက်တော့ ဦးတင်ထွဋ်ရဲ့လီးကြီးကတောင်လျက်နဲ့ပဲ သူ့ဖင်ကိုဆက်ထောက်ထားတာတွေ့လိုက်ရတော့ သူကလဲလီးကိုလက်နဲ့ထိန်းကသူ့စောက်ဖုတ်ရှိရာသို့တေ့သွင်းလိုက်ပြီးအရှေ့ကနေပဲသူ့ဟာသူအနောက်ဆုတ်၍ လီးကြီးကိုသူ့စောက်ဖုတ်ထဲရောက်အောင်သွင်းယူလိုက်တယ်၊

လီးကြီးလဲသူ့စောက်ဖုတ်ထဲရောက်သွားကော ခင်သိမ့်က သူ့ဖာသာကိုယ်လုံးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ပြီးကြိတ်လိုးနေလိုက်တာ အနောက်ကအိပ်နေတဲ့ဦးတင်ထွဋ်ကလဲ နိုးသွားတာနဲ့ ခင်ခင်သိမ့်နို့အုံကြီးကိုလက်နဲ့ဆွဲညှစ်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲခါးကိုကော့ကာပေးလိုက်တော့ ဦးတင်ထွဋ်ကလဲသူ့ဟာသူခပ်သွက်သွက်လေးညှောင့်သွင်းလိုက်ပြီး ဖြေးဖြေးနဲ့မှန်မှန်လေးလိုးနေလိုက်ပါတော့တယ်၊

စောက်ဖုတ်ထဲမှာလဲညကလိုးထားတဲ့ လရည်တွေနဲ့မို့ စိုပြီးချော်လို့ လိုးရတာသိပ်မကောင်းပေမယ့် ဘေးတိုက်စောင်းတီးရတာမို့စောက်ဖုတ်ကြီးကလီးကိုညှပ်ပြီးလိုးရတာကြောင့် နည်းနည်းတော့ စီးစီးပိုင်ပိုင်နဲ့လိုးလို့ကောင်းနေဆဲပါပဲ၊ အဲ့လိုနဲ့သူတို့နှစ်ယောက်ဘေးတိုက်စောင်းတီးကာလိုးနေတဲ့အချိန်မှာပဲ သူတို့အခန်းထဲမှာလှုပ်ရှားသွားတဲ့ လူရိပ်‌ယောင်ကို‌ ခင်သိမ့်ကတွေ့လိုက်ရတော့ သူ့နို့တွေကိုညှစ်နေတဲ့ ဦးတင်ထွဋ်လက်ကိုဆွဲဆိပ်လိုက်ပြီး အချက်ပေးကာငြိမ်နေလိုက်တယ်၊

ဘယ်သူလဲကြည့်လိုက်တော့ သမီးဖြစ်သူ သီရိရတနာတစ်ယောက် တစ်ရေးနိုးလို့အိမ်သာထသွားတာမို့ သူလဲသီရိကိုလိုက်ကြည့်နေလိုက်တယ်၊ သီရိကလဲအိမ်သာထဲမဝင်ခင် အိမ်သာရှေ့ကမီးကိုဖွင့်လိုက်တော့ တစ်ခန်းလုံးလင်းသွားတော့ ခင်သိမ့်လဲအိပ်ချင်ဟန်ဆောင်ကာ မျက်လုံးကိုမှေးကြည့်နေလိုက်တယ်၊ သီရိကတော့သူတို့အဖြစ်ကိုဘာမှသိဟန်မတူ အိပ်စုံမှုံမွှားပုံစံလေးနဲ့ အိပ်ရင်းယောင်ပြီးလမ်းလျောက်နေသူတစ်ယောက်ပမာဘယ်မှမကြည့်ပဲအိမ်သာထဲတန်းဝင်သွားတာကိုတွေ့လိုက်ရတယ်၊

အဲ့အချိန်မှာပဲဦးတင်ထွဋ်ကလဲ ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ထဲငြိမ်နေတဲ့ လီးကိုပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အရှိန်ပြင်းပြင်းလေးဆောင့်သွင်းလိုက်ပြီး တဖန်ထပ်လိုးကြပြန်တာပေါ့၊ ခင်သိမ့်လဲမျက်လုံးလေးမှိတ်ကာ သူ့စောက်ဖုတ်ထဲဝင်ထွက်နေတဲ့လီးကြီးရဲ့အရသာကိုခံယူရင်း သမီးဖြစ်သူအိမ်သာထဲကပြန်အထွက်အလာကိုလဲ မျက်လုံးမှေးမှေးဖြင့်စောင့်ကြည့်နေရင်း အမှတ်တမဲ့ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရှေ့မှာလူတစ်ယောက်ကျောပေးအိပ်နေတာကိုသိလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှာတော့

“ အဖေကဘယ်လိုလုပ်အဲ့ဖက်ရောက်သွားတာလဲပေါ့..”

တွေးနေတုန်းမှာပဲ ဦးတင်ထွဋ်လီးကြီးကမိမိစောက်ဖုတ်ထဲ အရှိန်ခပ်သွက်သွက်အထုတ်အသွင်းလုပ်လာတော့ ဦးတင်ထွဋ်ပြီးချင်ပြီအထင်နဲ့ သူ့စောက်ဖုတ်နဲ့လီးကိုပိုညှစ်ပေးလိုက်ပြီး အနောက်ကိုခေါင်းလေးလှည့်ပြီးအနမ်း ဦးတင်ထွဋ်ကလဲခင်သိမ့်ရဲ့နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကိုနမ်းစုပ်ရင်း ညှောင့်လိုးနေရင်းနဲ့ သူ့လီးကြီးကလရည်များထပ်ထွက်ကာ ပြီးသွားပြန်တယ်၊

ပြီးသွားတော့ လီးတန်ကြီးကလရည်တွေတောက်လျောက်ထွက်နေပြီး လရည်ကုန်တဲ့အထိ လိုးညှောင့်ပြီးထုတ်ပေးရင်း သူတို့နှစ်ဦးနမ်းတာခွာပြီးတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြတော့

“ ဟင်….အဖေ……..” 

ဆိုပြီး ခင်သိမ့်တစ်ယောက်အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားတော့ သူ့နောက်ကသူ့ကိုလိုးနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကလဲမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး

“ ဟာ……သမီး……..”

ဆိုပြီး တ လိုက်ရင်းနှစ်ဦးသားအကြောင်ရိုက်သွားကြတယ်၊ အခန်းမီးယောင်အောက်မှာမို့ အကုန်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်တွေ့နေရပြီးသူ့အနောက်မှာသူ့ကိုလိုးပေးနေတာ ဦးတင်ထွဋ်မဟုတ်တာ သိလိုက်ရတယ် ဒါနဲ့ခင်သိမ့်လဲရှေ့ကိုပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရှေ့မှာသူ့ကိုကျောပေးအိပ်နေတာ ဦးတင်ထွဋ်မှန်းသိသွားပြီး ကုတင်ပေါ်မှာလဲ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ရွှေတုတ်ကကျောပေးလျက်သားအိပ်နေတာတွေ့လိုက်ရတယ်၊

အစကတော့ ကုတင်နဲ့သူ့လင်ကြားမှာ အိပ်နေပြီး ဘယ်လိုလုပ်သူက အလယ်ကိုရောက်သွားလဲ စဉ်းစားမရ တစ်ခုရှိတာက သူကအိပ်ရင်းလူးလိမ့်ပြီးအိပ်တတ်တဲ့အကျင့်ရှိတယ် ညကသူတို့ပထမဆုံးအကြိမ်စလိုးတဲ့အချိန် သူ့ယောက်ျားကအိမ်သာသွားလို့ နေရာလွတ်ပြီး သူလဲလူးလိမ့်ရင်းအလယ်ရောက်သွားတာနေမယ်လို့ စိတ်ထဲအောင်မေ့နေလိုက်တယ်၊ 

ဦးချစ်မောင်ကလဲ အိမ်မက်လိုလို တကယ်လိုလိုနဲ့ သူ့လီးကိုလာကိုင်ပြီး စောက်ဖုတ်ထဲ အတင်းထိုးထည့်တာခံလိုက်ရတော့ မလိုးရတာလဲကြာပြီဖြစ်တာရယ် အရက်ကလဲမူးနေတာရယ်ကြောင့် ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်းမခွဲမိတော့ပဲ မူးမူးနဲ့ရှေ့မကြည့်နောက်မကြည့် သူ့မိန်းမဒေါ်ရွှေတုတ်အထင်နဲ့စွတ်ဆွတ်လိုးနေလိုက်တာ ဒေါ်ရွှေတုတ်မဟုတ်ပဲ သူ့သမီးဖြစ်သူခင်သိမ့်ဖြစ်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရပေမယ့် စောက်ဖုတ်ထဲမှာစိမ်ထားတဲ့လီးကြီးကလရည်များလဲထွက်လို့မကုန်နိုင်သေးပဲ ဆက်လက်ထွက်နေဆဲ၊

သူကလဲညှောင့်လျက်သားနဲ့အရည်တွေအကုန်ညှစ်ထုတ်နေလိုက်ပြီး ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်လေးကသူ့လီးကို ပို ပိုညှစ်ပေးလာသလိုခံစားနေရတယ်၊

အဲ့အချိန်မှာပဲ အိမ်သာရေဆွဲချသံကြားလိုက်ရတော့ ခင်သိမ့်ကောဦးချစ်မောင်တို့လဲ နှစ်ယောက်သားဖက်လျက်အနေအထားပြန်နေကာ ဟန်မပျက်အိပ်နေလိုက်ကြပြီး မြေးဖြစ်သူသီရိတစ်ယောက်အိမ်သာထဲကထွက်လာပြီး အခန်းမီးကိုပိတ်ပြီးကုတင်ပေါ်ပြန်တက်လှဲသွားတဲ့အထိ သူတို့နှစ်ဦးသားအသက်ရှုဖို့တောင်မေ့နေကြတယ်၊

အခန်းတစ်ခုလုံးအမှောင်ပြန်ဖုံးသွားကြပေမယ့် သူတို့သားအဖနှစ်ဦးသားလဲ လှုပ်တောင်မလှုပ်ရဲ အသံထွက်မှာကြောက်လို့ ငြိမ်နေလိုက်ကြပြီး ဦးချစ်မောင်ရဲ့လီးတန်ကြီးကလဲသမီးဖြစ်သူရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲမှာအစွမ်းကုန်တောင်မတ်လို့နေတော့တယ်၊ ခင်ခင်သိမ့်ကလဲထိုအဖြစ်ကိုမသိမဟုတ် သူ့စောက်ဖုတ်ထဲထိုးခွဲဝင်ရောက်ကာ နှစ်ချီလိုးထားသောအဖေဖြစ်သူရဲ့လီးကြီးက သွေကျောတွေတဒုတ်ဒုတ်နဲ့ခုန်လာပြီးပို၍ပင်မာကျောနေသယောင်ယောင်ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့စောက်ဖုတ်နဲ့မသိမသာညှစ်ပေးနေလိုက်တယ်၊

တော်တော်လေးကြာလို့သီရိအိပ်သွားလောက်ပြီထင်တော့မှ ခင်သိမ့်ကအရှေ့ကိုကော့ထွက်လိုက်တော့ အဖေဖြစ်သူရဲ့လီးတန်ကြီးလဲသူ့စောက်ဖုတ်ထဲကနေ ကျွတ်ထွက်သွားပြီး ဟာတာတာကြီးဖြစ်ကျန်ခဲ့တော့ ကိုယ့်စိတ်ကိုထိန်းကာအဖေဖြစ်သူကိုလဲစကားမပြောရဲပဲနေပြီးဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေပြန်တွေးလို့ ရှက်ကလဲရှက် အဖေ့ကိုလဲမျက်နှာပူနေမိတယ်၊ တအောင့်အကြာမှာ သူ့အဖေကနောက်ကနေသူ့ပုခုံးကိုလာကိုင်တော့ ခင်သိမ့်လဲအနောက်ကိုလှည့်မကြည့်ရဲပါ၊

ဦးချစ်မောင်ကလဲ ခင်သိမ့်ပုခုံးကိုလှုပ်ပြီးခေါ်နေပေမယ့် ခင်သိမ့်ရဲ့ပြန်မထူးတော့ အရဲစွန့်ကာ ဒီအခြေအနေထိရောက်နေပြီးမှတော့မထူးဘူးဆိုပြီး သမီးဖြစ်သူရဲ့နောက်ကျောကိုကပ်လိုက်ပြီး ပုခုံးကိုပုတ်ပြီးနှိုးလိုက်တော့ ခင်ခင်သိမ့်တစ်ယောက်ရှက်နေဟန်တူတယ် ငြိမ်နေတော့ ဦးချစ်မောင်ကပဲခင်သိမ့်ကိုလှမ်းဖက်လိုက်ပြီး လည်ပင်းလေးကိုနမ်းလိုက်ရင်း အနောက်ကနေနို့အုံလေးတွေကိုဆွဲညှစ်ကာနယ်ပေးနေတော့ ရှက်စိတ် ဝမ်းနည်းစိတ်ပြည့်နေတဲ့ခင်သိမ့်လဲအဖေဖြစ်သူရဲ့လုပ်ရပ်ကြောင့် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားပြီး သူ့အဖေဘယ်အထိဆက်လုပ်မလဲသိချင်သွားကာငြိမ်နေလိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲခင်သိမ့်လည်ပင်းကိုစုပ်နမ်းလိုက်ပြီး နားနားသို့တိုးကပ်ကာ

“ သမီး အဖေ မဝသေးဘူး လေးဖက်ထောက်ပေး..”

ဆိုပြီးတုံးတိတိပြောချလိုက်တော့ ခင်ခင်သိမ့်တစ်ယောက်လဲကိုယ့်နားကိုပင်မယုံနိုင်တော့၊

ဦးချစ်မောင်ရဲ့လုပ်ရပ်ကိုလဲနားမလည်တော့ပဲအကြောင်သားနဲ့အဖေဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်ကာ ငေးနေမိတော့တယ် ဦးချစ်မောင်ကပဲသူ့ခါးကိုလာဆွဲလိုက်ပြီး လေးဖက်ထောက်ပုံစံလုပ်ယူနေတာမို့ ခင်သိမ့်လဲရုန်းထွက်ချင်ပေမယ့်လဲ သူကိုယ်တိုင်ကိုက ကာမအရသာအတောမသတ်နိုင်သေးတော့ ဦးချစ်မောင်လုပ်သမျှကိုလိုက်လျောပေးနေမိတယ်၊

ခင်ခင်သိမ့်တစ်ယောက်လေးဖက်ကုန်းပြီး ဖင်ကိုကော့ပေးထားတဲ့အနေအထားရောက်သွားတော့ ဦးချစ်မောင်ကအနောက်ကနေ နေရာဝင်ယူလိုက်ပြီး ထမိန်ကိုပြန်ဆွဲလှန်လိုက်ရင်း သူ့လီးကြီးကိုခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်မှာတေ့သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ချက်ထဲဆောင့်ထည့်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲအောင့်တက်သွားပြီး

“ အ…..ရှီး……….ဖြေး….ဖြေး…..အား..”

တစ်ညလုံးလိုးထားတဲ့လရည်တွေကလဲစောက်ဖုတ်ထဲမှာ မခြောက်သေး ရေနဲ့လဲမဆေးရသေးတာကြောင့် ထွက်ပြီးသားစောက်ရည် လရည်တွေနဲ့ချော်ပြီး လီးကြီးကစောက်ဖုတ်ထဲကိုတန်းတန်းဝင်သွားပေမယ့်လဲ ခုသူ့ကိုလိုးနေတာ သူ့ယောက်ျားမဟုတ်ပဲ အဖေအရင်းကြီးဖြစ်နေတာစိတ်ထဲသိနေတော့ ကြက်သီးတွေလဲထ သူ့စောက်ဖုတ်ထဲဝင်လာတဲ့လီးကြီးကိုလဲ ညှစ်စုပ်ကာပေးနေမိတယ်၊

ဦးချစ်မောင်က ဝင်သွားတဲ့ လီးကို ဒစ်ခေါင်းထိပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တဖန်ထပ်ဆောင့်သွင်းလိုက်ပြန်တယ်။ ထုတ်လိုက်ဆောင့်သွင်းလိုက်နဲ့ ခင်ခင်သိမ့်လဲအဖေ့ကိုရှက်တာ ကြောက်တာမရှိတော့ ဘေးမှာအိပ်နေတဲ့ယောက်ျားဖြစ်သူနိုးလာမှာပင်မကြောက်မိတော့ပဲ ကာမဆိပ်တက်လာပြီး ခါးကိုခွက် ဖင်ကိုကော့ကာပေးနေတယ် ဦးချစ်မောင်ကလဲခင်သိမ့်ခါးနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကာ သူ့ဂွေးဥကြီးခင်သိမ့်ဆီးခုံသွားရိုက်တဲ့အထိ တဖြောင်းဖြောင်းနဲ့ဆောင့်ကာလိုးပါတော့တယ်၊

အသံတွေ အရမ်းထွက်လာတော့ ခင်သိမ့်ကနောက်ပြန်လှည့်ကာ သူ့အဖေရဲ့လက်မောင်းကိုလှမ်းဆွဲလိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲကုန်းလိုက်ပြီးခင်သိမ့်ရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေကိုနမ်းစုပ်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲခေါင်းကိုခါရမ်းလိုက်ပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့်

“ ဘေးမှာ သူများတွေအိပ်နေတယ်လေ အသံတွေတအားထွက်နေပြီ..”

ဆိုတော့မှအရှိန်ကိုလျော့ချလိုက်ပြီး ခဏငြိမ်နေလိုက် အရှိန်ပြန်တင်ဆောင့်လိုက်နဲ့ ဖီးလ်က တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်နေတော့ ဦးချစ်မောင်လဲမနေနိုင်တော့ပဲ အားရပါးရဆောင့်ပြီးလိုးချင်လာတာနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကလီးကြီးကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ ခင်ခင်သိမ့်လက်မောင်းလေးကိုဆွဲမလိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေကိုမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှတော့မပြောပဲ ဦးချစ်မောင်ဆွဲခေါ်ရာနောက်ပါသွားတော့တယ်၊

ဦးချစ်မောင်ကတော့ခင်သိမ့်လက်ကိုဆွဲ အိမ်သာထဲခေါ်သွားပြီး အိမ်သာထဲမှာတော့မီးအလင်းရောင်ကောင်းကောင်းနဲ့ သူတို့တစ်ဦးကိုတစ်ဦးရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်တွေ့နေရပြီး အချင်းချင်းဘာမှတော့မပြောနေကြတော့ပဲ ဦးချစ်မောင်ကဘေဇင်ကိုလက်နဲ့ပုတ်ပြလိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေလိုချင်တဲ့ပုံကိုသဘောပေါက်လိုက်ကာ ဘေဇင်မှာလက်ထောက်ကုန်းလိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်က ခင်သိမ့်အနောက်မှာသွားရပ်ဘို့ ထမိန်းကိုလိပ်တင်လိုက်ပြီး သူ့ဒူးကိုအနည်းငယ်အောက်ကိုကွေးချလိုက်ရင်းလီးနဲ့ စောက်ဖုတ်ကိုထိကပ်ကာတရှိန်ထိုးဆောင့်ထိုးထည့်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲအောင့်တက်သွားပြီးမျက်နှာလေးရှုံ့မဲ့ကာ ရှေ့သို့ငိုက်ကျသွားတယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကဘေဇင်ရှေ့ကကြည့်မှန်လေးမှာပေါ်နေတဲ့ ရှုံ့မဲ့စွာဖီးတက်နေတဲ့ခင်သိမ့်ကိုကြည့်ပြီး သိပ်ညှာမနေတော့ပဲ လီးကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းပြန်ထုတ်လိုက် အသကုန်ဆောင့်သွင်းလိုက်နဲ့ ထပ်လိုးလိုက်တယ်၊

လိုးရင်းနဲ့လဲ ခင်သိမ့်ကော ဦးချစ်မောင်ပါ မှန်ထဲကတစ်ဆင့် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဆုံနေကြပြီး ဖီးလ်များလဲတက်လာကာ ဦးချစ်မောင်ရဲ့လက်က ခင်သိမ့်အင်္ကျီအောက်ကိုထည့် နို့အုံကိုလှမ်းချေလိုက် ခင်ခင်သိမ့်ရဲ့ကျောလယ်ထိကျနေတဲ့ဆံပင်တွေကိုဆွဲပြီးလိုးလိုက်နဲ့ ဦးချစ်မောင်ကော ခင်ခင်သိမ့်ပါကာမအရသာထူးကိုတူတူခံနေလိုက်ကြပြီး ၁၀ မိနစ်ကျော်ကျော်လောက်ဆက်တိုက်လိုးဆောင့်အပြီးမှာပဲ လရည်တွေကခင်ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ထဲကို တဖျောဖျောနဲ့ပန်းထွက်ကာပြီးသွားပါတော့တယ်၊

ပြီးလဲပြီးသွားကော ဦးချစ်မောင်ကလီးကိုစိမ်ထားလျက်နဲ့ ခင်သိမ့်ကိုယ်ပေါ်ကို ကုန်းလိုက်ပြီး လည်ပင်းတွေပုခုံးသား ဂုတ်ပိုးလေးတွေကိုကုန်းစုပ်လိုက်နမ်းလိုက်နဲ့ သူ့ဖင်ကြီးတွေကိုတစ်ဖက်စီတစ်ချက်စီရိုက်လိုက် ညှစ်လိုက်လုပ်လိုက်ပြီးမှ လီးကိုပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး ခင်သိမ့်လက်ကိုဆွဲခေါ်သွားကာ အိမ်သာပေါ်ထိုင်ခိုင်းတော့ ခင်သိမ့်လဲအိမ်သာခွက်ပေါ်ထိုင်လို့ ခေါင်းကိုသာ့ငုံ့လို့ထားတယ်၊ အဲ့နောက်ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ရဲ့ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဆွဲမလိုက်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးကိုရေးပန်းနဲ့ဆေးကာပေးတော့ ခင်သိမ့်လဲအရှက်ကြီးရှက်မိကာ မျက်နှာကိုလက်နဲ့အုပ်ထားလိုက်ပါတော့တယ်၊

ရေပန်းနဲ့ဆေးပြီးတော့လဲ တစ်ရှူးနဲ့ ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ကို တစ်ယုတယလေးသုတ်ကာပေးလိုက်ရင်း ခြောက်သွားတော့ ဦးချစ်မောင်ရဲ့ခင်သိမ့်ပေါက်ကြားထဲကိုခေါင်းကြီးငုံ့လို့ စောက်ဖုတ်ဘေးကိုကုန်းလျက်ပါတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်လဲဘယ်လိုမှထင်မထားတဲ့အတွက်ကြောင့်မို့

“ အို…အဖေ…အ…ရှီး....” 

ဆိုပြီးဦးချစ်မောင်ရဲ့ခေါင်းကဆံပင်တွေကိုညှစ်ဆုတ်ဆွဲထားမိပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်က ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်လေးကိုသေချာလေးလျက်ပေးလိုက် စုပ်ပေးလိုက်ပြီး ၅ မိနစ်ခန့်ကြာတော့မှ ရပ်လိုက်ပြီး

“ သမီး မိသိမ့် ဖေ့လီးကိုဆေးပေး- 

ဆိုပြီးပြောလာရင်း ပုဆိုးလှန်ပေးကာနေတော့ ခင်သိမ့်လဲဘာမှပြန်မပြောရဲပဲ သူ့အဖေရဲ့လီးကြီးကိုကိုင်ပြီးရေဆေးပေးနေပါတော့တယ်၊ ရေဆေးလို့ပြောင်သွားတော့လဲ ခင်သိမ့်ကတဖန်တစ်ရှူးနဲ့သုတ်ပေးလိုက်ပြီး အတောင်မကျသေးတဲ့ ဖခင်ရဲ့လီးကြီးကိုကြည့်ပြီး သူ့ပါးစပ်လေးဟလို့ခေါင်းကိုရှေ့ငိုက်ကျလာပြီး ဆွဲစုပ်လိုက်ပါတော့တယ်၊

အိမ်သာရေပန်းနဲ့သူ့လီးကိုဆေးကျောကာနေပြီး ခင်သိမ့်ကိုဘာမှမပြော လှည့်လဲမကြည့်ပဲအပြင်ကိုထွက်သွားပါတော့တယ်၊ ခင်ခင်သိမ့်လဲအဖေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုနားမလည်ပေမယ့် သူ့အဖေကိုလဲအပြစ်မမြင်ရက်ပါဘူး ၊ အမေဖြစ်သူသွေးဆုံးနေတာ (၆) နှစ်ကျော်ပြီဆိုတာသိနေတာကြောင့်ကော ညကဇာတ်လမ်းကလဲသူ့ဖက်ကစလို့အဖေဖြစ်သူက ရောယောင်ပြီးပါလာတာရောကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သမျှကိုသာပြန်တွေးရင်းနောင်တတွေရလို့ အိမ်သာထဲမှာငုတ်တုပ်ထိုင်ငေးနေမိပါတော့တယ်၊

အိမ်သာထဲငုတ်တုပ်မေ့နေတာ ဘယ်နှစ်နာရီကြာသွားလဲမသိ၊ အပြင်ဘက်မှာ ဒေါ်ရွှေတုတ်အသံ သမီးဖြစ်သူအသံတွေကိုကြားလိုက်ရတော့မှ ခင်သိမ့်လဲ အသိပြန်ကပ်လာပြီးအပြင်ပြန်ထွက်လိုက်တော့ မိုးတောင်လင်းစပြုနေပြီ၊ ဒါနဲ့ပဲသူလဲခရီးဆက်ထွက်ရမှာမို့လို့ ဖြစ်ခဲ့သမျှကိုမေ့ကာထားရင်း အဝတ်အစားလဲပြင်ဆင်နေပါတော့တယ်၊

ဦးချစ်မောင်ကော ခင်သိမ့်ပါ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ရဲရဲမကြည့်ရဲကြ စကားလဲမပြောကြပဲ ရှောင်နေကြတယ်၊ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကော့သောင်းနဲ့ဘိတ်ကိုလည်ပတ်ပြီး အပြန် ထားဝယ်ရှင်ကိုးရှင်ဘုရားပတ်ဖူးကြဖို့ ထားဝယ်ကိုထွက်လာတာပေါ့၊ ထားဝယ်မှာဦးချစ်မောင်ရဲ့အသိဘုန်းကြီးကျောင်းရှိတာနဲ့ အဲ့မှာသွားတည်းကြပြီး ဘုန်းကြီးကလဲသူတို့မိသားစုအတွက်အိပ်ဆောင်တစ်ခုသပ်သပ်ပေးထားလိုက်တယ်၊   

~~~~~~~~        

သူတို့လဲဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ ခဏတဖြုတ်နားပြုပြီး ဘုရားပတ်ဖူးနေလိုက်ကြတာ ညနေ နေတော်တော်စောင်းမှဘုန်းကြီးကျောင်းကိုပြန်ရောက်တော့တယ်၊ ညအိပ်တဲ့အခါတော့ ဦးချစ်မောင်လဲ ဘုန်းကြီးနဲ့သွားပြီး စကားပြော လေပစ်ပြီး အိပ်ချိန်ရောက်မှအခန်းပြန်ကာသူ့မိန်းမဘေးမှာဝင်အိပ်လိုက်တယ်၊ ခင်သိမ့်တစ်ယောက်လဲ တစ်နေကုန်လည်ပတ်နေရပေမယ့် စိတ်ကမပါပဲ သူ့အဖေဖြစ်သူကိုသာစိတ်ရောက်နေတယ်

ညအိပ်တဲ့အခါကျတော့လဲ သူ့အဖေရဲ့ဘေးမှာ သူတို့သားအမိအိပ်ရပြီး ခြင်ထောင်နှစ်ခုကြားလူတစ်ယောက်စာတောင်မလွတ် ထိကပ်နေတာပေါ့၊ သမီးဖြစ်သူကိုဘေးမှာထားပြီးနှစ်ယောက်ခြင်ထောင်တစ်လုံးအိပ်တယ် ယောက်ျားဖြစ်တဲ့ကိုတင်ထွဋ်ကတော့ ဘေးမှာမောင်လေးနဲ့ ခြင်ထောင်သပ်သပ်သွားအိပ်တယ်၊

ဒီလိုနဲ့ အချိန်တွေလဲတစ်ချက်ချက်နဲ့ကုန်ဆုံးလာပြီး ကျန်တဲ့သူတွေအကုန်လုံးက ခရီးပန်းပြီးအိပ်ကုန်ကြပေမယ့် ခင်သိမ့်ကတော့အိပ်လို့မပျော်နိုင်ပါ၊ မနေ့ညကအဖြစ်ကိုပဲပြန်တွေးမိနေပြီး သူ့အဖေအိပ်တဲ့ဖက်လှည့်ကြည့် လှည့်ကြည့်နဲ့သာဖြစ်နေတယ်၊ ည ၁ နာရီလောက်နေတော့ အရေးထဲဗိုက်က ထ နာလာပါရော၊ ဒါနဲ့သူ့ယောက်ျားကိုတင်ထွဋ်ကိုနှိုးပြီး အိမ်သာလိုက်ပို့ခိုင်းဖို့လုပ်တော့ ကိုတင်ထွဋ်ကဘယ်လိုမှနှိုးလို့မရ မောင်ငယ်ကိုနှိုးတော့လဲမရဖြစ်နေတော့ ခရီးပန်းထားတော့လဲအိပ်ပါစေဆိုပြီး ခင်ခင်သိမ့်လဲတစ်ယောက်ထဲပဲသွားဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူတို့အိပ်ဆောင်တံခါးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဘေးပတ်ဝင်းကျင်ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ခုလုံးကအမှောင်အတိ၊

အိမ်သာကလဲဘယ်နားမှန်းမသိနဲ့ တစ်ယောက်ထဲတိုင်ပတ်နေတယ်၊ ခင်သိမ့်လဲအပြင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နေရာစိမ်းဒေသစိမ်းအပြင်အမှောင်ထဲလဲဖြစ်နေတော့ မသွားရဲပဲဖြစ်နေပြီး ဗိုက်ကလဲထွက်ကျတော့မဲ့အတိုင်း မခံမရပ်နိုင်နာလာတော့ ဦးချစ်မောင်ကိုပြေးမြင်လိုက်တယ်၊

သူငယ်ငယ်ကဘုရားဖူးထွက်ရင် အိမ်သာသွားတာဘာညာကို အဖေကလဲလိုက်ပို့ပေးနေကြ ခုလဲငယ်ငယ်ကအဖြစ်ကိုပြန်မြင်ယောင်ပြီး အဖေ့ကိုနှိုးပြီးလိုက်ပို့ခိုင်းချင်ပေမယ့်လဲ အဖေနဲ့စကားပြောရမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမှာရှက်နေသေးတယ်၊

ဒီလိုနဲ့တံခါးဝမှာချီတုံချတုံစဉ်းစားခန်းဝင်နေတုန်းမှာပဲ သူ့အနောက်မှာခြေသံကိုသတိထားမိသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အချိန် ဦးချစ်မောင်ကလဲသူ့သမီးကိုတံခါးဝမှာမတ်တပ်ရပ်နေတာကိုမြင်တာကြာလို့ ဘာကိစ္စရှိလဲမေးမလို့ထသွားလိုက်တော့ ခင်သိမ့်နားမလှမ်းမကမ်းရောက်ပြီဆိုရင်ပဲခင်သိမ့်ကလှည့်ကြည့်ပြီး

“ အမေ့…..”

ဆိုပြီးလန့်ပြီးထအော်လိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ကအချိန်မှီလေး ခင်သိမ့်ပါးစပ်ကိုလက်နဲ့အုပ်ကာ လက်ညိုးကိုပါးစပ်ကပ်ပြလိုက်တော့မှ ခင်သိမ့်လဲခေါင်းလေးငြိမ့်ပြလိုက်မှပဲ ဦးချစ်မောင်ကလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး

“ သမီး ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ အဖေကြည့်နေတာကြာပြီ..”

“ ဟို…..သမီး အိမ်သာသွားချင်လို့……..အဲ့ဒါ…...”

“ အော်……..ဒါများသမီးရယ်……..အဖေ့ကို ခေါ်လိုက်ရောပေါ့ အဖေလိုက်ပို့ပေးမှာပေါ့…အင်းအပြင်ကတော်တော်မှောင်တာပဲ နေအုံးအဖေ ဓါတ်မီးဝင်ယူလိုက်အုံးမယ်..”

ဆိုပြီးအိပ်ယာသို့ပြန်ကာ သူ့ဓါတ်မီးကိုယူလိုက်ပြီး ခင်သိမ့်ရှေ့ကနေဦးဆောင်ပြီးအပြင်ထွက်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်ကလဲဦးချစ်မောင်ရဲ့နောက် မလှမ်းမကမ်းကနေ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နဲ့ပါလာပါတော့တယ်၊

အိမ်သာကလဲ ဘုန်းကြီးကျောင်းရဲ့ဟိုးအနောက်ထဲမှာ သူတို့အိပ်ဆောင်နဲ့ အိမ်သာက ကိုက် ၂၀၀ ၊ ၃၀၀ လောက်တောင်ရှိမလားပဲ၊ ဦးချစ်မောင်က သမီးဖြစ်သူနဲ့ပြန်ပြေလည်ဖို့အတွက် ဘယ်ကဘယ်လိုစကား စရင်ကောင်းမလဲဟုတွေးကာသွားရင်း ဘုန်းကြီးကျောင်းဝင်းထဲက အပင်တွေအဆောက်အဦးတွေကိုကွေ့ပတ်ကျော်ဖြတ်ပြီး အိမ်သာကိုသွားရင်းစဉ်းစားခန်းဝင်နေတာပေါ့၊ အိမ်သာဆီလဲရောက်ကော မီးပဲပြတ်နေတာလား မီးသီးပဲကျွမ်းနေတာလားမသိ မှောင်မဲလို့နေတာပေါ့၊ ခင်ခင်သိမ့်ကလဲအမှောင်ကိုကြောက်တတ်သူပီပီ အိမ်သာကလဲတက်ချင် ဝင်ကလဲမဝင်ရဲဖြစ်နေတော့

“ သမီး ကြောက်နေရင် တံခါးဖွင့်ပြီး တက်လိုက်ပါလား အဖေရှေ့ကစောင့်ပေးမယ်လေ..”

လို့ ပြောလာတော့ ခင်သိမ့်လဲပေါက်တဲ့နဖူး မထူးတော့ပြီဆိုပြီး ဦးချစ်မောင်အကြံကိုသဘောတူက အိမ်သာကိုတံခါးဖွင့်ပြီးတက်နေပါတော့တယ်၊  

တံခါးဖွင့်ပြီးတက်လဲ ပတ်ဝင်းကျင်တစ်ခုလုံး အပင်ကြီးအပင်ငယ်တွေအုံ့မှိုင်းကာ ကြယ်ရောင်လရောင်မရှိ ဘုန်းကြီးကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံးအမှောင်ရိပ်ကြီးဖြစ်နေတော့ ခင်သိမ့်လဲကြောက်လာပြီး ဦးချစ်မောင်ကိုလှမ်းခေါ်ကြည့်လိုက် ဦးချစ်မောင်ပြန်ထူးသံကြားရင်စိတ်ချလက်ချ တက်လိုက် ဦးချစ်မောင်ကိုလှမ်းခေါ်လိုက်နဲ့ဖြစ်လာတော့

“ သမီး စိတ်ချ အဖေဘယ်မှမသွားဘူး ဒီမှာရပ်စောင့်နေတယ် မကြောက်နဲ့နော်၊ ငယ်ငယ်ကလို အဖေကိုယ်တိုင်အိမ်သာထဲထိလိုက်ဝင်ထိုင်ပေးရမလား..”

“ အို….အဖေနော်..”

“ ဟဲ…ဟဲ…ဟဲ….သမီးကလဲ အဖေ စတာပါကွာ..”

“ အဖေ…သမီးကို ပစ်မထားခဲ့နဲ့နော်..”

ခင်သိမ့်ကဘာအဓိပ္ပါယ်နဲ့ပြောလဲမသိ ဦးချစ်မောင်ကအတွေးပေါက်သွားကာ

“ သမီးကို အဖေဘယ်တုန်းက ပစ်ထားခဲ့ဖူးလို့လဲကွယ် အဖေ့မှာ သမီးလေးတစ်ယောက်ထဲရှိတာ ပစ်ထားပါ့မလားကွ..”

“ ပိုးဟပ်တွေ ပင့်ကူတွေများရှိမလားမသိဘူး သမီးကြောက်တယ်…..”

“ ဓါတ်မီးနဲ့လှည့်ပတ်ထိုးကြည့်ပေါ့ သမီးရယ် အဲ့အကောင်လေးတွေက သမီးကိုသေအောင်လုပ်နိုင်တာလဲမဟုတ်ဘူး မကြောက်နဲ့ တွေ့ရင်ပြော အဖေဖမ်းပြီးလွှတ်ပစ်ပေးမယ်..”

“ အို….အဖေကလဲ သမီးဒီမှာတန်းလန်းကြီးလေ ဓါတ်မီးနဲ့ထိုးကြည့်မှဖြင့် အကုန်တွေ့ကုန်…..” 

ပြောတဲ့စကားဘယ်ရောက်လို့ရောက်သွားမှန်းမသိ ညကအဖြစ်ကိုပြန်မြင်ယောင်လာပြီး ဆက်တောင်မပြောရဲတော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲသူ့သမီးကိုအိမ်သာလိုက်ပို့တဲ့အထိအကောင်း ရပ်စောင့်ပေးရင်းနဲ့ ညကအဖြစ်ကိုပြန်တွေးမိကာ လီးပြန်တောင်လာပြီး ဘေးပတ်ဝင်းကျင်အခြေအနေကလဲ သူတို့အတွက်ဂွင်ဖန်ပေးထားသလားအောင်မေ့ရအောင်တိတ်ဆိတ်နေတော့ စိတ်ကူးထဲမှာသမီးဖြစ်သူကိုလိုးကြည့်နေတဲ့ အချိန်မှာမှ ခင်သိမ့်ရဲ့စကားကြောင့် ဦးချစ်မောင်လဲစိတ်ထထနဲ့အရဲစွန့်ပြီး

“ တွေ့လဲဘာဖြစ်လဲကွာ အဖေမတွေ့ဖူးတာကြနေတာပဲ..”

“ ဟာ……..”

“ အဖေပြောတာ သမီးငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေရေချိုးပေးတာ အိမ်သာတက်ပြီးတိုင်း ဖင်ဆေးပေးတာကိုပြောတာပါကွ သမီးကဘာကိုအတွေးပေါက်သွားတာလဲ ဟဲ…ဟဲ....”

ခင်သိမ့်ဘက်ကတော့ဘာစကားသံမှထပ်ထွက်မလာတော့ အမှောင်ထဲမှာမို့မမြင်ရမယ် ရှက်စိတ်ကြောင့်သူ့မျက်နှာတစ်လုံးရဲနေမှာတော့အသေချာပဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့အသံများလဲ တဒင်္ကတော့ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားပြန်တယ်။

ဒါပေမယ့်လဲဘယ်လောက်မှမကြာလိုက်ပဲ ခင်သိမ့်ရဲ့အော်သံက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အမှောင်ထုကိုထိုးခွဲပြီးထွက်လာကာ

“ အမေ့…..လုပ်ပါအုံး…..အဖေ….လုပ်ပါအုံး သမီးဖင်ကိုဘာကောင်ကြီးလဲမသိဘူး လာကပ်နေတယ်…..အီး….လုပ်ပါအုံး..”

ဆိုပြီးထမိန်ကိုခါးအထိဆွဲလှန်ထားလျက်နဲ့ပဲ အိမ်သာထဲကပြေးထွက်လာပြီး ဦးချစ်မောင်လက်ကိုဆွဲကာခုန်ပေါက်နေတော့ ဦးချစ်မောင်ကပဲဓါတ်မီးနဲ့ ခင်သိမ့်ဖင်ကိုထိုးကြည့်လိုက်ပြီး

“ အော် ငါ့…သမီးနှယ့် မီးပိုးကောင်လေးပါကွယ်….အကောင်ကဖြင့်သူ့လက်သည်းခွံလောက်တောင်မရှိဘူး ကြောက်တတ်ရန်ကော- ဦးချစ်မောင်ကလဲခင်သိမ့်တင်ပါးမှာလာကပ်နေတဲ့ပိုးကောင်ကိုဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ဖင်ကိုခါပေးလိုက်ရင်း

“ ဘာမှမရှိတော့ဘူး အဖေဖယ်လိုက်ပြီ..”

“ သေချာလို့လားအဖေရယ် သေချာကြည့်ပါအုံး ထပ်ကပ်နေပါအုံးမယ် သမီးကြောက်လွန်းလို့ပါ အဖေရယ်..”

“ သေချာပါတယ်သမီးရဲ့ ဒီမယ်- ဆိုကာခင်သိမ့်ဖင်ကိုတဖတ်ဖတ်နဲ့ရိုက်ပြီး ခါပေးလိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲကိုယ်လုံးလေး တုန်ဆတ်ဆတ်နဲ့ကြောက်စိတ်မပြေသေးပဲ ခုန်ပေါက်နေတယ်၊

ဦးချစ်မောင်ရဲ့လက်တွေကတော့ဖင်ကိုခါပေးရင်းနဲ့ လက်ကိုပြန်မရုတ်မိတော့ပဲ ခင်သိမ့်တင်ပါးအိုးလေးကိုလက်နဲ့ကိုင်ညှစ်ထားတာကိုခင်သိမ့်တစ်ယောက်သတိပြုမိဟန်မရှိသေး အိမ်သာအတွင်းထဲသို့လက်နှိပ်ဓါတ်မီးဖြင့်ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ကြည့်ရင်း စိတ်မလုံမလဲဖြစ်လို့နေတယ်၊

အိမ်သာထဲမှာဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုတော့မှ သူ့အဖေဖက်ပြန်လှည့်လိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ကသူ့ကိုငုံ့ကာစိုက်ကြည့်နေပြီး လက်တွေကလဲသူ့တင်ပါးပေါ်ကမခွာသေးပဲ ဖင်ကိုညှစ်ကိုင်ထားတာသိသွားပြီး

“ အို…….အဖေ…..”

ဟု အသံလေးထွက်ကာ ခေါင်းလေးငုံ့ကျသွားပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကလဲ ဏှာစိတ်က ငယ်ထိပ်တက်ဆောင့်နေပြီမို့ သမီးအရင်းဆိုတာကိုပင်မမြင်တော့ မိန်းမဆီကမရတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ကာမအရသာကိုသမီးဖြစ်သူဆီကရနိုင်မှန်းလဲသိကော ဘာမှမစဉ်းစားနိုင်တော့ပဲ သမီးဖြစ်သူရဲ့ဖင်အိုးကြီးတွေကိုသာညှစ်ကာညှစ်ကာနယ်ပေးနေမိတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်ကလဲသူ့အဖေရဲ့အကိုင်အတွယ်ကိုကြောင်ပြီးငြိမ်နေမိပေမယ့် ခဏအကြာမှာပဲသူ့အဖေလက်တွေကိုသူ့လက်နဲ့ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး

“ အဖေရယ် မကောင်းပါဘူး..”

“ ဝင်သွားရင်တော့ ကောင်းပါတယ်သမီးကလဲ..”

“ အို အဖေနော်….ကိုယ့်သမီးကို ဒီစကားပြောစရာလား..”

“ ကောင်းလို့ကောင်းတယ်ပြောတာပဲကွယ် သမီးကလဲ..”

“ ဟို……ညကလေ….သမီး….အဖေ့ကို…..ကိုတင်ထွဋ်နဲ့…..မှား…..”

“ သမီးကမှားပေမယ့် အဖေကမမှားဘူး သမီးမှန်းသိသိကြီးနဲ့ လိုးလိုက်တာပဲ……..သမီးကိုချစ်တယ်ကွယ်..”

“ အို…....”

ဦးချစ်မောင်ကပြောလဲပြော ခင်သိမ့်ရဲ့မေးစေ့လေးကိုဆွဲမော့လိုက်ပြီး ကစ်ဆင်ကောက်စုပ်လိုက်ပါတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်လဲဦးချစ်မောင်အနမ်းကို ရုတ်တရက်ခံလိုက်ရပေမယ့် ညကလိုမူးနေတဲ့အခြေအနေမဟုတ်တာကြောင့် စိတ်ထဲမှာရှက်တာရော ကြောက်တာပါပေါင်းပြီး ခေါင်းကိုရမ်းပြီးရုန်းလိုက်ကာ

“ အဖေရယ်….သမီးတို့က သားအဖအရင်းကြီးတွေလေ….သတိထားပါအုံးအဖေရယ်..”

“ သားအဖအရင်းတွေ မလိုးရဘူးလို့ဘယ်သူကသတ်မှတ်ထားလို့လဲကွယ် အဖေကတော့ သမီးကိုမလိုးရရင်မနေနိုင်တော့ဘူး..”

“ အဖေကလဲ ပြောလေ ဆိုးလေပါလား သမီးကအပျိုမဟုတ်ဘူး အိမ်ထောင်နဲ့လေ ကိုတင်ထွဋ်သိသွားရင်…....”

“ အဖေတို့တိတ်တိတ်လေး ခိုးလိုးကြရင်မသိနိုင်ပါဘူးကွာ..”

“ အာ……ကျွတ်စ်…..အဖေကလဲကွာ…..”

“ သမီးကအဖေ့ကိုမသနားတော့ဘူးလားဟင်….သမီးလဲ တင်ထွဋ်ကလိုးမပေးတော့ဘူးမလား အဖေလဲငတ်နေတဲ့အတူတူ သမီးနဲ့အတူတူ စိတ်တူကိုယ်တူပျော်ကြရအောင်လေ..”

“ အဖေကလဲ မသင့်တော်ပါဘူးဆိုမှ ပတ်ဝင်းကျင်ကသိသွားရင်ဘယ်နှယ်လုပ်မလဲ..”

“ ဘယ်သိနိုင်မှာလဲကွာ လိုးပါတယ်ဆိုမှ လူရှေ့သူရှေ့ပေါ်တင်ကြီးလိုးတာမှမဟုတ်တာ ကွယ်ရာမှာပဲတိတ်တိတ်လေး လိုးကြတာကို ဘယ်သူမှမသိနိုင်ဘူး နော်သမီး..”

“ အဖေရယ် အဖေမထိန်းနိုင်ရင်လဲ အမေ့ကွယ်ရာမှာ ငယ်ငယ်ချောချောလေးတွေထဲကရှာပြီးတိတ်တိတ်ပုန်းနေပါလား ဘာလို့ကိုယ့်သမီးအရင်းကိုမှပြန်လိုးချင်ရတာလဲ ပြီးတော့သမီးလဲ (၄၁) ကျော်လာပြီ မကြာတော့တဲ့အချိန်အတွင်းမှာ သွေးဆုံးလာတော့မှာနော်..”

“ တစိမ်းစောက်ဖုတ်နဲ့ ကိုယ့်သမီးစောက်ဖုတ်က လိုးရတာကွာတယ် သမီးရဲ့ သမီးအမေစောက်ဖုတ်နဲ့ကိုတခြားစီပဲ ပြီးတော့ သမီးကဘာ (၄၁)ကျော်ရမှာလဲ ဒီနှစ်ထဲမှာမှ သမီး (၄၁) ပြည့်မှာလေ ခုထိ (၄၁) လို့သတ်မှတ်လို့ရတုန်း (၄၂) ကျော်မှသွေးဆုံးကြတာပါ ပြီးတော့ သမီးခန္ဓာကိုယ်က မထင်ရဘူး (၄၀) ကျော်အပျိုကြီးတွေအတိုင်းပဲ..”

“ အဖေကတော့လေ တကယ်မနိုင်တော့ဘူး သမီး……..ကြောက်…တယ်..”

“ ဘာကြောက်စရာရှိလဲကွာ သမီးလဲအမှန်တိုင်းဝန်ခံစမ်းပါ ညကအဖေလိုးတာကောင်းလားမကောင်းဘူးလား..”

“ အို…..အဲ့ဒါတော့…....”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(02) 

“ အဖေပြောတာ အစကတော့တင်ထွဋ်အထင်နဲ့သမီးခံနေတာလေ အဖေမှန်းသိသွားပြီးနောက်အလိုးခံရတာ အရသာရှိ မရှိ..”

“ သမီးကတော့ရှက်တာကော ကြောက်တာကော ဘာအရသာမှမသိလိုက်ဘူး..”

“ မသိလို့သာပဲနော် ဟောဒီကစောက်ဖုတ်လေးက အဖေ့လီးကြီးကိုဆွဲဆွဲညှစ်ပေးထားလိုက်တာများ- ဆိုပြီးဦးချစ်မောင်က ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ကိုအုပ်ကိုင်လိုက်တော့

“ အို…အဖေနော်….သမီးရှက်လာပြီ..”

ဦးချစ်မောင်ကပြောရင်းနဲ့ ခင်သိမ့်ကိုထပ်နမ်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေရဲ့နှုတ်ခမ်းသားတို့ကိုမသိမသာလေး စုပ်လာပါတော့တယ်၊ ညအမှောင်ထဲလူသားနှစ်ဦးရဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကအပေါ်အောက်အလွှာလိုက်အလှည့်ကျနမ်းစုပ်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ သူတို့ရဲ့လက်တွေကလဲတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ဖက်တွယ်ထားကြရင်း ဦးချစ်မောင်လက်တွေကတော့ တစ်ဖက်ကဖင်အိုးကြီးတွေကို ညှစ်ကိုင်ကနယ်ပေးရင်း တစ်ဖက်ကစောက်ဖုတ်လေးကိုနှိုက်နေပါတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်ကလဲသူ့အဖေရဲ့တော်ကီတွေကြားထဲမျောပါသွားပြီး အဖေ့ကိုသနားလဲသနား ချစ်လဲချစ်တာမို့ သူ့အလိုကျနေလိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်ရင်းဦးချစ်မောင်ကိုဖက်ထားပါတော့တယ်၊

နမ်းနေရင်းနဲ့မှ ခင်သိမ့်ကတစ်ခုသတိရသွားပြီး ဦးချစ်မောင်ရင်ခွင်ထဲကနေရုန်းထွက်သွားကာ

“ အို….သမီးမေ့နေတာ အဖေအဲ့လိုကြီးမကိုင်နဲ့လေ သမီးမှာ ဟို….ဟို……..”

“ ဘာလဲ ဖင်မဆေးရသေးဘူးပြောချင်တာမလား..”

“ ဟုတ်…ဟုတ်တယ် အဖေပေကုန်မှာပေါ့ သမီးရေသွားဆေးလိုက်အုံးမယ်..”

“ အဖေကိုယ်တိုင်ဆေးပေးမှာပေါ့ သမီးရဲ့..”

“ အိုအဖေကလဲ သမီးကကလေးမှမဟုတ်တာ သမီးဖာသာသမီးလုပ်ပါ့မယ် အဖေ ဒီကပဲ စောင့်ပါ..”

“ မရပါဘူး ခုချိန်မှာတော့ သမီးနားလေးကနေ တစ်ဖဝါးတောင်မခွာချင်ဘူး သမီးနားမှာပဲကပ်နေချင်တာ..”

“ အပိုတွေပါနော်……ဟွန်း…..သူတို့ရိုးသွားရင်ဖြင့် လူကိုရှိတယ်လို့တောင်မသတ်မှတ်ကြတော့ဘူး..”

“ အို အပိုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ အဖေလက်တွေ့ပြပါမယ့် လာ..”

ဆိုပြီး အိမ်သာထဲဆွဲခေါ်သွားတော့ ခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေလက်ကနေအတင်းရုန်းနေလိုက်ပြီး ဦးချစ်မောင်ကတော့အိမ်သာထဲအတင်းလိုက်ဝင်ကာ သူ့ချစ်သမီးလေးရဲ့ အင်းအင်းတွေကိုငယ်ငယ်ကလို ဆေးပေးနေပါတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်ကလဲရှက်နေမိပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ ငယ်ငယ်ကလိုသူ့အဖေရဲ့ဂရုစိုက်မှုတွေပြန်လည်ရလိုက်ရတော့ ရင်တွေခုန်လာပြီး ကျေနပ်ပီတိတွေဖြစ်ကာနေတော့တယ်၊ ရေလဲဆေးပြီးကော ခင်သိမ့်ရဲ့ဗိုက်နာတယ်ဆိုတဲ့စိတ်ကဘယ်ရောက်သွားမှန်းတောင်မသိတော့ ဦးချစ်မောင်လက်ဆွဲခေါ်ရာနောက်ပါသွားပြီး အိမ်သာဘေးခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ အုတ်ရေကန်ကြီးနောက်ဖက်အကွယ် မြေပြင်လေးမှာအတူယှဉ်တွဲထိုင်နေကြပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုတို့ကလဲ ဂဟေများဆက်လို့ ချစ်စကြင်စဇနီးမောင်နှံအလားရင်ခုန်သံကိုယ်စီနဲ့ လိုးခြင်းကိစ္စပြုမူဖို့ရာလုပ်ဆောင်နေပါတော့တယ်။

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်အပေါ်နှုတ်ခမ်း အောက်နှုတ်ခမ်းအပြန်အလှန်နမ်းစုပ်နေလိုက်ကြတာ နမ်းလို့မဝနိုင်ဖြစ်နေကြပြီး နမ်းရင်းနဲ့လဲတစ်ယောက်ခန္ဒာကိုယ်တစ်ယောက်ပွတ်သပ်လို့ အဝတ်အစားများပြင်ဖယိုဖရဲဖြစ်နေကြပါတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်ကနမ်းတာကနေခွာလိုက်ပြီး

“ အဖေ သမီးတို့ထွက်လာတာကြာနေပြီ မြန်မြန်လုပ် ကိုတင်ထွဋ်နိုးလာလို့သမီးမရှိမှန်းသိပြီးလိုက်လာရင် မိကုန်လိမ့်မယ်..”

“ မမိပါဘူးကွာ သမီးမရှိတဲ့အပြင်အဖေပါမရှိဘူးဆိုတာသိရင် သူတို့စိတ်ပူမှာတောင်မဟုတ်တော့ဘူး..”

“ သူတို့တွေအိမ်သာကိုလာရင်း သမီးတို့အသံကြားသွားလိမ့်မယ် အဖေကလဲ သမီးတို့အတွက်အချိန်တွေအများကြီးကျန်သေးတာကိုကွာ….ကျွတ်စ်…...”

“ ဟဲ…ဟဲ….သူတို့အိမ်သာတက်ချင် အိပ်ဆောင်ဘေးကအိမ်သာပဲတက်မှာပေါ့ ဒီအထိတကူးတကကြီးဘယ်လာမလဲ..”

“ ဟင် အိပ်ဆောင်ဘေးမှာအိမ်သာရှိတယ်လား..”

“ ရှိတာပေါ့ ကပ်လျက်ကြီးကိုသမီးကလဲ..”

“ အာ့ဆို သမီးကိုဘာလို့ဒီဘက်ခေါ်လာရတာလဲ

“ ဒါတော့ကွာ သမီးကိုအဖေချစ်ခွင့်ပန်ချင်လို့ လူသူမရှိတဲ့နေရာခေါ်လာတာပေါ့ကွာ..”

“ ဟာ…..လူညာကြီး လူညာကြီး မုန်းလိုက်တာ တကယ်ပဲ ဟွန်း..”

ခင်သိမ့်ကသူ့အဖေရဲ့ရင်ခွင်ထဲခေါင်းလေးဝင်ခိုရင်း ရင်ဘတ်ကြီးကိုတဘုံးဘုံးနဲ့ထုပြီး ချွဲပြနေပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကလဲသူ့သမီးအဖြစ်ကိုသဘောကျသွားပြီး ဘာစကားမှထပ်မထွက်လာအောင် နှုတ်ခမ်းချင်းပြန်ချိတ်ဆက်ထားလိုက်ကြပြီး ခင်သိမ့်ရဲ့အင်္ကျီကျယ်သီးတွေကိုတစ်လုံးချင်းဖြုတ်လိုက်ပြီး ဘော်လီကိုပါအပေါ်ဆွဲလှန်လိုက်ကာအပြင်ထွက်လာတဲ့ အသက် (၄၀) နားနီး ကလေးအမေဖြစ်ပေမယ့် အနည်းငယ်တင်းနေသေးတဲ့ နို့အုံကြီးတွေကိုလက်နဲ့နယ်လိုက်ရင်း နမ်းတာကိုလဲခွာလိုက်ပြီး ခင်သိမ့်ရဲ့နို့တွေကိုကုန်းစို့လိုက်ပါတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်လဲဦးချစ်မောင်ရဲ့ကိုယ်လုံးကိုဖက်ထားရင်း ကျောပြင်ကိုပွတ်သပ်ကာနို့စို့ခံရတဲ့ဖီးလ်ကိုခံယူနေပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကနို့တွေကိုတစ်လုံးချင်းစို့လိုက်နယ်လိုက်နဲ့ စို့လို့ ဝ သွားတော့မှ လူချင်းခွာလိုက်ပြီး

“ ကဲ သမီး ဒီနားမှာခြင်အရမ်းပေါတယ် ဖေ့သမီးလေး ခြင်ကိုက်လို့နာနေလိမ့်မယ် ဟိုနားကကျောင်းဆောင်ထဲသွားရအောင်..”

“ အို အဖေကလဲ ဘုန်းကြီးတွေနဲ့တိုးနေပါအုံးမယ်..”

“ မတိုးပါဘူးသမီးရဲ့ အဖေ ဘုန်းကြီးကိုအကုန်မေးထားပြီးသားပါ ဒီကျောင်းနောက်ဖက်ထဲဘယ်သူမှမရှိဘူးရယ် အဲ့ကျောင်းဆောင်ကလဲစတိုခန်းအဟောင်းတဲ့ အဖေညနေကလာကြည့်ပြီးပြီး ကုတင်နဲ့ဖျာနဲ့ခေါင်းအုံးအဟောင်းတွေတောင်ရှိတယ် အဆင်သင့်ပဲ..”

“ အဖေနော် သမီးကိုလိုးဖို့ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကြိုတင်စီစဉ်ထားလဲမသိဘူး ဟွန်း..”

“ အော် ဒါကတော့သမီးရယ် မထင်မှတ်ပဲသမီးနဲ့အဖေတို့ခုလိုအေးဆေးတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြရင် သွားနားဖို့နေရာကြိုကြည့်ထားတာပါကွာ..”

“ ဟွန်း သူကြီးက သူများကိုအပိုင်ကိုတွက်ထားတာပါလား..”

“ ဟဲ…ဟဲ…ဟဲ သမီးကလဲ လာကွာအချိန်တွေမဖြုန်းစမ်းနဲ့..”

ဆိုပြီးခင်သိမ့်ရဲ့အင်္ကျီကျယ်သီးတွေတောင်ပြန်တပ်ခွင့်မပေးတော့ပဲ ဘော်လီကိုသာအောက်ပြန်ဆွဲချလိုက်ပြီး အင်္ကျီရင်ဘတ်ဟောင်းလောင်းနဲ့သူ့အဖေခေါ်ရာနောက် ယက်ကန်ယက်ကန်ပါသွားပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကလဲခင်သိမ့်လက်ကိုဆွဲပြီး ပုဆိုးပေါ်ကသူ့လီးပေါ်တင်ပေးထားလိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေလီးကြီးကိုညှစ်ကိုင်ကာတစ်လမ်းလုံးလိုက်ပါလာတော့တယ်၊

အခန်းထဲရောက်တော့  ဓါတ်မီးကိုခပ်အုပ်အုပ်ထိုးလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်ကိုဖျာခင်းလိုက်ကာ ခေါင်းအုံးတွေကိုလဲဖုံခါလိုက်ကြပြီး ကုတင်ဘေးမှာတင်ပဲ သူတို့နှစ်ဦးသားနှုတ်ခမ်းချင်းယှက်လို့ထပ်နမ်းစုပ်နေလိုက်ကြတယ်၊ နမ်းရင်းနဲ့လဲအဝတ်အစားတွေအပြန်အလှန်ချွတ်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးသားကိုယ်လုံးတီးဖြစ်သွားတော့ ကုတင်ပေါ်တက်လှဲလိုက်ကာ ခင်သိမ့်ကိုယ်ပေါ်ကိုဦးချစ်မောင်ကအုပ်မိုးထားလိုက်ပြီး ထပ်နမ်းနေကြပြန်တယ်၊ ခင်သိမ့်ကလဲဦးချစ်မောင်ရဲ့လီးကြီးကိုဆုတ်ကိုင်ထားပြီး ဖြေးညှင်းစွာဂွင်းထုပေးနေတယ်၊ နမ်းတာကိုခွာလိုက်ပြီး ဦးချစ်မောင်က

“ သမီး သမီးရဲ့စောက်ဖုတ်လေးကိုအဖေကြည့်ချင်တယ်ကွာ ပေါင်ဖြဲပေး..”

“ အို….သမီးရှက်တယ် အဲ့လိုကြီးမကြည့်ပါနဲ့..”

“ ဘာရှက်စရာရှိလဲကွာ သမီးကလဲ ခုမတွေ့နောက်လဲတွေ့မှာပဲကို ကြည့်ချင်လို့ပါကွာ နော်..”

“ ကြည့်ယုံပဲလား ဘာထပ်လုပ်အုံးမှာလဲ..”

“ ကြည့်လဲကြည့်မယ် နမ်းလဲနမ်းမယ် လျှာနဲ့လဲလျက်ပေးမယ်..”

“ ဟွန်း…..သိနေတယ်လေ ယောက်ျားတွေအကြောင်းကို ကဲ သမီးလဲအဖေ့လီးကိုစုပ်ပေးချင်သေးတယ် အဖေကြည့်ချင်မြန်မြန်ကြည့် ပြီးရင်သမီးတို့ 69 ကြမယ်လေ..”

“ ကောင်းသားပဲ ဒါကြောင့်အဖေ အပျိုလေးတွေကိုမကြိုက်ပဲ အအိုတွေကိုကြိုက်တာ ဘာလို့လဲဆိုပုံစံတွေအခေါ်အဝေါ်တွေသင်ပေးနေစရာမလိုဘူး ဘာလိုချင်တယ်ဆိုဘယ်လိုဆိုပြီးတန်းသိတာ..”

“ ဟွန်းနော် ဒီကရိုးရိုးအအိုမဟုတ်ဘူးနော် သမီးအရင်းအအိုနော် စပါယ်ရှင်အအို ဟုတ်ပြီလား..”

“ ဟုတ်ပါပြီဗျာ ဟောဒီကစပါယ်ရှယ်အအိုကြီးရဲ့ စပါယ်ရှယ်စောက်ဖုတ်ကြီးကို စပါယ်ရှယ်အဖေအရင်းကြီးကကြည့်ချင်လှပါပြီတဲ့ ကဲပေါင်ဖြဲလိုက်တော့..”

ဆိုတော့ ခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေရဲ့အပြောကိုသဘောကျသွားပြီး တခစ်ခစ်နဲ့ရယ်ကာ အိပ်ယာပေါ်ကိုလက်နဲ့ထောက်ကာပေါင်ဖြဲပြလိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲဓါတ်မီးနဲ့သေချာထိုးကြည့်လိုက်တော့ စောက်မွှေးတွေထူထပ်စွာပေါက်နေပြီး အောက်မှာတော့ ဘေးနှုတ်ခမ်းသားခုံးခုံးကြီးနဲ့ စောက်ဖုတ်မဲမဲအတွင်းသားရဲရဲကြီးကိုမြင်လိုက်ရပြီး လက်နှစ်ချောင်းနဲ့အသာဖြဲကြည့်လိုက်တော့ နီရဲရဲလှိုင်ခေါင်းပေါက်ကိုမြင်လိုက်ရပြီး ဦးချစ်မောင်လဲကြည့်ရင်းမနေနိုင်ဖြစ်ကာ ကုန်းလျက်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲခါးလေးကော့တက်သွားပြီး

“ အား………ရှီး……..အဖေရယ်……ခုမလျက်နဲ့အုံးလေ သမီးနဲ့ 69…………အား………ကောင်းလိုက်တာ…ဟာ…....”

ဦးချစ်မောင်ရဲ့ခေါင်းက ငုံ့ကျသွားပြီးပြန်တောင်ဖော်မလာတော့ပဲ စောက်ဖုတ်မဲမဲ အတွင်းသားနီရဲရဲကြီးကိုကုန်းစုပ်ပါတော့တယ်၊ စောက်စိကိုလက်ညိုးလေးနဲ့တောက် လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲတွန့်ခနဲ့ဖြစ်သွားပြီး

“ အ….အဖေ ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ…..အီး……..”

ဆိုတော့ဦးချစ်မောင်လဲ ခင်သိမ့်ကအမေတူသမီးပေပဲ စောက်စိကိုအားပြင်းပြင်းနဲ့တောက်တာ လက်ညိုးလက်မညှစ်ဆွဲတဲ့အရသာကိုကြိုက်ကြတာချင်းတူနေတယ်၊ ခုလဲခင်သိမ့်တစ်ယောက်ဖီးလ်တက်နေမှန်းသိတော့ ဦးချစ်မောင်လဲစောက်ဖုတ်ကိုလျက်လိုက် စောက်စိကိုတောက်လိုက်နဲ့ ခင်သိမ့်တစ်ယောက်ခါးကကော့ကော့တက်သွားပြီးအောက်ကိုပင်ပြန်ကျမလာတော့ပဲ စောက်ဖုတ်အခေါင်းထဲက ဝါကျင်ကျင်သေးများပင်ပန်းထွက်လာပါတော့တယ်၊

“ အား………အဖေရယ်……..သမီး မနိုင်တော့ဘူး ထွက်ကုန်ပြီ ထွက်ကုန်ပြီ အမလေး……ရှီးစ်……..” 

သေးတွေကထောင်ပန်းထွက်လာတော့ ဦးချစ်မောင်လဲခေါင်းကိုရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီး သေးထွက်လျက်စနဲ့ကိုသူ့လက်ညိုးထိုးထည့်လိုက်ပြန်ထုတ်လိုက်နဲ့ အချက်ရေခပ်စိပ်စိပ်လုပ်လိုက်ပေးရင်း ခင်သိမ့်တစ်ယောက်ဒတောင်ဆစ်နှစ်ဖက်နဲ့အိပ်ယာကိုထောက်ကခါးကြီးကော့လျက်အနေအထားနဲ့ပဲလေထဲမြှောက်တက်နေတော့တယ်၊

သေးတွေထွက်တာရပ်သွားပြီးမှာတော့ ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ကိုတဖန်ပြန်လည်စုပ်လိုက်တော့ ချဉ်ငံငံအရသာကြီးကိုရလိုက်တာမို့ ဆက်မလျက်တော့ပဲ လေထဲမြှောက်လျက်တန်းလန်းဖြစ်နေတဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့ပေါင်ခြံကြားထဲဒူးထောက်ဝင်လိုက်ပြီး သူ့လီးကိုစောက်ဖုတ်မှာတေ့သွင်းကာ တစ်ချက်ထဲဆောင့်ထည့်လိုက်တော့

“ အား……နာတယ်အဖေရဲ့ အဲ့လောက်ကြီးလုပ်ရသလား အီး……….ကျွတ်….ကျွတ်….နာလိုက်တာကို အရမ်းပဲ..”

ဆိုပြီးပြောရင်းဦးချစ်မောင်ကိုရန်တွေ့နေတော့တယ်၊

ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ကိုယ်ပေါ်ကိုမှောက်လှဲချလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုချိတ်ဆက်လိုက်ကြရင်း လီးကိုလဲအထုတ်အသွင်းလုပ်ကာ စတင်လိုးလိုက်ကြပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ရဲ့ မာန်ပါပါလိုးဆောင့်သံ ခင်သိမ့်ရဲ့ အားမလိုအားမရအော်ငြီးသံတွေနဲ့အတူ အသုံးမပြုပဲပစ်ထားတာကြာပြီဖြစ်တဲ့ ကုတင်ဟောင်းကြီးက တကျီကျီနဲ့ ခင်သိမ့်ဖင်ကိုလဲ ဦးချစ်မောင်ရဲ့ဂွေးဥပျော့တွဲကြီးသွားသွားရိုက်တဲ့အသံ တဖတ်ဖတ်နဲ့ စတိုအခန်းကျဉ်းလေးထဲ စီးဝါးကိုက်သံစဉ်လေးတွေထွက်လာပါတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်ကတစ်ချီပြီးထားပြီးသား ဦးချစ်မောင်ကလဲစိတ်ကအရမ်းဖြစ်နေတော့ ခပ်သွက်သွက်ပဲဆောင့်လိုးလိုက်ရင်း ၁၀ မိနစ်အကြာမှာတင် လရည်တွေကခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ကြီးထဲပြည့်လျံမတတ်ပန်းထွက်ပြီး ပြီးဆုံးသွားပါတော့တယ်၊

ပြီးသွားတော့မှ နှစ်ယောက်သားချွေးသံတရွှဲရွှဲနဲ့နားနေလိုက်ကြပြီး ၅ မိနစ်လောက်အထိ လီးကိုစောက်ဖုတ်ထဲစိမ်ထားကာ ပြီးတော့မှဘေးကိုလှဲချလိုက်ပြီးခင်သိမ့်ကိုပွေ့ဖက်ကာ အနားယူလိုက်ပါတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်လဲညကရှက်စိတ်နဲ့ သေသေချာချာကောင်းကောင်းကန်းကန်းမရလိုက်တဲ့အရသာကိုခုမှကောင်းကောင်းရလိုက်တာမို့ ရင်ဘတ်လေးကမြှင့်ချီနှိမ့်ချီနဲ့အသက်ကိုမနည်းရှူထုတ်ရင်း စိတ်ထဲတော့အကျေနပ်ကြီးကျေနပ်နေပါတော့တယ်၊

နားနေရင်းနဲ့လဲခင်သိမ့်ကဦးချစ်မောင်ရဲ့လီးကိုဆုတ်ကိုင်ပေးထားကာ ဂွင်းထုပေးလိုက်တော့ လီးကြီးကလဲတဖန်ပြန်လည်မာတင်းလာပါတော့တယ်၊ အဲ့အခါကျမှခင်သိမ့်လဲသူ့အဖေဘေးမှာထထိုင်လိုက်ပြီး လီးကြီးကိုကုန်းစုပ်လိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲခင်သိမ့်ဦးခေါင်းကိုထိန်းကိုင်ပေးရင် ကျောပြင်လေးပွတ်လိုက်ဖင်ကြီးကိုညှစ်လိုက်နဲ့လုပ်ပေးနေတယ်

“ ကောင်းလိုက်တာ သမီးရယ် သမီးပါးစပ်လေးကအရမ်းကောင်းတာပဲ အဖေနောက်တစ်ခါတောင်ပြီးချင်သွားပြီ..”

“ ပြီးလိုက်အဖေ သမီးလဲအဖေ့လရည်တွေသောက်ပေးချင်လို့ သမီးပါစပ်ထဲပြီးချလိုက်..”

လို့ပြောပြီးခေါင်းကိုခပ်သွက်သွက်အထက်အောက်ပွတ်ဆွဲကာ လီးကိုအတင်းစုပ်နေတော့ ဦးချစ်မောင်ရဲ့ဒုတိယအချီလဲအချိန်ဘယ်လောက်မှမကြာလိုက်ပဲ ခပ်သွက်သွက်ပင်လရည်များပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားပါတော့တယ်၊

လရည်တွေထွက်သွားပေမယ့် ခင်သိမ့်ကရှောင်ဖယ်တာမလုပ်ပဲလရည်တွေကို တဂွတ်ဂွတ်နဲ့မြိုချပြရင်း လီးကြီးကိုဆက်စုပ်ပေးနေတယ်။

“ အဖေ နိုင်သေးတယ်မလား..”

“ နိုင်တာပေါ့ သမီးကိုတစ်ညလုံးလိုးဆိုရင်တောင် လိုးပေးနိုင်တယ်..”

“ တကယ်နော် နောက်မှ တော်ပါတော့သမီးရယ် အဖေမောလို့ပါမလုပ်နဲ့..”

“ တကယ်ပြောတာသမီးရဲ့ အဖေ့လီးကိုသမီးရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကပြန်တောင်မထုတ်ချင်တော့ဘူး..”

“ ပြီးတာပဲ လက်တွေ့ကြည့်ရသေးတာပေါ့လေ..”-

ခင်သိမ့်ကလီးစုပ်တာကြာတော့မောသွားပြီးသူ့အဖေရဲ့လက်မောင်းကိုခေါင်းပြုလို့ဝင်လှဲတော့

“ သမီး အဖေ့လီးကကြီးရဲ့လား သမီးကောကြိုက်ရဲ့လား..”

“ ကြိုက်တယ်အဖေ အဖေ့လီးကြီးက ကိုတင်ထွဋ်ထပ်ပိုတုတ်တယ် အရှည်ကတော့ကိုတင်ထွဋ်ကပိုရှည်မယ်ထင်တာပဲ..”

“ ဟုတ်လား သမီးကတုတ်တာကြိုက်တာလား ရှည်တာကြိုက်တာလား..”

“ တုတ်တာကြိုက်တာပေါ့အဖေရဲ့ ရှည်ရင်သားအိမ်ကိုထောက်ပြီးနာတယ်..”

“ ငညာမလေး သူ့လင်တင်ထွဋ်ကမေးရင်နောက်အဖြေတစ်မျိုးပြောမယ်မလား ရှည်တာကြိုက်တာပါတုတ်ရင်နာတယ်နဲ့ ဟင်း…..”

“ မဟုတ်ပါဘူးနော် သမီးကအဖေ့ကိုလိမ်ပါ့မလား တကယ်တုတ်တာကိုကြိုက်တယ်အဖေရဲ့..”

“ အင်းပါ သမီးကြိုက်တယ်ဆိုလဲထားပါတော့ ဒါနဲ့လေ သမီးကလီးဘယ်နှစ်ချောင်းနဲ့ကြုံပြီးပြီလဲ..”

“ အို….ဒါတော့မဖြေရဲပါဘူး ရှက်စရာကြီး..”

“ ဖြေပါသမီးရဲ့ အဖေကဒီလိုခြင်ထောင်သံ စကားလေးတွေတွတ်ထိုးပြီး လိုးမှအရသာပိုရှိတာ ကိုယ့်သမီးကိုဘယ်သူတွေကဘယ်လိုလိုးသွားတယ်ဆိုတာသိချင်တာပေါ့..”

“ အင်း……….အာ….သမီးမဖြေရဲဘူးအဖေရာ…...”

“ အော်….သမီးရယ် အဖေကသမီးကိုဆူမတဲ့လားကွယ် ပြောပြပါ ဘယ်နှစ်ယောက်တောင်မို့လို့လဲ ၁၀ ယောက်လား ၁၅ ယောက်လား..”

“ အို သမီးကအဲ့လောက်ထိပျက်စီးမတဲ့လားအဖေရဲ့ ဟွင်း..”

“ သဘောပြောတာပါကွယ် ပြောပြနော် သမီးရဲ့အတွေ့အကြုံတွေကို..”

“ ဟွန်း….ခဏလေး သမီးစဉ်းစားလိုက်အုံးမယ်….ဘယ်ကစပြောရမလဲလို့..”

“ သမီး ပါကင်ပွင့်တာက စပြောလေ..”

“ အင်းနော် သမီးပါကင်ပွင့်တာကစပြောရင် ရတယ်..”

“ ဘယ်နှစ်ယောက်လိုးတာခံပြီးပြီလဲဆိုတာအရင်ဖြေပေးကွာ သမီးရဲ့စောက်ဖုတ်လေးကိုသူများတွေလိုးလိုးသွားတာအဖေတော့မခံနိုင်ဘူး တကယ်သဝန်တိုတယ်..”

“ ဟားဟား…ဟား…အဖေကလဲနော် သဝန်တိုမနေနဲ့ သူ့ဟာသူဖြစ်ချိန်တန်လို့ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ သမီးကဘယ်လိုလုပ်ပြန်ပြင်ပေးလို့ရမှာလဲ သမီးကိုလိုးဖူးတဲ့သူက အဖေအပါအဝင်မှ ၅ ယောက်ထဲပါ..”

“ ဟေ…..အဖေနဲ့တင်ထွဋ်ကိုဖယ်ပြီး ကျန်တဲ့ ၃ ယောက်ကဘယ်သူတွေတုန်း..”

“ သူတို့တွေက အင်း……..သမီးကိုပါကင်ဖွင့်သွားတဲ့သူကစပြောမယ်အဖေရာ..”

“ အင်း ပြော သမီး..”

“ သမီးကိုပါကင်ဖွင့်လိုးသွားတာက အင်းစိန်မှာနေတုန်းကလေ အဖေ့ရဲ့တပည့် ဦးညီပု..”

“ ဟာ ခွေးမသား မအေလိုး ငါ့သမီးငယ်ငယ်လေးကို ပါကင်ဖောက်လိုက်ရတယ်လို့ ငါလိုးမသား သူ့သမီးကိုပြန်လိုးအုံးမယ် တွေ့ကြသေးတာပေါ့ကွာ..”

“ အဖေကလဲ ဖြစ်ပြီးခဲ့တာတွေကပြီးခဲ့ပြီပဲကို ကိုယ့်စိတ်ကိုထိန်းစမ်းပါ အဖေမေးလို့လဲဖြေရသေးတယ် ဒီလိုဆိုသမီးဆက်မပြောတော့ဘူးနော်..”

“ ပြောပါ ပြောပါ အဖေဘာမှမဖြစ်ဘူး သမီးလေးကိုသနားပြီးသဝန်တိုမိသွားတာပါ အဲ့ကောင်ညီပုကသမီးကိုဘယ်တုန်းကလိုးသွားတာလဲ..”

“ သမီး အလယ်အထက်တန်းတုန်းက အဖေ..”

“ ဟေ…….ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတယ် မအေလိုးကွာ ငါ့သမီးနုနုထွတ်ထွတ်လေးကို..”

“ ဟုတ်တယ် ဦးညီပုက သူတို့အိမ်မှာပဲ ခေါ်လိုးသွားတာ..”

“ ဟာကွာ….ဘယ်ကဘယ်လိုဖြစ်ကြတာလဲ အဖေ့ကိုပြောပါအုံး….တောက်…....”

“ ပြောရရင်တော့ အဖေ့အပစ်မကင်းဘူးနော် သိလား ဟွန်း…...”

“ အဖေ့ကြောင့် ဟုတ်လား..”

“ ဟုတ်တယ် အဖေ့ကြောင့် သမီးခံလိုက်ရတာ အဖေမှတ်မိလား သမီးစာမေးပွဲဖြေနေတဲ့အချိန် အမေက တောင်တွင်းကြီးက ကြီးကြီးစိန်တုတ်ဆုံးလို့ မောင်လေးကိုယ်ဝန်ကြီးနဲ့ပြန်သွားတာလေ..”

“ အေး မှတ်မိတယ် သန်းထွန်းလေးမမွေးခင်ကပေါ့..”

“ အမေမရှိဘူးဆိုပြီး အဖေ ဟိုမင်းသမီးကိုခေါ်လာပြီး အဖေတို့အိပ်ခန်းထဲမှာလိုးနေကြတာ..”

“ ဟေ…..”

“ သမီးကစာမေးပွဲဖြေပြီးပြန်အလာ အိမ်မှာအဖေတို့အဖြစ်ကိုမြင်ပြီးချောင်းကြည့်နေမိတာ အဲ့ဒါ ဦးညီပုကအဖေ့ကိုဖလင်လိပ်တွေလာပေးရင်း သမီးချောင်းတာကိုတွေ့သွားပြီး အဖေတို့ကိုပါမြင်သွားတော့ သမီးကိုသူတို့အိမ်ကိုခေါ်သွားပြီးအတင်းချုပ်ပြီးလိုးသွားတာပဲ..”

“ ဟာ….ကွာ…....”

“ ဒုတိယတစ်ယောက်က…..”

“ နေပါအုံး သမီးရယ် ပါကင်ပွင့်တုန်းကအကြောင်းလေးကို အသေးစိတ်လေးပြောပြပါလားကွယ်..”

“ ပြီးခဲ့တာတွေပြီးခဲ့ပြီပဲဖေရယ် ဘာလို့အတိတ်ကိုပြန်စွချင်နေရတာလဲ..”

“ လုပ်ပါ ချစ်သမီးရယ် ဖေကအဲ့လိုကိုယ်တွေ့ဇာတ်လမ်းတွေဖတ်ရ နားထောင်ရတာအရမ်းကြိုက်တာ ဒီမှာကြည့်ပါအုံး ဖေ့လီးကြီးတောင်နေလိုက်တာ ပေါက်ကွဲတော့မဲ့အတိုင်းပဲ..”

“ ဟင်း………..ပြီးရော ပြီးရော ဒါနဲ့ပဲမိုးလင်းတော့မယ် အကုန်အသေးစိတ်တော့မပြောပြတော့ဘူးနော် ဖေကဒီတစ်ယောက်အကြောင်းတင်မဟုတ်ဘူး ကျန်တဲ့သူတွေအကြောင်းပါလိုက်မေးနေရင် အိပ်ရမှာတောင်မဟုတ်တော့ဘူး..”

“ အင်းပါ သမီးလေးရယ် ဖေကသမီးရဲ့ပါကင်ပွင့်ပုံပဲသိချင်တာပါ နောက်လူတွေတော့အသေးစိတ်မပြောလဲရပါတယ်ကွယ်..”

“ ကဲ နားထောင်….အဲ့နေ့က သိပ္ပံတွဲစာမေးပွဲဖြေတဲ့နေ့ပေါ့၊ စာမေးပွဲဖြေမသွားခင် မနက်ပိုင်းမှာ ဖေ့ကိုသမီးပြောခဲ့တယ်လေ စာမေးပွဲပြီးရင်သမီးအိမ်ပြန်မလာပဲ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့စုလည်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာမှတ်မိလား..”

“ အင်း အဖေမေ့တေ့တေ့ပဲ ထားပါတော့ စကားကိုဆက်ပါအုံး..”

“ အဲ့နေ့ကစာမေးပွဲဖြေလဲပြီးကော သမီးတို့လဲသူငယ်ချင်းတွေနဲ့စုပြီး မြို့ထဲသွားလည်ကြမလို့ပဲ သူငယ်ချင်းတွေကသူတို့အတွဲကိုယ်စီနဲ့ဖြစ်နေတော့ သမီးတစ်ယောက်ထဲယောင်ချာချာနဲ့မို့မလိုက်တော့ပဲ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့လိုက်တာ..”

“ အင်း အဲ့ဒါတော့မှတ်မိပြီ သမီးညနေမှပြန်လာမယ်ပြောသွားလို့ အဖေလဲဟိုမော်ဒယ်မလေးကိုအိမ်ခေါ်ပြီး ခြေတော်တင်လိုက်တာပဲ-

“ အဲ့တုန်းကတော့ မော်ဒယ်လေးပေါ့ ခုတော့နာမယ်ကြီးမင်းသမီးတောင်ဖြစ်နေပြီ..”

“ ဟုတ်ပ ဟုတ်ပ..”

“ သူကအဲ့တုန်းက ပါကင်လေးလား..”

“ ဟုတ်တယ် ပါကင်လေးလေ အဖေ့မှာဖြင့်မနည်းနူးနှပ်ပြီးလိုးလိုက်ရတယ် မလွယ်ဘူး..”

“ သူကမှနူးနှပ်ပြီးအလိုးခံလိုက်ရပါသေးတယ်ဖေရယ် သမီးမှာတော့ ဘညီပုကလက်နှစ်ဖက်ကိုကြိုးနဲ့တုပ် ပါးစပ်ထဲအဝတ်ထည့်ပြီးအတင်းလိုးခွဲသွားတာ ပြီးတော့သမီးကိုလိုးထားတာတွေပါဓါတ်ပုံတွေရိုက်ထားသေးတယ်..”

“ ဟာ…..ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ သမီးရယ် အဖေ့ကြောင့် ငါ့သမီးလေးခုလိုခံလိုက်ရတာ အဲ့ဒါအဖေဝဋ်လည်တာ…..”

“ ထားလိုက်ပါလေ သမီးရဲ့ကံပဲပေါ့ ဒါနဲ့စကားကိုဆက်ရရင် သမီးလဲသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မလည်ဖြစ်တော့ပဲ အိမ်ကိုပြန်လာလိုက်တာ အိမ်လဲရောက်ရောတစ်အိမ်လုံးကတိတ်ဆိတ်လို့ သမီးလဲအဖေမရှိဘူးအထင်နဲ့ဝင်လာလိုက်တာပေါ့၊ သမီးအခန်းကိုသွားဖို့အဖေတို့အခန်းရှေ့ကအဖြတ်မှာ အခန်းထဲကငြီးသံကြားလိုက်ရတော့ သမီးလဲစိတ်ဝင်စားပြီး ထရံကြားကချောင်းကြည့်မိလိုက်တာ သမီးတစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ်မှာတစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ အဖေ့ကိုကိုယ်တုံးလုံးကြီးတွေ့လိုက်ရပြီး ကုတင်ပေါ်မှာလဲဟိုကောင်မလေးက လေးဖက်ထောက်ကုန်းပေးနေတာကိုတွေ့လိုက်ရတော့တာပဲ၊ 

ဒါနဲ့သမီးလဲဘာလုပ်တယ်လို့တော့သေသေချာချာမသိရပေမယ့် သူငယ်ချင်းတွေပြောပြောနေတဲ့ ယောက်ျားနဲ့မိန်းမ လိုးတယ်ဆိုတာဒါမျိုးလားမသိဘူးဆိုပြီး ဆက်ကြည့်နေလိုက်တာပေါ့၊ အဖေကအဲ့မင်းသမီးကိုဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး ဖင်ကိုမျက်နှာကပ်ပြီးလျှာနဲ့ထိုးမွှေရင်း လိုးနေတာကိုကြည့်နေတာ တစ်နာရီလောက်ရှိတော့ သမီးရဲ့ခါးကို လာကိုင်တဲ့ခံစားချက်ရလိုက်မှ လှည့်ကြည့်တော့ ဘပုဖြစ်နေတယ်၊ သမီးလဲအဖေတို့ကိုကြည့်နေကတည်းက စောက်ဖုတ်လေးကယွစိယွစိဖြစ်နေပြီးသားမို့ ဘပုကသမီးကိုခါးဖက်ပြီး သူ့ပါးစပ်မှာလက်ညိုးကပ်ပြလိုက်ပြီး သမီးလက်ကိုဆွဲပြီး သူ့အိမ်ဘက်သွားဖို့ပြင်ရင်း လက်ယက်ခေါ်နေတော့ သမီးလဲဘာမှန်းမသိပဲငြိမ်နေလိုက်တော့မှ သူက သမီးနားလေးကပ်ပြီး

“ လာမိသိမ့် ဘပုနောက်လိုက်ခဲ့နော်..”

ဆိုပြီး ခါးကိုဖက်ခေါ်သွားတာပဲ၊ သမီးလဲစိတ်ထဲဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး ဘပုလက်ဆွဲခေါ်ရာလမ်းတစ်ဖက်ကဘပုနေတဲ့အိမ်ထဲကိုလိုက်သွားမိပြီး သူ့အိမ်ထဲရောက်သွားတော့ ဘပုကသူ့အိပ်ခန်းထဲကိုတန်းခေါ်သွားရော၊ သမီးလဲအဲ့အထိစိတ်နဲ့ကိုယ်နဲ့မကပ်သေးဘူး ကုတင်ပေါ်မှာတူတူထိုင်ပြီး သမီးနှုတ်ခမ်းတွေလာနမ်းတဲ့အထိငြိမ်နေမိတာ နောက်သမီးနို့တွေကိုကိုင်လာတော့မှ သမီးလဲအသိပြန်ဝင်ပြီးရုန်းတော့ ဘပုကသမီးကိုချုပ်ထားပြီးဆက်နမ်းတယ်၊

သမီးလဲသူ့ပါးတွေကိုကုတ်လိုက် ကန်လိုက်နဲ့အတင်းရုန်းပြီးအော်လိုက်တော့ သူကပါးစပ်ကိုသူ့စွပ်ကျယ် အင်္ကျီနဲ့ထိုးထည့်ပိတ်‌လိုက်ပြီး သမီးလက်တွေကိုလဲခြင်ထောင်ကြိုးနဲ့တုပ်ချည်လိုက်တော့တာပဲ၊ ပြီးတော့သမီးရဲ့ထမိန်လေးကိုအတင်းဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ပေါင်ကိုအတင်းဖြဲကာ သမီးစောက်ဖုတ်လေးကိုသူ့လျှာကြီးနဲ့လျက်လိုက်တော့ သူ့လျှာနဲ့သမီးစက်ပက်လေးထိလိုက်တဲ့အချိန် သမီးလဲဘာဖြစ်သွားမှန်းမသိလိုက်ဘူး သတိမေ့ချင်သလိုလိုဖြစ်သွားတော့တာပဲ၊ စောစောကအဖေနဲ့ဟိုကောင်မလေးတို့လဲခုလိုလုပ်နေတာမြင်ခဲ့ရပြီးခံချင်စိတ်ဖြစ်နေရင်း လက်တွေ့ခံလိုက်ရမှ ဘယ်လောက်ခံလို့ကောင်းတယ်ဆိုတာသိသွားပြီး သမီးလဲဘပုလုပ်သမျှမရုန်းတော့ပဲ ပေါင်လေးဖြဲပြီးငြိမ်ခံနေလိုက်တော့တာ၊

ဘပုကသမီးစက်ပက်ကိုစိမ်ပြေနပြေလျက်ပြီးမှ သူ့ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်လိုက်တော့ သူ့လီးကတောင်လျက်သားမြင်လိုက်ရတယ်၊ ဖေ့လီးနဲ့တခြားစီပဲ သူ့လီးက ကလေးလီးလေးလိုပဲ ရီမုကွန်ထရိုးထဲကဓါတ်ခဲလေးအတိုင်းပဲ သေးသေးလေး၊ သေးသေးလေးမို့သမီးလဲမနာလောက်ဘူးထင်ပြီးငြိမ်နေမိတာ ဘပုကသူ့လီးကိုကိုင်ပြီးသမီးစောက်ဖုတ်ထဲထည့်လိုက်တော့ တော်တော်နာတာပါလား၊

သူ့ကိုယ်လုံးကြီးနဲ့လဲဖိထားသေး ကြိုးတွေနဲ့လဲတုပ်ထားပြီး သမီးကိုအတင်းလုပ်တော့တာပဲ၊ သမီးလဲပါးစပ်အတင်းပိတ်ထားလို့သာ အော် မရတယ် မျက်ရည်တွေက ဗူးသီးလုံးလောက်ထွက်တယ် သမီးခံလိုက်ရတဲ့နာကျင်မှုကပြောမပြတတ်အောင်ပဲ ဖေရယ်၊ ဘပုကသမီးကိုဖေတို့လုပ်သလိုအကြာကြီးလုပ်တာ အရည်တွေလဲဘယ်နှစ်ခါလောက်တောင်ထွက်တာလဲမသိဘူး သမီးကိုလိုးရင်းနဲ့လဲ သူ့ကင်မရာလေးနဲ့သမီးကိုဓါတ်ပုံတွေရိုက်လိုက် လိုးလိုက်နဲ့ နေ့လည်ကတည်းကလုပ်တာ ညနေအထိပဲ၊

ညနေကျမှသမီးကိုကြိုးပြန်‌ဖြည့်ပေးပြီး သမီးကိုဆေးလုံးလေးနှစ်လုံးတိုက်ပြီး ဒီအကြောင်းတွေဘယ်သူမှပြန်မပြောဖို့ ပြောရင်နင့်ဓါတ်ပုံတွေဖြန့်လိုက်မယ်ဆိုပြီးချိန်းခြောက်တာနဲ့ သမီးလဲခုထိအဲ့အကြောင်းဘယ်သူမှပြန်မပြောဖြစ်ဘူး ခုတောင်ဖေကအတင်းမေးလို့သမီးကဖြေရတာ..”

“ ဖြစ်ရလေ သမီးရယ် ဖေစိတ်မကောင်းဘူး ဖေ့ကြောင့်သမီးလေးငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလိုခံစားခဲ့ရတာ၊ သူကအဲ့တစ်ခါပဲလုပ်တာလား..”

“ ဘယ်ကသာ သမီးကို ရှစ်တန်းဖြေနွေရာသီတစ်ခုလုံးကော ၉ တန်းနှစ်ဝက်ထိပါလိုးခဲ့တာ၊ အစပိုင်းတော့သူ့ကိုကြောက်ခဲ့တာပေါ့ အဲ့လိုလုပ်မှာကိုအရမ်းကြောက်ခဲ့တာ အရမ်းလဲနာခဲ့ရတာကိုး နောက်တော့လဲသူ့ရဲ့သင်ပြမှုနဲ့ လီးဘယ်လိုစုပ်ရတယ် ဖင်ဘယ်လိုကော့ရတယ်ဆိုပြီးသင်ပြပေးမှပဲ ခံလို့ကောင်းသွားတာ အဲ့နောက်မှာတော့ သူလဲမိန်းမရပြီး သမီးကိုခေါ်မလိုးတော့တာ သမီးယောက်ျားမရခင်ထိပဲ၊ သမီးတက္ကသိုလ်တက်နေတဲ့အချိန် သူ့မိန်းမဗိုက်ကြီးတဲ့အချိန်တွင်းမှာတော့ သမီးနဲ့မကြာခဏတွေ့ဖြစ်ကြသေးတယ် အဲ့နောက်တော့ထပ်မတွေ့ဖြစ်ကြတော့ပါဘူး ဖေရယ်..”

“ အင်း………သမီးလေးရယ်……..”

“ ကဲ စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့ သမီးကသူနဲ့မဖြစ်ခဲ့လဲ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ဖြစ်မှာပဲ ဖေ့ကြောင့် သမီးလိုးတာတွေမြင်ရ လီးစုပ်တာ စက်ပက်လျက်တာတွေမြင်ဖူးလိုက်ရတာ ဘပုမဟုတ်လဲ ကျောင်းကတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ဖြစ်ပြီး ပါကင်ကပွင့်မှာပဲ သမီးကိုယွအောင်ဖေပဲလုပ်ခဲ့တာ သိပြီးလား….ဟွန်း…...”

“ တစ်လက်စထဲပြောရရင် ညီပုယူလိုက်တဲ့မိန်းမကလေ..”

“ အင်း အန်တီဝင်းကဘာဖြစ်လို့လဲ..”

“ အဖေလိုးပြီးသားကြီး..”

“ ဟော်တော့….အဲ့ဒါတွေ ဘပုကမသိဘူးလား..”

“ မသိဘူး အဲ့ကောင်က ဝင်းဝင်းကိုကြိုက်နေတာသိတယ် အဲ့ကတည်းက အဖေကအဲ့ဝင်းဝင်းနဲ့ညှိနေပြီးသား ဝင်းဝင်းပါကင်ကိုအဖေက ရနှင့်ပြီးသားပဲ၊ ပြောရရင်ကွာ ဝင်းဝင်းကမွေးတဲ့သမီးအကြီး သူဇာလေးကတောင် သမီးနဲ့အဖေတူအမေကွဲညီမလေးများဖြစ်နေမလားမသိဘူး..”

“ ဟယ်……….တို့အဖေကမလွယ်ဘူးနော်…….သူဇာကသမီးညီမဆိုတာသေချာလို့လား….ဖေရဲ့..”

“ သေချာတယ် ဝင်းဝင်းပြောတာ အဲ့ကောင်ဘပုကသိပ်မစွမ်းဘူးဆိုပဲ..”

“ အမလေး စွမ်းမစွမ်းတော့မသိဘူး သမီးတော့သေမတတ်ခံလိုက်ရတာ..”

“ အဲ့ဒါ သမီးကငယ်သေးလို့နေပါလိမ့်မယ် ဖေလိုးပြီးသားဝင်းဝင်းလိုမျိုးကျတော့ အဲ့ကောင်လီးကဘယ်တိုးမလဲ ပြီးတော့ဝင်းဝင်းပြောတာ အဲ့ကောင်ကတက်ထွက်တဲ့..”

“ ဟုတ်လောက်မယ် သမီးလဲငယ်သေးတော့ကြာတာမြန်တာသတိမထားမိဘူး နောက်တော့ခံရတာကျင့်သားလဲရသွားကော ဘပုလုပ်တာကိုသိပ်အားမရတော့ဘူး ဒါနဲ့ ဖေနဲ့အန်တီဝင်းက ဘပုယူပြီးနောက်မှာကိုဆက်ဖြစ်ကြသေးတယ်ပေါ့..”

“ အင်း မယူခင်ကတည်းကဖြစ်ကြတာ ယူပြီးတဲ့အထိဖြစ်တုန်းပဲ အိမ်ကလဲမျက်စောင်းထိုးဆိုတော့မကြာခဏတွေ့ဖြစ်ကြတာပေါ့ ဖေတို့တောင်ငူပြောင်းလာမှပဲ တစခန်းရပ်သွားတယ်..”

“ သူဇာတင်ပဲလား အလတ်ကောင်ကျော်ကျော် နဲ့ အငယ်မလေးစုစုကကော ဖေ့သားသမီးတွေများဖြစ်နေမလားမသိဘူးနော်..”

“ ကျော်ကျော်မမွေးခင်ကမှ ဖေတို့တောင်ငူကိုပြောင်းနေခဲ့တာဆိုတော့  ကျော်ကျော်ကတော့ဖေ့သားမဟုတ်လောက်ပါဘူး ညီပုသားဖြစ်ချင်ဖြစ် မဟုတ်ရင် ဝင်းဝင်းနောက်တစ်ယောက်နဲ့ထပ်ရတာပဲနေမယ်-

“ ဖေတို့ဇာတ်တွေကိုက တော်တော်ကိုပတ်မွှေပြီးရှုပ်နေတာပဲ ဟွန်း……….ကဲဟာ ကဲ….ကဲ….ဖေ့ကြောင့် သမီးကခံလိုက်ရတာ ခုမှစဉ်းစားမိတယ် သူများမိန်းမကိုဦးဦးဖျားဖျားပါကင်သွားဖောက်တာ သူ့သမီးပြန်အဖောက်ခံလိုက်ရတယ် အဖေ့ကြောင့် အဖေ့ကြောင့် အဖေ့ကိုမကျေနပ်ဘူး ဟွန်း…...”. 

ဆိုပြီးခင်သိမ့်လဲ ဦးချစ်မောင်ကိုတဘုန်းဘုန်းနဲ့ထုရိုက်နေတော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲ တဟဲဟဲနဲ့ သူ့ချစ်သမီးရဲ့လက်သီးဆုပ်လေးတွေကိုကာရင်း စနောက်နေလိုက်ပြီး

“ ကဲပါ ညီပုနဲ့ပြီးတော့ ဘယ်သူနဲ့ထပ်ဖြစ်တာလဲ ဖေ့ကိုပြောပါအုံး..”

“ ဘပုနဲ့တစ်စခန်းရပ်သွားပြီးနောက်မှာ သမီး အထက်ရဲ့ အထက်တန်းကိုအဆောင်နေပြီးကျောင်းတတ်ခဲ့တာလေ အဲ့အဆောင်ပိုင်ရှင်ကျောင်းအုပ်နဲ့ဖြစ်ခဲ့တာ..”

“ ဟေ….သမီးကဖြစ်လိုက်ရင် အဖေအရွယ်တွေနဲ့ချည်ပါလား..”

“ ဟုတ်တယ် သမီးလဲတကယ်အံ့ဩရတယ် ရွယ်တူချင်းဆိုလို့ယူထားတဲ့ယောက်ျားနဲ့ နောက်တစ်ယောက်ပဲရှိမယ်..”

“ အဆောင်မှူးနဲ့လဲ တစ်နှစ်လုံးပဲလား..”

“ တစ်နှစ်လုံးတော့မဟုတ်ဘူး စာမေးပွဲဖြေခါနီး ၅ လအလိုမှဖြစ်တာထင်တယ်၊ နှစ်ဝက်စာမေးပွဲမှာ သမီးအမှတ်တွေမကောင်းဘူးဆိုပြီး ဆရာကြီးက သူ့နားမှာအနီးကပ်ခေါ်ပြရင်း ဖြစ်သွားတာပဲ၊ သမီးစာကျက်ပြီးမေးလို့မဖြေနိုင်ရင် ဆရာကြီးကထမိန်လှန်ပြီးကြိမ်လုံးနဲ့ရိုက်တာ တစ်ရက်မှာအရိုက်လွန်ပြီး သမီးဖင်အရှိုးရာကြီးထင်သွားတော့ သမီးလဲကြောက်ပြီး ငိုယိုပြီးကျောင်းမတက်တော့ဘူးထွက်တော့မယ်ဘာညာလုပ်တော့ ဆရာကြီးကချော့တဲ့အနေနဲ့သမီးကိုဆေးပြန်လိမ်းပေးရင်း သမီးကိုလိုးသွားတာပဲ၊ ဆရာကြီးရဲ့လီးကတော့ခုဖေ့လီးလောက်ပဲ နည်းနည်းပဲသေးချင်သေးမယ်၊ သမီးလဲမခံရတာ အထက် အလယ် တန်း နှစ်ဝက်ကတည်းကဆိုတော့ ဆရာကြီးတက်လိုးသွားတာကိုခံရင်းခံရင်းနဲ့ ဆက်ခံဖြစ်သွားတာပေါ့၊ ဆရာကြီးကလဲသမီးအပျိုမစစ်တော့တာသိပြီး နောက်ကျရေရှည်ဆွဲလိုးတော့တာပဲ၊

အဲ့ကတည်းက ဆရာကြီးအုပ်ထိန်းမှုအောက်မှာသမီးတစ်ယောက်ထဲပဲစာကျက်ရတယ် စာမေးလို့မရရင်ဖြစ်ဖြစ် မှားရင်ဖြစ်ဖြစ် ဆုပေးဒဏ်ပေးအနေနဲ့လီးစုပ်ခိုင်းတာ စက်ပက်လျက်ပေးတာလုပ်ပေးရတယ်၊ သူကတော့ပြောတယ် ကျအောင်ဖြေလိုက်တဲ့ နောက်နှစ်မှာလဲဒီမှာပြန်နေပေါ့တဲ့ ဘောဒါကြေးကော ကျူရှင်ကြေးပါပေးစရာမလိုဘူး တစ်နှစ်လုံးဖရီးတဲ့၊ ဒါမဲ့လဲသူများတွေသိသွားမှာကြောက်တာနဲ့ သမီးကိုယ်လွတ်ရုန်းပြီးအောင်အောင်ဖြေခဲ့ပါတယ်..”

“ အင်း အဆောင်မှူးနဲ့လဲတစ်စခန်းရပ်သွားပြန်ပြီပေါ့..”

“ ဟုတ်တယ် ဆယ်တန်းအောင်ပြီးနောက်မှာတော့ တက္ကသိုလ်ဒုတိယနှစ်မှာ ကိုတင်ထွဋ်နဲ့ချစ်သူတွေဖြစ်တယ် တတိယနှစ်မှကိုတင်ထွဋ်ကသမီးကိုလိုးတယ်၊ သမီးကိုလိုးတုန်းကလဲသူကအရက်တွေသောက်လာပြီး သမီးကိုအတင်းလုပ်တာပဲ၊ သမီးလဲရာသီလာနေတာအခွင့်ကောင်းယူပြီးသူလိုးတာငြိမ်ခံပေးလိုက်တာ မနက်ရောက်လို့အမူးပြေသွားမှ အိပ်ယာထဲကသွေးကွက်ကြီးကိုကြည့်ပြီး ခင်ကပါကင်လေးပဲ ခင့်ကိုမောင်ယူမှာပါ မောင့်ကိုခွင့်လွှတ်နော် ဘာညာလုပ်နေလို့ရယ်ချင်စိတ်ကိုမနည်းထိန်းရင်းသူနဲ့ပဲဆက်တွဲလိုက်တာ နောက်တော့လဲသူနဲ့သံယောဇဉ်တွေဖြစ်ပြီးသူနဲ့ပဲယူလိုက်ကြတော့တာပါပဲ..”

“ ဟင် ခုမှ ၃ ယောက်ထဲရှိသေးတယ် အဖေရဲ့မတိုင်ခင်မှာတစ်ယောက်ရှိသေးတယ် အဲ့ဒါဘယ်သူလဲ..”

“ ပြောပါ့မယ် ကိုယ့်ဆရာရယ် ဖြေးဖြေးပေါ့ အဲ့ဒီတစ်ယောက်က…..”

“ ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူလဲ..”

“ သမီးပြောရင် ဖေမဆူရဘူးနော်…...”

“ ဆူစရာလားကွယ် ဒီအခြေအနေကြီးတောင်ရောက်နေမှဖြင့် ဘယ်သူမို့လို့လဲ..”

“ သူက…………..သူက……သမီး…ဟို…ဟို…..မောင်လေး..”

“ ဟေ…………သန်းထွန်း……..ခွေးမသား..”

“ မအေပေး ငါ့ထက်တစ်လပိုကြီးချင်တဲ့ကောင်..”

“ ကဲပါလေ ဖေကသဝန်တိုစရာမရှိ ကိုယ့်သားကိုပြန်တိုနေရတယ်လို့ ထားပါတော့ မောင်လေးနဲ့သမီးတို့အကြောင်းလဲ အဖေအသေးစိတ်သိချင်သွားပြီမလား ဟွန်း..”

“ သိချင်တာပေါ့ကွယ် ဒီကောင်ဘယ်လိုများ ငါ့သမီးလေးကိုလိုးသွားတာလဲ သမီးတို့ချင်းဖြစ်တာကြာပြီလား-

“ ပြောပါ့မယ် ဖြေးဖြေးပေါ့ သမီးတို့စဖြစ်ကြတာက အဲ့တုန်းက မောင်လေးက ၉ တန်းပဲရှိသေးတယ် သမီးနဲ့ကိုတင်ထွဋ်အိမ်ထောင်ကျပြီး ၃ နှစ်ကျော်လောက်အကြာမှာပေါ့၊ သူ့အခန်းထဲက ကုတင်အောက်မှာ ဟိုကားတွေ ဟိုစာအုပ်တွေကိုသမီးတွေ့သွားပြီး သူ့ကိုဆူမိတော့ သမီးလဲသူ့ကိုရိုက်လိုက်ဆူလိုက်လုပ်လိုက်တာ သူအိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားတာမှတ်မိတယ်မလား..”

“ အင်း မှတ်မိတာပေါ့ အဲ့တုန်းကအဖေတို့မှာ အလောတကြီးရှာလိုက်ရသေးတယ် ဖေတို့တောင်ငူပြောင်းလာခါစလောက်ကထင်တယ်..”

“ ဟုတ်လောက်မယ် သူသမီးကိုစိတ်ဆိုးပြီးအိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားတာ ဟိုးကားတွေ ဟိုစာအုပ်တွေလောက်မိတယ်ဆိုရင် သမီးဒီလောက်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ဖေ့သားကဘာလုပ်တယ်ထင်လဲ..”

“ ဒီကောင်က ဘယ်လောက်ထိသောင်းကျန်းထားလို့လဲ..”

“ သူ့ဒိုင်ယာရီထဲမှာလေ သမီးနဲ့ မောင်နဲ့လိုးနေတာတွေကိုချောင်းကြည့်မိပြီး သမီးကိုလိုးချင်ကြောင်း သမီးရဲ့အောက်ခံဘောင်းဘီအနံ့တွေခိုးခိုးရှူရတာ လီးတအားတောင်ကြောင်းတွေရေးထားတာ သမီးဖတ်ရတော့ ဒေါသကငယ်ထိပ်ဆောင့်တက်သွားပြီး သူ့ကိုကြက်မွှေးကျိုးတဲ့အထိရိုက်လိုက်မိတာပဲ..”

“ အင်း…..”

“ သူအိမ်ပေါ်ကဆင်းသွားမှ သမီးလဲစိတ်တွေပူပြီး သူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုလိုက်မေးရ ဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့ နောက်ဆုံးဘယ်မှာသွားတွေ့လဲဆို ထန်းတောထဲက တဲပျက်တစ်လုံးမှာသွားတွေ့တယ်လေ၊ သမီးရောက်သွားတော့မှ သူ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်က သမီးလက်ထဲအပ်သွားပြီး ပြန်သွားတော့ သမီးလဲသူ့ကိုချော့ပြီးခေါ်ရတော့တာပေါ့၊ အဲ့မှာသူကိုအိမ်ပြန်လိုက်ခဲ့ဖို့အတင်းခေါ်တော့သူကမလိုက်ဘူး ဘာညာနဲ့ငြင်းနေတော့ သမီးလဲသူ့ကိုစိတ်ပူပြီး အိမ်ပြန်လိုက်လာဖို့ကအရေးကြီးတယ် ကျန်တာဘာဖြစ်ဖြစ်ဆိုပြီး မလုပ်သင့်တာကိုသွားလုပ်လိုက်မိတာပဲ..”

“ သမီးက ဘာသွားလုပ်တာလဲ-

“ သမီး သူ့ကိုသွားနမ်းလိုက်တယ်၊ သူလဲကြောင်ပြီးသမီးကိုကြည့်နေတော့ သမီးလဲသူ့နားတိုးကပ်ပြီး အိမ်ကိုပြန်လိုက်ခဲ့ဖို့ထပ်ပြောရင်း တကယ်လို့သာအိမ်ကိုသာပြန်လိုက်လာမယ်ဆိုရင် သူရေးထားသလို မမနဲ့မောင်လေးလိုမျိုးနေပေးမယ်.....”

လို့ပြောလိုက်တော့ မောင်လေးလဲသမီးကိုမယုံနိုင်ပဲအကြောင်သားငေးနေတော့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေလဲအကုန်ပြန်ကုန်ပြီး တဲပတ်ပတ်လည်မှာတစ်ယောက်မှရှိမနေတာနဲ့ လူလစ်တယ်ဆိုပြီး သူ့ပေါင်ကြားထဲလက်နှိုက်ပြီးလီးကိုဆုတ်ကိုင်လိုက်တော့ မောင်လေးလဲအသိပြန်ဝင်လာပြီး လန့်သွားတယ်လေ၊

“ မမ တကယ်ပြောနေတာလားဟင် သားအိမ်ပြန်လာဖို့အတွက်တမင်ဟန်ဆောင်နေတာမလား..”

“ ကဲ ဒီလောက်ထိမင်းလီးကြီးကိုင်ပေးထားတာတောင်မှ မယုံနိုင်သေးဘူးလားကွာ..”

ဆိုပြီးသူ့ပုဆိုးကိုဆွဲဖြည့်လိုက်ပြီးသူ့လီးကိုဂွင်းထုပေးလိုက်ရင်း စုပ်ပေးလိုက်မိတယ်၊ သူ့ကိုပြီးတဲ့အထိစုပ်ပေးလိုက်ပြီး

“ ကဲ ဒီမှာတော့ဒီလောက်ပဲနော် ကျန်တာအိမ်ကျမှဆက်တော့..”

“ ဟာ မမကလဲ လုပ်မဲ့လုပ်တစ်ခါတည်းလုပ်ရအောင်ပါ အိမ်ရောက်ရင် ဖေတို့မေတို့နဲ့မလွတ်လပ်ဘူး ပြီးတော့ဦးတင်ထွဋ်ပြန်လာရင်လဲမလွတ်မလပ်နဲ့..”

“ အို တို့ကိုဒီတစ်နယ်လုံးက မောင်နှမမှန်းသိနေကြပြီးသားကြီးဟာ တို့တွေဒီမှာပဲလုပ်လိုက်လို့ တစ်ယောက်ယောက်မိသွားရင် တစ်မိသားစုလုံးအရှက်ကွဲရလိမ့်မယ်ကွ သားကလဲအိမ်ကျရင် ဖေတို့မေတို့ဆူတာခဏခံပြီး ညကျမှမမအခန်းထဲလာခဲ့လေ နော် ကိုတင်ထွဋ်ကဒီညပြန်မအိပ်ဘူး တစ်ညလုံး မင့်အတွက်အခွင့်အရေးပဲ..”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(03)

“ မမရယ် သားလီးကိုလဲကြည့်ပါအုံးဗျာ ဒီထန်းတဲကလူရှင်းပါတယ် မရဲ့ စောစောကပြန်သွားတဲ့သားသူငယ်ချင်းတို့ပိုင်တာပါ သူတို့ပြန်သွားပြီပဲဟာ ခဏလေးဖြစ်ဖြစ်ပါ မမရယ် နော်..”

“ မင်းကွာ…..ပြောလို့မရပါလား ဒီလောက်ထိလီးစုပ်ပေးထားပြီးသားကို ငါ့ကိုမယုံသေးဘူးလား

“ မယုံတာမဟုတ်ပါဘူး မမရာ သား မမကိုတအားလိုးချင်နေလို့ပါဗျာ နော် သားကအတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့လူပျိုလေးပါ ခဏနဲ့ပြီးသွားမှာပါ မမရာနော် နော်လို..”

“ အေးဟေ့ လုပ်သာလုပ်တော့ ကိုယ်တော်ချော်ရေ ငါ့တော့ ဝက်ဖြစ်ပြီးမှတော့ ချီးကိုကြောက်နေတော့မလားဟာ လုပ်ဟာ လုပ် လုပ် ဒါနဲ့သားကဒီအတိုင်းလုပ်လိုက်ရင် သားကတော့ခဏနဲ့ပြီးသွားပေမယ့် မမကဟာတာတာကြီးကျန်ခဲ့မှာ ဒီလိုလုပ် မမကိုဘာဂျာမှုတ်ပေးအုံး ဒါနဲ့ဒီတဲကလူရှင်းတာသေချာတယ်နော်..”

“ သေချာပါတယ် မရဲ့ လာပါ လုပ်ရအောင်နော်..”

ဆိုပြီး တဲထဲမှာတင်ပဲသူနဲ့နှစ်ချီလောက်လိုးခဲ့ကြပြီးပြန်လာခဲ့လိုက်တယ် အိမ်မှာလဲညကျတော့တစ်ညလုံးလိုးကြဆော်ကြတာ မနက်သူကောသမီးပါဖျားယူရတယ်..”

“ ဟင်….သမီးကလေ တကယ်မလွယ်ဘူး သိလား အဖေနဲ့သမီးဖြစ်တာ သူ့ကိုကောပြောမှာလား..”

“ ပြောရဲပါဘူး ဖေကလဲ ဒါတော့သမီးတို့ရဲ့လျှိဝှက်ချက်အနေနဲ့ပဲထားပေးပါနော်..”

“ အင်းပါ သမီးနဲ့သူနဲ့က ဒီကြားထဲလိုးဖြစ်ကြသေးလား..”

“ ဟီးဟီး မနေ့ညကတင် အဖေနဲ့မလိုးခင် သူနဲ့တစ်ချီလိုးလိုက်သေးတယ်..”

“ ဟေ…..ဘယ်တုန်းက…ဘယ်လို…...”

“ သမီးတို့ ဘီယာဆိုင်သွားထိုင်တုန်းကလေ အဲ့မှာထိုင်သောက်နေရင်းနဲ့ သမီးအိမ်သာသွားချင်တာ မောင်လေးကိုအချက်ပြပြီးလိုက်ပို့ခိုင်းရင်း အိမ်သာထဲနှစ်ယောက်တူတူဝင်ပြီး နံရံထောက်မတ်တပ်လိုးလိုက်တာပဲ..”

“ အော်….ဖေ့သမီးလေးကို ရိုးလှရိုးလှနဲ့ သူကတကယ့်အရိုးခံ လူတကာပတ်အလိုးခံလေးဖြစ်နေပါလား..”

“ ဘာလဲ ဖေက သမီးကိုအထင်သေးတာလား တော်ပြီ ဖေ့ကိုမချစ်တော့ဘူး သွားတော့မ…ယ်……အု..”

ခင်သိမ့်ကစိတ်ဆိုးဟန်ဖြင့် ဦးချစ်မောင်ရင်ခွင်ထဲကထလိုက်ပြီးသူ့ထမိန်ကိုထဆွဲနေတော့ ဦးချစ်မောင်ကပင်ခင်သိမ့်လက်မောင်းကိုပြန်ဆွဲလိုက်တော့ ဦးချစ်မောင်ရင်ခွင်ထဲကိုလဲကျလာပြီး ပါးစပ်ကအသံထွက်မရအောင် နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကိုညှပ်ပိတ်လိုက်ကာ ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ကိုပေါ်ကိုခွတက်လိုက်ရင်း သူတို့နှစ်ဦးသား ကုတင်ပေါ်မှာထပ်လျက်အနေအထားပြန်ရောက်သွားတော့တာပါပဲ၊ နမ်းရင်းစုပ်ရင်းနဲ့ ဦးချစ်မောင်ကလဲသူ့လီးကိုကိုင်ပြီး ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ထဲထိုးထည့်လိုက်တော့ခင်သိမ့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကလဲဦးချစ်မောင်ကိုခါးကိုခွလိုက်ပြီးဖင်ကိုထိုးကော့ကာခံနေပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကအချိန်မဆွဲ စကားမများတော့ပဲ တစ်ဖွတ်…ဖွတ်…နဲ့စောက်ဖုတ်ထဲလီးကိုအဆက်မပြတ်သွင်းချည်ထုတ်ချည်လုပ်ရင်းလိုးနေလိုက်ပြီး နမ်းတာခွာလိုက်ကာ နို့တွေကိုကုန်းစို့လိုက်တော့

“ အ….ဖေ….အရမ်းကောင်း…..အား………ရှီး…စ်…..ဆောင့်ပါ အိုး…….ကောင်းလိုက်တာ…..”

“ ဖေ့လီးက နင့်မောင်ထပ်ပိုကောင်းလားဟင် ပြောစမ်းချစ်သမီး….ရော့……အင့်…..အား…..”

“ အီး……ကောင်းတယ်ဖေ ကောင်းတယ် မောင်လေးလီးထပ်ပိုကောင်းတယ်…….အဲ့လိုလေးဆောင့်ပေး ကောင်း…ဟောင်း…...”

“ နင့်ကိုလိုးတဲ့သူတွေထဲ ဘယ်သူအကောင်းဆုံးလဲ ပြောစမ်းကွယ်..”

“ အို ဖေသာအကောင်းဆုံးပါ လိုးပေး မြန်မြန်လေးလိုးပေး ခင်ပြီးချင်ပြီ မောင်ကြီးရေ..”

“ အား…ဖေလဲပြီးလိုက်တော့မယ်နော် မောင်ကြီးတို့တူတူပြီးလိုက်ကြစို့………အူး…..”

ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုပုခုံးပေါ်ထမ်းကာ ကုတင်ခေါင်းရင်းကိုကိုင်ပြီးတဒိုင်းဒိုင်းနဲ့ဆောင့်လိုးနေပါတော့တယ်၊ ကုတင်ကလဲ တကျွီကျွီမြည်လိုက် ခင်သိမ့်ကလဲ အား…အား…အူး…အူးနဲ့ငြီးလိုက် ဦးချစ်မောင်ကလဲ အံကိုကြိတ်ကာသူ့ဂွေးဥကြီးခင်သိမ့်ဖင် တဖန်းဖန်းသွားရိုက်တဲ့အထိဆောင့်လိုးလိုက်ရင်း လရည်များလဲခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ထဲကို တဖျောဖျောနဲ့ပန်းထွက်သွားပါတော့တယ်၊

လရည်တွေထွက်သွားတော့မှဦးချစ်မောင်က ခင်သိမ့်ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုဘေးပြန်ချလိုက်ကာ ပေါင်တစ်ဖက်ကိုမလိုက်ပြီးလီးကိုစောက်ဖုတ်ထဲကမချွတ်သေးပဲဘေးကိုလှဲချလိုက်တယ်၊ အသကုန်အလိုးခံလိုက်ရလို့ မောဟိုက်နေတဲ့ခင်သိမ့်ရင်ဘတ်ပေါ်ကနို့အုံလေးနှစ်လုံးက နှိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေပြီး ခင်သိမ့်နဲ့ဦးချစ်မောင်တို့လဲအငမ်းမရနမ်းရှုပ်နေလိုက်ကြပါတော့တယ်။

“ ဖေ သမီးအရမ်းမောနေတယ် ခဏမှိန်းလိုက်အုံးမယ်နော်..”

“ ဘာ ဖေ လဲ စောစောကဖြင့် မောင်ကြီးတွေခင်တွေနဲ့ ခုလဲအဲ့လိုပဲခေါ် မရဘူး..”

“ အင်းပါ မောင်ကြီးရယ် ဒါမဲ့နော် တောင်ငူပြန်ရောက်ရင်တော့ ခင်တို့ဒီလိုနေလို့မရတော့ဘူး..”

“ အို ဒါမောင်ကြီးတာဝန်ထားစမ်းပါ ခင်လေးရယ် မောင်ကြီးကြံဖန်ကြည့်ပါမယ် ခင်ယောက်ျားကအမြဲကားထွက်နေတော့အဆင်ပြေမှာပါ..”

“ သူကအဆင်ပြေလဲ အမေနဲ့သမီးလေးရှိသေးတယ်လေ..”

“ မပူနဲ့ မောင်ကြီးတာဝန်ထား နော် မောင်ကြီးရဲ့ခင်လေး…….ပြွတ်စ်………ပြတ်…..ပြွတ်စ်…..”

“ ဟူး မောတယ်မောင်ကြီးရယ် ခင်လေ အဲ့လိုနှစ်ချီသုံးချီမပြီးရတာတော်တော်ကြာပြီ ခုလိုအကြာကြီးအလိုးမခံရတာလဲကြာပြီ သိလား..”

“ ဒီကရှေ့ နေ့တိုင်းလူလစ်တိုင်းခင်ကိုအမြဲပြီးစေရမယ် မောင်ကြီးတာဝန်ယူတယ်..”

“ ခင် ယုံပါတယ်ကွယ် စိတ်ပူတာက ကျန်တဲ့သူတွေမသိစေဖို့ပဲ..”

“ အင်းပါကွယ် မောင်ကြီးတာဝန်ထားလိုက်စမ်းပါ ကဲ ခုတော့ခဏလောက်မှိန်းပြီး မောင်ကြီးတို့တစ်ခါလောက်ထပ်ချစ်ကြအုံးစို့နော်..”

“ အင်းပါရှင် မောင်ကြီးသဘောပါ ခင်တို့အပြင်ထွက်လာတာဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲမသိဘူးနော်..”

“ နေအုံး မောင်ကြီးမှာဖုန်းပါတယ် ကြည့်လိုက်မယ်………အင်း မနက် ၃ နာရီတောင်ခွဲသွားပြီ..”

“ ဒါဆို မြန်မြန်လုပ်တော့မောင်ကြီးရယ် အမေက ၅ နာရီဆိုနိုးနေပြီ ဒီကြားထဲမောင်ဖြစ်ဖြစ် သမီးလေးဖြစ်ဖြစ် နိုးသွားလို့ ခင်တို့မရှိတာသိသွားရင် လူတွေသံသရဝင်စရာဖြစ်သွားမယ်..”

“ အင်းပါကွယ် ဒါဆိုမောင်ကြီးတို့မနားကြပဲထပ်လိုးကြမယ်လေ ပြီးမှအိပ်ယာထဲပြန်ပြီးအေးဆေးနားကြတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား..”

“ မောင်ကြီးသဘော ခင်ဘယ်လိုနေပေးရမလဲ……..ခင် မောင်ကြီးလီးကိုစုပ်ပေးချင်သေးတယ်..”

“ လီးကနောက်မှစုပ်ပါ ခင်လေးရယ် နည်းနည်းလေးရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့မစုပ်ချင်ဘူးလား..”

“ ဟင် ဘယ်လိုကြီးလဲ..”

“ မောင်ကြီးနဲ့ ခင်အိပ်ယာက ကပ်နေတာလေ အလယ်မှာခြင်ထောင်နံရံနှစ်ခုကပ်လျက်ပဲ၊ မောင်ကြီးတို့အိပ်ယာထဲပြန်ရောက်မှ မောင်ကြီးကောခင်ကောခြင်ထောင်အပြင်ဘက်ထွက်ပြီး စုပ်ပေးမလား..”

“ အို……မောင်ကြီးနော် တော်တော်အတတ်ဆန်းထွင်နေ ဟွန်း……….လူမိသွားလိမ့်မယ်ရှင့်…….တော်ပါပြီ ဒီမှာပဲစုပ်တော့မယ်..”

“ လုပ်ပါ ခင်ရာ ဒီမှာတော့မောင်ကြီးလိုးပဲလိုးပါရစေ အိပ်ယာထဲကျစုပ်ပေးလေနော်..”

“ ဟင်း……..မောင်ကြီးကမလွယ်ဘူးပဲ အင်းပါအင်းပါ မောင်ကြီးသဘောပါတယ်ရှင့်..”

“ ဒါဆို ခင် မောင့်ကိုလေးဖက်ကုန်းပေးကွာ..”

“ ဟုတ်…..”ဆိုပြီး ခင်သိမ့်လဲချက်ချင်းထထိုင်လိုက်ရင်း လေးဖက်ကုန်းပေးပါတော့တယ်၊

ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ဖင်အိုးကြီးကိုဓါတ်မီးနဲ့ထိုးကြည့်လိုက်တော့ ဖင်အလယ်နားလေးပဲမဲပြီး တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ဖွေးဖွေးစွတ်ဖြူနေပြီး ရင်ကကားကား ခါးလေးကသိမ်သိမ် တင်ကပြန်ကားသွားတော့ လေးဖက်ကုန်းအနေအထားနဲ့တင် အပေါ်စီးကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ဂစ်တာရှိတ်လေးပဲ၊ အဝတ်အစားတွေနဲ့သာဖင်ပြားတယ်ထင်ရတယ် လေးဖက်ကုန်းလိုက်ရင် နောက်ကိုတင်ပါးကြီးကကော့ကော့ကြီးထွက်လို့ ညှစ်လို့ကလဲရှယ်ကောင်းပေါ့ဗျာ၊ ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ဖင်အိုးကြီးကိုကြည့်ရင်း တင်ပါးတစ်ဖက်စီကိုရိုက်လိုက်ညှစ်လိုက်လုပ်ရင်း

“ ခင်…..”

“ ရှင့်……….မောင်ကြီး..”

“ ခင် ဖင်ခံဖူးလား..”

“ ဟင့်အင်း ခံဖူးဘူး မောင်လေးကခဏခဏတောင်းဆိုနေတာ ခင်ကပေးမလုပ်သေးတာ မောင်ကြီးလုပ်ချင်ရင်တော့ ခင်ပေးလိုးပါမယ်..”

“ အို ချစ်လိုက်တာ ခင်လေးရယ်..”

“ ဟွန်း မောင်ကြီးမို့ ဦးဦးဖျားဖျားပေးလိုးတာနော် ခင့်ဖင်ပါကင်ကိုမောင်ကြီးဆီပုံအပ်လိုက်မယ် ဖြေးဖြေးတော့လိုးပေးနော် ဒါနဲ့ချောဆီမပါပဲဘယ်လိုလိုးမှာလဲ..”

“ သထွေးနိုင်နိုင်လေး ဖင်ထဲသိပ်ပြီးလိုးပေးမှာပေါ့ စိတ်ချ ခင်မနာစေရဘူးနော်..”

“ ဟွန်း သူ့ပြောပုံကြီးက ဖင်ဘယ်နှစ်ဖင်လောက်လိုးလာပြီးသားကြီးလဲမသိဘူး အဲ့လောက်ထိကျွမ်းကျင်နေတာ..”

“ မောင်ကြီးလိုးဖူးသမျှတိုင်း ဖင်ကိုလဲလိုးတယ်ခင်ရဲ့ ခင့်အမေဆို..ဖင်လိုးမှာအားကြီးအသဲဆွဲ သွေးဆုံးပြီးနောက်မှာတောင် မောင်ကြီးက သူ့ဖင်ကို သွားသွားလိုးတာ ခဏခဏပဲ..”

“ အို…….ဒီကဖြင့် တို့မောင်ကြီး ငတ်ပြတ်နေတယ်ထင်ပြီးသူ့အလိုကိုလိုက်လျောလိုက်ရတာ သူကတော့ အမေ့ဖင်ကိုသွားသွားလိုးနေပါလား..”

“ အဲ့ဒါက ကြာပါပြီခင်လေးရယ် ခင့်အမေနဲ့ မောင်ကြီးအခန်းသပ်သပ်ခွဲမအိပ်ခင်တုန်းကပါ ခုတော့အခန်းခွဲအိပ်တာလဲ လေးငါးနှစ်တောင်ရှိပါရောလား အဲ့ကတည်းကမောင်ကြီး ကိုယ့်လက်ပဲကိုအားကိုးလာခဲ့ရတာပါကွယ်..”

“ ဟွန်း………တော်တော်အပြောကောင်း သနားလို့သူ့အလိုးကိုခံတာနော် သူများကိုအထင်သေးရင် ဒီကလဲသေခန်းပြတ်ပဲ- ဦးချစ်မောင်နဲ့ ခင်သိမ့်တို့စကားတွေပြောနေပေမယ့်လဲ ဦးချစ်မောင်ကြီးကတော့သူ့လက်ဖဝါးထဲသထွေးတွေထွေးထည့်ကာသူ့လီးကြီးကိုသုတ်လိမ်းလိုက် ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ထဲကပြန်စီးထွက်လာတဲ့လရည်တွေကိုလိမ်းလိုက်နဲ့ ခင်သိမ့်ဖင်ပေါက်လေးကိုကုန်းပြီးစုပ်လိုက်ချိန်မှာတော့

“ အို……မောင်ကြီး မောင်ကြီး အဲ့လိုမလုပ်ရဘူးလေ ..စောစောကမှ ခင်အိမ်သာသွားထားတာကို ခင်ကမသန့်ရှင်းဘူး မောင်ကြီးရဲ့ အို…..အီး………ပြောလို့ကိုမရ…..ပါ…..လာ……လာ…….လား………..” 

ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ဖင်ပေါက်လေးကိုနမ်းလိုက်စုပ်လိုက်နဲ့ တင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုဘေးကိုဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး သူ့လျှာလေးနဲ့ဖင်ပေါက်ထဲအတင်းထိုးထည့်ကာ ဖင်ကို ကလိုင်းပေးနေပါတယ်၊

ခင်သိမ့်လဲလေးဖက်ကုန်းရင်းနဲ့ ဖင်ကိုရှုံ့လိုက်ကော့လိုက်နဲ့ ဖင်ဘာဂျာအကိုင်ခံရတဲ့ဖီးလ်လေးကို ခပ်ငြီးငြီးနဲ့ခံနေပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်စိတ်ကြိုက်ဖင်လျက်လို့ပြီးသွားမှ ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ကလရည်တွေနဲ့ဖင်ပေါက်ကိုသုတ်လိမ်းလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကိုဖင်ပေါက်မှာတေ့သွင်းလိုက်ပြီး

“ ခင်လေး မောင်ကြီးလိုးတော့မယ်နော် ဖင်ကိုရှုံ့မထားနဲ့ စိတ်ကိုလဲလျော့ထား just relax နော်ခင်လေး..”

ဆိုပြီးသူ့လီးကိုပြန်တေ့လိုက်ပြီး အားပါပါနဲ့တစ်ချက်ထဲဖိဆောင့်လိုက်တော့ လီးထိပ်ကွမ်းသီးခေါင်းကမြုပ်ဝင်သွားပြီး

“ အွန်း……ဖြေးဖြေးနော် မောင်ကြီး…….အ……….ရှီးစ်…..စ်……စ်……စပ်လိုက်တာမောင်ကြီးရယ် ခဏရပ်ထားပါအုံး..”

ဆိုတော့ ဦးချစ်မောင်လဲခဏငြိမ်လိုက်ရင်း တအောင့်လောက်နေတော့မှ ခင်သိမ့်ဖင်ထဲဝင်နေတဲ့သူ့လီးကိုမွှေပေးလိုက်ရင်း အသာဖိထည့်လိုက်မွှေလိုက်နဲ့ မွှေလိုး လိုးလိုက်တာ လီးကြီးလဲသုံးပုံနှစ်ပုံလောက်ခင်သိမ့်ဖင်ထဲစိုက်ဝင်နေပါတော့တယ်၊ ခင်သိမ့်မှာလဲလီးအဝင်တစ်ချက်သာ စူးခနဲ့အောင့်တက်သွားပြီး ခဏအကြာမှာတော့ နာကျင်ကိုက်ခဲတာမရှိတော့ပဲ ဖင်ထဲခိုးလို့ခုလုနဲ့ဘယ်လိုအရသာခံရမှန်းမသိပဲသာဖြစ်နေတော့

“ မောင်ကြီးဆောင့်သွင်းလိုက်တော့ ခင်ခံနိုင်ပြီ ဆောင့်ထည့်လိုက်..” 

ဦးချစ်မောင်လဲသူ့ချစ်သမီးအသံကိုကြားလိုက်ရတော့ တစ်ချက်ထဲဆောင့်သွင်းလိုက်ကာ သူ့ဆီးခုံနဲ့ခင်သိမ့်ဖင်တို့သွားရောက်ထိကပ်နေပါတော့တယ်။

“ အား ကောင်းလိုက်တာ ခင်လေးရာ ခင်လေးဖင်က ကမ္ဘာမှာလိုးလို့အကောင်းဆုံးပဲ နောက်ဆိုမောင်ကြီးခင်လေးဖင်ပဲ လိုးတော့မယ်ကွာ..”

“ သူပဲကောင်းနေ ဒီကတော့ ဖင်ထဲခိုးလို့ခုလုနဲ့ နေရခက်တယ် ဖင်ကိုအမြဲပေးမလိုးနိုင်ပါဘူးနော် ၁၀ ခါ ၁ ခါပဲပေးလိုးမှာ..”

“ ဒါဆိုလဲ နေ့တိုင်းခင်လေးကို မောင်ကြီး ဆယ်ချီလိုးပေးမှာပေါ့ စောက်ဖုတ်ကို ကိုးချီ ဖင်ကိုတစ်ချီ လိုးမယ် အိုကေလား..”

“ အမလေး သေရချည်ရဲ့ နေ့တိုင်းလိုးမယ်ဆိုပါလား သူများယူထားတဲ့လင်အတွက်လဲချန်ထားပါအုံး မောင်ကြီးရဲ့..”

“ အို မချန်နိုင်ပါဘူး ဒီဖင်ကြီးကော ဒီစောက်ဖုတ်ကြီးပါ မောင်ကြီးတစ်ယောက်ထဲအတွက်ဖြစ်စေရမယ်၊ ကဲ အပြောလေးတွေလျော့ပြီး မောင်ကြီးလီးကိုအနှုတ်အသွင်းလုပ်ကြည့်မယ်နော်..”

“ ဖြေးဖြေးနော် မောင်ကြီး……အ……..အီး…….နာလိုက်တာရှင်..”

ခင်သိမ့်လေသံမဆုံးသေး ဦးချစ်မောင်ကသူ့လီးတန်ကြီးကိုအပြင်ထိဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုဖင်ထဲပြန်ထိုးထည့်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲကျောကော့သွားတာပေါ့။

“ ဖင်လိုးရင်မညှာရဘူး ခင်လေးရဲ့၊ တဖက်လူကိုသနားပြီးညှာနေရင် အဲ့နာတဲ့ဒဏ်ကိုစွဲပြီး နောက်အခေါက်တွေမှာဖင်လိုးဖို့တောင်းဆိုလို့မရတော့ဘူး အဲ့တော့ပထမအချီကတည်းက ဖင်လိုးခံရတာဆွဲနေအောင်တစ်ခါတည်းခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပေးထားမှရမှာ မောင်ကြီးလဲခင်ကိုခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးမှာ ခင်လေးအောင့်သာခံဖို့ပြင်ထားတော့..”

“ ဟင်း……..မောင်ကြီးကလဲကွာ ခင်ကိုမသ…….နာ……..နား……..အား………..အု…….အွန်း…..”

ဦးချစ်မောင်ကသူ့လီးတန်ကြီးကိုခင်သိမ့်ဖင်ထဲဆောင့်သွင်းထည့်လိုက်ပြီး အဆုံးထိဝင်သွားတော့ချက်ချင်းပြန်ဆွဲထုတ်ကာပြန်ထိုးထည့်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲအူမကြီးလမ်းကြောင်းကိုလီးသွားထိမိပြီးအောင့်တက်သွားကာ ဝေဒနာကိုမခံစားနိုင်ပဲ ကျယ်လောင်စွာအော်မိသွားတော့ နောက်ကနေပါးစပ်ကိုလှမ်းအုပ်လိုက်ပြီး ခင်သိမ့်ကျောပြင်ကိုလဲလက်နဲ့ဖိလိုက်တော့ ဖင်ကြီးကအပေါ်ကိုမြှောက်တက်သွားပြီး ဦးချစ်မောင်ကလဲကုတင်ပေါ်မှာတင်ခြေထောက် ထောက်ကာကုန်းကုန်းကြီးဆောင့်လိုးပါတော့တယ်၊ 

ခင်သိမ့်မှာတော့ဖင်ခံရတာအစပိုင်းနာကျင်ပြီးနောက်တော့ ခံရင်းခံရင်းနဲ့လီးအဝင်အထွက်စိတ်လာတာနဲ့အမျှ ဖင်ခံသားကျသွားပြီး ဦးချစ်မောင်လက်ကိုဆုတ်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကို ကုတင်မှာပြန်ချထောက်လိုက်ရင်း ဖင်ကိုအနောက်ကိုပိုမိုပစ်ကော့ပေးလာတော့ ဦးချစ်မောင်ကလဲ သူ့ချစ်သမီးဖင်ခံရတဲ့အရသာကိုတွေ့လာပြီဆိုတာသိလိုက်ရတော့မှ ပါးစပ်အုပ်ထားတဲ့လက်ကိုဖယ်လိုက်ရင်း ခင်သိမ့်ခေါင်းကိုဘေးဆွဲလှည့်ကာ သူကကုန်းစုပ်ပါတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်လဲကစ်ဆင်စုပ်ခံရင်းသူ့ပေါင်ကြားထဲလက်နှိုက်သွင်းပြီး သူ့ဖင်ကိုလိုးပေးနေပြီး သူ့စောက်ဖုတ်ကိုတဖတ်ဖတ်နဲ့လာလာရိုက်ခတ်နေတဲ့ သူ့အဖေရဲ့ဂွေးဥတွဲကြီးကိုလက်နဲ့ဖြစ်ညှစ်ကိုင်ပေးထားရင်းဆော့ပေးလိုက်တော့

“ အင်း………ကောင်းလိုက်တာ ခင်လေးရယ် အဲ့လိုလေးညှစ်ပေး ဥတွေကိုဖွဖွလေးညှစ်ပေး ကောင်းတယ်၊ မောင်ကြီးပြီးလိုက်ရတော့မလား…..အီး…..”

“ အား…ဖင်ထဲလီးဝင်တာကနည်းနည်းခုလုခုလုဖြစ်နေသေးပေမယ့်…….ကောင်းလာသလိုပဲ…..ဆက်ဆောင့်ပေးမောင်ကြီး….ဆက်ဆောင့်ပေး………ခင် အရသာတွေ့လာပြီး မပြီးလိုက်နဲ့ဆက်တိုက်လိုးပေး…..အား……...”

ကြာလာတော့ ဦးချစ်မောင်လဲညောင်းလာကာပိုစက်ရှင်ပြောင်းဖို့ကြံရင်း အခန်းထဲမျက်လုံးကစားကြည့်တော့ သူတို့ခေါင်းရင်းမှာပြတင်းပေါက်ကိုတွေ့လိုက်ရတော့

“ ခင်လေ ပြတင်းပေါက်မှာလက်ထောက်ပြီးကုန်းပေးနော် မောင်ကြီးလဲညောင်းလာပြီ ခင်လေးလဲဒူးတွေနာရောပေါ့..”

ဆိုတော့ ခင်သိမ့်လဲမငြင်းပဲ ချက်ချင်းထကာ ပြတင်းပေါက်မှာလက်ထောက်ကုန်းပေးလိုက်တော့ သူ့နောက်မှာဦးချစ်မောင်ကသွားရပ်နေလိုက်ပြီး ခင်သိမ့်ဖင်ကိုကော့ခိုင်းကာ သူ့ဒူးနှစ်ချောင်းကိုအနည်းငယ်ကွေးချလိုက်ပြီး ဖင်နဲ့လီးလမ်းကြောင်းတည့်အောင်ချိန်လိုက်ရင်း ထိုးကော့ကာလိုးလိုက်တော့

“ အ…..စီးစ်……..စ်……..စ်…….လီးပြန်ထုတ်ပြီး ပြန်ထည့်တာ နာတယ်မောင်ကြီးရဲ့ ကျင့်သာမရသေးဘူး ဒီလိုဆို ဖင်လိုးတိုင်းနာနေမှာလား မသိဘူးနော် ဟင့်…..နာလိုက်တာ..”

“ အဝင်တစ်ချက်ပါပဲကွာ နောက်တော့မနာတော့ပါဘူး ခင်လေး မောင်ကြီးခပ်သွက်သွက်လိုးပြီး ပြီးထည့်လိုက်တော့မယ်နော်..”

“ ဟုတ် မောင်ကြီးသဘော ခင်တော့ဒူးတွေချောင်နေပြီ မတ်မတ်ကိုမရပ်နိုင်တော့ဘူး ပြီးချင်လဲပြီးလိုက်တော့လေ..”

ဆိုတော့ ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ခါးနှစ်ဖက်ကိုလက်နဲ့ဆွဲကာ အားကုန်ဖိလိုးနေလိုက်ရင်းနဲ့ပဲ ၁၀ မိနစ်လောက်ကြာတော့ ခင်သိမ့်ဖင်ခေါင်းထဲလရည်တွေအရှိန်အဟုန်ခပ်ပြင်းပြင်းနဲ့ပန်းထွက်သွားပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်နဲ့ခင်သိမ့်တို့လဲ ဖင်ထဲလရည်ထွက်လျက်တန်းလန်းကြီးနဲ့ ကုတင်ဆီကိုပြန်ကူးလာကာဦးချစ်မောင်က ခင်သိမ့်ကိုပွေ့လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တက်လှဲလိုက်ရင်း ကုတင်ပေါ်ရောက်မှ သူ့လီးကလရည်တွေကိုဆက်ညှောင့်ရင်းညှစ်ထုတ်ကာနေလိုက်တယ်၊ သုံးချီသုံးမောင်းဆွဲထားရတော့နှစ်ယောက်လုံးလဲခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားပြီး ဖင်ထဲမှာလီးစိမ်ထားလျက်နဲ့ပဲ အိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ်၊

မနက်ခင်းဘုန်းကြီးကျောင်းမှ အုန်းမောင်းခေါက်သံကြားလိုက်ရမှ ဦးချစ်မောင်လဲအလန့်တကြားနဲ့နိုးလာပြီး ဖုန်းကိုယူကြည့်တော့ ၅ နာရီထိုးလို့ ၁၀ မိနစ်ပင်လွန်သွားပြီ ဒါနဲ့ခင်သိမ့်ကိုနှိုးလိုက်ရင်း သူတို့နှစ်ယောက်လဲအလောတကြီးနဲ့အဝတ်အစားတွေပြန်ပြင်ဝတ်ကာ သူတို့အိပ်ဆောင်ကိုပြန်ပြေးပါတော့တယ် ပြေးရင်းလွှားရင်းခင်သိမ့်ဖင်ခေါင်းထဲကသုတ်ရည်တွေနဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကသုတ်ရည်တွေကအပြင်ကိုပြန်စီးကျလာပြီး လမ်းပင်လျောက်ရခက်နေတာမို့ သူတို့လဲနောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကာအိမ်သာဆီကိုပြန်ပြေးပြီး ရေဆေးလိုက်ကြရတယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကောခင်သိမ့်ပါ သိပ်ပြီးယုယမနေအားတော့ပဲ အလောတကြီးရေဆေးလိုက်ပြီးအိပ်ဆောင်ကိုအပြေးတစ်ပိုင်းနဲ့သွားလိုက်တာ အိမ်ဆောင်ပေါက်ဝကနေထွက်လာတဲ့ ဒေါ်ပန်းအကြည်နဲ့တိုးသွားတော့

“ တော်တို့လိုက်ရှာနေတာ ဘယ်သွားနေကြသတုန်း..”

“ သူ့အိမ်သာသွားခင်တာ မသွားရဲလို့လိုက်ပို့နေတာပါကွာ မင်းကလဲ ပူစရာမရှိ ကြံဖန်ပူနေရော..”

“ အို ရှင့်…ပူတယ်လို့ဘယ်သူကပြောတုန်း ကျုပ်က ကျုပ်သမီးလေးကိုပူတာတော့်၊ တော်တို့ကအိမ်သာကြီးဘေးကပ်လျက်ထားပြီး ဘယ်ထိများသွားတက်နေတာလဲမသိဘူး..”

“ ဟေ ဒီမှာအိမ်သာရှိတယ်လား ငါတို့ဖြင့်လိုက်ရှာတာမတွေ့လို့ ဟိုးနောက်ဖေးထိသွားတက်ရတယ် ဒါနဲ့ဘယ်သူတွေနိုးကြပြီလဲ..”

“ ဒီအချိန်ကြီးဘယ်သူနိုးဖူးလို့လဲ ကျုပ်ပဲနိုးသေးတာပေါ့ ကဲ ကဲ ကျုပ်အိမ်သာသွားလိုက်အုံးမယ်..” 

ဆိုပြီးဦးချစ်မောင်နဲ့စကားအခြေအတင်များပြီး သူတို့ကိုတိုက်ထွက်သွားတော့မှ ခင်သိမ့်နဲ့ဦးချစ်မောင်လဲတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်းလေးချလိုက်ကြပြီး အိပ်ယာထဲပြန်ဝင်လှဲလိုက်ပါတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်ကလဲ သီရိဘေးမှာပြန်ဝင်လှဲနေလိုက်ပြီး ဦးချစ်မောင်ကလဲသူ့အိပ်ယာမှာပြန်လှဲနေရင်း အိပ်ယာထဲရောက်တာဘယ်လောက်မှမကြာလိုက် ခြင်ထောင်ဘေးအစကိုမလိုက်ကာ သူ့ကိုကျောပေးလှဲနေတဲ့ခင်သိမ့်ဖင်ကြီးကိုသွားညှစ်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်ကလဲနောက်ကိုလှည့်ကြည့်ပြီး ဦးချစ်မောင်နားကိုတိုးကပ်လာကာ

“ ဘာတုန်း အဖေကလဲ မောင်တို့ရှိနေတယ် ခဏနေအမေလဲပြန်လာတော့မှာ သမီးတို့ကိုမမိတာကံကောင်းတယ်မှတ်....”

ဆိုပြီးပြောလိုက်တော့

“ ဘာအဖေတုန်း ခင်လေးကလဲ မောင်ကြီးလို့ပဲဆက်ခေါ်လေ..”

“ ဟာ……..ရှူးတိုးတိုး……ဘေးမှာသူများတွေရှိတယ်လေ မိသွားအုံးမယ် မောင်ကြီးလဲနားတော့လေ ခင်လေးလဲနားချင်ပြီ..”

“ မောင်ကြီးက ခင်လေးကိုဖက်ပြီးအိပ်ချင်တာ လာပါကွာ မိုးလဲမလင်းသေးဘူး အမှောင်ကြီးပဲရှိသေးတယ် မောင်ကြီးတို့ဖက်အိပ်ရအောင်ပါ..”

“ အမေပြန်လာတော့မယ်လို့ဆို မောင်ကြီးကဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ခင်တော့မောင်ကြီးကိုကြောက်တောင်လာပြီနော်..”

“ သူကအိမ်သာသွားရင်အကြာကြီးဆိုတာ ခင်လေးအသိဆုံးပဲဟာ ပြီးရင်မျက်နှာသစ်သွားတိုက်နဲ့ အရှေ့ဖက်ကစေတီလေးမှာပုတီးသွားစိတ်အုံးမှာလို့ ညကပြောနေတာ သူတော်တော်နဲ့ပြန်မလာပါဘူးကွာ နော် ခင်လေးမလာရဲရင် မောင်ကြီးအဲ့ဘက်လာခဲ့မယ်လေ..”

ဆိုပြီးသူ့ကိုယ်လုံးကိုလှိမ့်ပြီးဝင်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်မျက်နှာလဲဇီးရွက်သာသာပဲဖြစ်နေပြီး အရှေ့ကသူ့သမီးသီရိကိုရင်းစိတ်မချကာနေတယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကခင်သိမ့်ခြင်ထောင်ထဲရောက်သွားပြီးပြီးချင်း ခင်သိမ့်ကိုဆွဲဖက်ကာ နှုတ်ခမ်းချင်းထိကပ်နမ်းစုပ်လိုက်တော့ ခင်သိမ့်လဲသီရိတစ်ယောက်နိုးလာလို့သူတို့ကိုမြင်သွားမှာစိုးတာနဲ့စောင်ကိုခေါင်းမူးခြုံလိုက်ပြီးနှစ်ယောက်သား စောင်အောက်မှာတင်နမ်းစုပ်နေလိုက်ကြတယ်၊

နမ်းရင်းနဲ့လဲခင်သိမ့်လက်တွေက ဦးချစ်မောင်ပုဆိုးကြားထဲကိုဝင်သွားပြီး သူ့အဖေလီးကြီးကိုဖြစ်ညှစ်ကိုင်နေလိုက်တော့ လီးကြီးကလဲချက်ချင်းမာထန်လာပါတော့တယ်၊ သူ့လက်ထဲမှာတောင်တက်လာတဲ့လီးကြီးကိုလဲစမ်းမိရော ခင်သိမ့်လဲလန့်သွားပြီး နမ်းတာကိုခွာလိုက်ကာ

“ အို မောင်ကြီးတော်တော်ဆိုးနော် တချိန်လုံးထန်နေတာပဲ..”

“ ဒီလိုထန်အောင် ဟောဒီကကောင်မလေးကပြုစားထားတာကိုးကွ မကြိုက်ဘူးလား အမြဲထန်နေတာ..”

“ အို ကြိုက်ပါဘူးနော် ဒီမှာတော့ပူထူးအောင်ခံလိုက်ရတာပဲ..”

“ နောက်တော့ ခင်လေးကြိုက်သွားမှာပါကွာ ကဲ ခင်လေးမောင်ကြီးကိုလီးစုပ်ပေးမယ်ဆို..”

“ ဟင်း……..မောင်ကြီးကတော့လေ သီရိလေးတွေ့သွားမှာ တို့အရမ်းကြောက်နေမိတယ်ရှင့်..”

“ စောင်အောက်မှာပဲထိုင်စုပ်ပေးပါလားကွာ မောင်ကြီးစောင်ထဲကနေခေါင်းဖယ်ထာလိုက်ပြီး ဘေးကအရိပ်အခြေကိုကြည့်ပေးနေမယ်လေ..”

ဆိုပြီးသူ့ခေါင်းမှာခြုံထားတဲ့စောင်ကိုဆွဲဖယ်လိုက်တော့ သူတို့ဘေးမှာအိပ်နေတဲ့ မြေးမလေးသီရိရတနာရဲ့မျက်လုံးတစ်စုံကအမှောင်ထဲမှာတလတ်လတ်တောက်နေတာကိုဦးချစ်မောင်တွေ့လိုက်ရပြီး အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး သေချာပြန်ကြည့်တော့မှ သီရိရဲ့မျက်လုံးတွေကပကတိမှိတ်လျက်သားလေးပဲ၊ သူအမြင်မှားတာဖြစ်မယ်လို့တွေးနေလိုက်မိတဲ့အချိန် သူ့လီးတန်ကြီးကလဲချစ်သမီးလေးရဲ့ပါးစပ်ထဲစထည့်တဲ့အချိန်ကွက်တိဖြစ်သွားတော့ ပါးစပ်အတွင်းသားနုနုလေးနဲ့ သူ့လီးထိပ်ထိတွေ့တဲ့အခိုက်အတန့်လေးက ဦးချစ်မောင်ကိုကြက်သီးတဖြင်းဖြင်းထသွားစေပြီး ပါးစပ်ကပင်အသံများထွက်ကျလာအောင်ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သွားတယ်၊

စောင်ထဲကနေလီးကိုကိုင်ပြီးစုပ်ပေးနေတဲ့ ခင်သိမ့်ရဲ့လက်လေးတစ်ဖက်က စောင်အောက်ကနေ ထိုးထွက်လာပြီး သူ့အဖေရဲ့ပါးစပ်ကိုစမ်းလိုက်ကာ လက်နဲ့အုပ်ပေးထားလိုက်ရင်း ခင်သိမ့်ဟာလဲလီးတန်ကြီးကိုအထက်အောက်ဆွဲစုပ်ကာပါးစပ်နဲ့ဂွင်းထုပေးနေပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်ကလီးစုပ်ခံနေရင်း စိတ်ထဲတမျိုးဖြစ်လာတော့ သီရိဘက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရင် သူ့မျက်လုံးလေးလှုပ်ခတ်သွားတာကိုမြင်လိုက်ရင်နဲ့ အမြင်ပဲမှားသလား တကယ်ပဲသူထင်သလိုသီရိနိုးနေသလားဝေခွဲမရတော့၊

ဒါနဲ့ပဲသီရိရဲ့ပါးပြင်လေးကိုလက်နဲ့ဆွဲလိမ်ကြည့်လိုက်တော့ သီရိတစ်ယောက်တုတ်တုတ်မှလှုပ်တာမမြင်ရမှပဲ သူအမြင်မှားကြောင်းလက်ခံလိုက်ပြီး လီးကိုအထက်အောက်ပွတ်ဆွဲကာစုပ်ပေးနေတဲ့ခင်သိမ့်ခေါင်းကိုထိန်းကိုင်ကာမှိန်းခံနေတော့တယ်၊

ခင်သိမ့်လဲဦးချစ်မောင်ကိုလီးစုပ်ပေးလိုက်တာ ၅ မိနစ်လောက်ကြာသွားတဲ့အထိ ဦးချစ်မောင်ကမပြီး မပြီးဖြစ်နေတော့ သူလဲမောသွားပြီးစောင်အောက်ကနေခေါင်းလေးပြန်ထွက်လာကာ

“ မောင်ကြီးဟာက လွန်ကိုလွန်လွန်းတယ် ခုထိမပြီးသေးဘူးလား ဒီမှာခင်လေးပါးစပ်တွေညောင်းလာပြီရှင့် တော်ပြီ ကိုယ့်ဟာကိုထုတော့..”

ဆိုပြီးသူ့ဘေးမှာပြန်ဝင်လှဲချနေတဲ့ချစ်သမီးလေးရဲ့နဖူးကိုနမ်းလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းအလွှာလေးတွေကိုနမ်းဖို့လုပ်တော့ ခင်သိမ့်ခေါင်းကဘေးကိုစောင်းလိုက်ပြီး

“ မောင်ကြီးလီးကြီးကိုစုပ်ပေးထားတာလေ မရွံဘူးလား သွားတိုက်ပြီးမှနမ်းတော့ ခုမနမ်းနဲ့နော် မောင်ကြီး..”

“ မောင်ကြီးမရွံပါဘူးကွယ် ခင့်စောက်ဖုတ်ကော ဖင်ပေါက်လေးကိုတောင် တယုတယနမ်းရှုံ့လာပေးသေးတာပဲဟာ..”

“ အင်းပါ မောင်ကြီးသဘော မောင်ကြီးသဘော မောင်ကြီးကိုပြီးစေချင်ပြီ ခင်ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲဟင် ဒီမှာတင်ထပ်ကုန်းပေးရမလား ကြမ်းလို့တော့မရဘူးနော် ဘေးမှာသမီးလေးရှိတယ် ..”

“ မကုန်းပေးနဲ့ ပက်လက်ပဲလိုးကြစို့ကွာ ခင်ဒူးတွေပွန်းကုန်ပါ့မယ် ပေါင်ဖြဲပေးထားနော် ခင်စောက်ဖုတ်လေးကလဲမောင်ကြီးလီးကိုညှစ်စုပ်ပေးနော် မြန်မြန်ပြီးအောင်လို့- ဆိုပြီးခင်သိမ့်ကိုယ်ပေါ်ကိုတက်လိုက်ရင်း ပေါင်ကြားမှာနေရာဝင်ယူလိုက်ရင်း အမှတ်မဲ့ဘေးကိုကြည့်မိတော့ သီရိတစ်ယောက်သူတို့ကိုကြည့်နေတာကိုသိလိုက်ရပြီး သူသေချာကြည့်လိုက်တယ်ဆိုရင် သီရိမျက်လုံးတွေကပြန်မှိတ်သွားတာမြင်လိုက်ရတော့မှ သူ့မြေးမလေးလဲနိုးနေပြီး သူတို့အဖြစ်ကိုအစအဆုံးတွေ့သွားတာအသေအချာသိလိုက်ရတော့တယ်၊

စလိုးခါစတော့ ဘေးမှာမြေးမလေးကခိုးကြည့်နေတာမို့ ဦးချစ်မောင်စိတ်ထဲနည်းနည်းရှက်သလိုဖြစ်ပေမယ့် နောက်တော့ခင်သိမ့်ဒီအရွယ်တုန်းကပါကင်ပွင့်လို့ နှစ်ယောက်သုံးယောက်တောင်အလိုးခံပြီးပြီဆိုတာကိုပြန်အမှတ်ရသွားကာ သီရိလဲသူ့ဟာနဲ့သူဇာတ်လမ်းတော့ရှိမှာပဲ မရှိလဲကြည့်ပါစေဆိုပြီးသူ့ကိုလစ်လျူရှုလိုက်ကာ ခင်သိမ့်ကိုသာဖိဖိပြီးလိုးနေလိုက်တယ်၊

သူတို့လိုးနေရင်းနဲ့လဲ အိမ်သာသွားတဲ့ဒေါ်ပန်းအကြည်ပြန်ဝင်လာတာမို့ သူတို့လဲခဏငြိမ်ပြီးအရိပ်အခြေစောင့်ကြည့်နေလိုက်တာ ဒေါ်ပန်းအကြည်ကမျက်နှာကိုသဘတ်နဲ့သုတ်လိုက်ပြီး သူ့ခရီးဆောင်အိတ်ထဲကပုတီးကုန်းလေးကိုကိုင်ကာအပြင်ကိုပြန်ထွက်သွားပါတော့တယ်၊

အဲ့ကျမျပဲဦးချစ်မောင်လဲရှေ့ဆက်လိုးလိုက်ရင်း ခင်သိမ့်စောက်ဖုတ်ရဲ့ညှစ်အား သူ့ရဲ့လိုးအားနှစ်ခုပေါင်းပြီး သူ့လီးကြီးကနေသုတ်ရည်များ ပန်းထွက်ပြီး သားအဖနှစ်ဦးသားတို့အိပ်ယာထပ်မှာမှောက်ခုံလေးလဲကျသွားရင်းမှေးခနဲ့ဖြစ်သွားပါတော့တယ်၊

စိတ်ထဲမှာတော့ခဏလောက်ပဲထင်ရပေမယ့် အပြင်လက်တွေ့မှာကြာတတ်တာ သဘာဝပဲမလား ခုလဲခင်သိမ့်နဲ့ဦးချစ်မောင်တို့ခဏပဲမှေးလိုက်ကြတာ ဟောက်သံများထွက်လို့အိပ်မောကျသွားတဲ့အထိဖြစ်သွားရော၊

အဲ့မှာဦးချစ်မောင်ရဲ့လက်မောင်းတစ်ဖက်က ပူခနဲ့ဖြစ်သွားပြီး လန့်နိုးလာတော့ဘေးကိုကြည့်တယ် သီရိကအိပ်ယာကနိုးသေးဟန်မတူသေး ဒါပေမယ့် သီရိဘေးက သူ့အဖေတင်ထွဋ်နဲ့သန်းထွန်းတို့ခြင်ထောင်က လှုပ်စိလှုပ်စိနဲ့ဖြစ်လာပြီး နိုးလို့မျက်နှာသစ်သွားတိုက်ဖို့ပြင်ဆင်နေတယ်ဆိုတာသိလိုက်ရတော့ ဦးချစ်မောင်လဲအလောတကြီးခင်သိမ့်ကိုယ်ပေါ်မှဆင်းလိုက်ကာ သူ့ခြင်ထောင်ဘက်ခြမ်းကိုလှိမ့်ဝင်သွားပါတော့တယ်၊

ဦးခြင်ထောင်လဲရောက်ပြီး မကြာခင်အချိန်လေးမှာတင် သီရိဘက်ခြမ်းခြင်ထောင်အစကမြှောက်တက်သွားပြီး တင်ထွဋ်ကကိုယ်တစ်ပိုင်းဝင်လာကာ သူ့သမီးနဲ့မိန်းမကိုနှိုးနေပါတော့တယ်၊ ဦးချစ်မောင်တစ်ယောက်ကံပဲအကောင်းလွန်နေတာလား မသိတော့ သို့ပေမယ့်သူ့ရဲ့ညာဖက်လက်မောင်းက တစ်ယောက်ယောက်ကရိုက်လိုက်လို့နာသွားဟန်ဖြင့် ခပ်ပူပူဖြစ်နေတယ်၊

သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ဘာမှသိပ်ထွေထူးမစဉ်းစားပဲ နတ်ကောင်းနတ်မြတ်တွေက သူ့ကိုရိုက်ပြီးသတိပေးတယ်ပဲထင်လိုက်တာပေါ့၊

ဒါနဲ့ပဲသူတို့လဲအိပ်ယာကိုသိမ်းဆည်းလိုက်ကြပြီး ထားဝယ်မြို့ထဲထွက်လည်လိုက်ကြပြန်တယ်၊ နေ့လည်ကျတော့ဘုန်းကြီးကျောင်းကအထုတ်အပိုးတွေကိုပြန်သိမ်းရင်း တောင်ငူကိုတစ်ခါတည်းပြန်လိုက်ကြတာပေါ့၊

အပြန်လမ်းမှာထူးဆန်းတာတစ်ခုက အသွားတစ်လျောက်လုံး အပျော်ကြီးပျော်နေပြီးအသံလေးစာစာ စာစာနဲ့ပြောတတ်တဲ့သာလီကာမလေး သီရိရတနာတစ်ယောက်ကအပြန်မှာငြိမ်နေပြီး သူ့အဖိုးဖြစ်သူဦးချစ်မောင်ကိုလဲ ခိုးကြည့်ခိုးကြည့်နေတာ ဦးချစ်မောင်မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ရတယ်၊

အပြန်လမ်းတစ်လျောက်မှာတော့ လူတွေကမကြာခဏနေရာချိန်းချိန်းပြီးထိုင်ကြပေမယ့် ဦးချစ်မောင်ကတော့ဂွင်နဲ့မို့ နောက်ဆုံးမှာသာဖင်မြဲအောင်နေရာယူထာလိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှာဘယ်သူကျကျဆိုသလိုကံစမ်းနေပါတယ်၊

ခင်သိမ့်ကျတဲ့အခေါက်ဆိုရင်တော့အကောင်းဆုံးပေါ့ နှစ်ယောက်အတူတူစောင်ခြုံရင်း ဦးချစ်မောင်ရဲ့လက်တွေကခင်သိမ့်ဘောင်းဘီထဲထိုးနှိုက်ပြီးစောက်စိလေးကိုကလိရင်းတစ်လမ်းလုံးလိုက်ပါလာတယ်၊

တစ်ခါတစ်လေတော့လဲသီရိရတနာက သူ့အဖိုးနဲ့သူ့အမေကြားမှာဝင်ထိုင်ပြီး အမေ့လဲစကားမပြော အဖိုးဖြစ်သူလဲစကားမပြောနဲ့ ပွဲဝင်ဝင်ဖျက်တတ်သေးတာကလား၊

ဦးချစ်မောင်ကတော့ သူနဲ့ခင်ခင်သိမ့်တို့ရဲ့ဇာတ်လမ်းကို ဘယ်သူမှမပြောရပါပဲအော်တိုနေတဲ့သူတစ်ယောက်ကားပေါ်မှာရှိနေပြီဆိုတာ ကောင်းကောင်းကြီးရိပ်မိသွားပြီး အဲ့အကြောင်းကိုပါ ခင်သိမ့်ကိုမပြောပဲ သူ့ဟာသူလျင်သလိုလှုပ်ရှားဖို့သာတွေးနေလိုက်ရင်း တောင်ငူကိုပြန်ရောက်လာပါတော့တယ်။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

End

ပြီးပါပြီ။

♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠♠