လောကရဲ့သစ္စတရား အပိုင်း (၄)
ရေးသားသူ - ထူးခြား
{ အင်းစက်၊ကပ်ကိုး ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။ }
အခန်း ၂၅။
နေထက်နိုင် တယောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြင့် အခန်းတံခါးမှာ နားကပ်ပြီး နေနေရာက အခန်းတွင်းမှ စားပွဲ ရွေ့သံတို့ လမ်းလျှောက်သံတို့ ကြားလိုက်ရသဖြင့်၊ လှေခါး မှ အပေါ်ထပ်သို့ အမြန်တက်ခဲ့လေသည်။ ညအချိန်မို့ လှေခါးမှာ မှောင်မှောင်မဲမဲ ရှိသည့် အပြင် အပေါ်တထပ်တွင် ကွေ့သွားသဖြင့် သင်တန်း တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာသော်လည်း သူ့ကို မမြင်နိုင်ပေ။
နေထက်နိုင် တယောက် မှောင်ထဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေစဉ် သင်တန်း ကျောင်းမှ တံခါး ဖွင့်လိုက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
နေထက်နိုင် လှေခါးအကွယ်မှ ချောင်းကြည့်နေစဉ် အခန်းထဲ မှ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တံခါးဝမှ ဦးမွတ်တား အသံလည်း ကြားလိုက်ရသည်။
“ဆရာမ လေး ချွန်တော် အောက်လိုက်ပြီး တက်စီ ငှားပေးမယ်လေ”
“ရတယ် ဦးမွတ်တား ကျမ ဂရပ် နဲ့ ကား ခေါ်ထားပြီးပြီ ခု ကားက ကျောင်းရှေ့ ရောက်ကာနီးပြီ”
“အင်းအင်း အာ့ဆိုလည်း ပြီးရောလေ၊ ဆရာမလေး၊”
“အိုကေ၊ သွားပြီနော် ဦးမွတ်တား ကြီး ဘိုင်ဘိုင် ဂွတ်နိုက်”
ဟု ဆိုတာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် အပြေးလေး ဆင်းသွားသည်။ ဦးမွတ်တားကြီး အခန်းတံခါး ပြန်ပိတ်လိုက်မှ နေထက်နိုင် က လှေကား အတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းဆင်းလာခဲ့သည်။ သူလှေခါးရင်းနားရောက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ပင် မရှိတော့ သူခေါ်ထားသော ကား ဖြင့် ထွက်သွားလေပြီ။ နေထက်နိုင် က ဂရပ်ခေါ်လိုက်လျှင် သူဘယ်က လာလဲ ဆိုတာ သူ့မိန်းမ သိသွားမှာ စိုးသဖြင့် တက္ကစီ ငှားပြီး ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လမ်းထိပ်သို့ လျှောက်လာခဲ့တော့သည်။
…………………………..
လမ်းမပေါ် တွင် ကာားအသွား အလာလည်း ပြတ်သဖြင့် ကားက တော်တော် နှင့် ငှားမရ၊ လာသည့်ကား တွေက လည်း သူသွားမည့်ဘက်သို့ မလိုက်ချင်စသဖြင့် နာရီဝက်နီးပါးလောက် ကြာမှ ကားငှားရသည်။
သူအိမ်ပြန်ရောက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ရေမိုးချိုးလို့တောင် ပြီးနေပြီ။
“မောင် ခုမှ ပဲ ပြန်ရောက်တော့တယ်၊ ချစ်လေး တောင် စိတ်ပူလို့ ဖုံးဆက်တော့မလို့”
“အင်း ချစ်လေး ရော အဆင်ပြေလား၊ ဆရာကျော် လိုက်ပို့တာလား”
“အင်း ဆရာကျော်က လိုက်ပို့မယ် ပြောပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒုက္ခမပေးချင်လို့ ချစ်လေး ကို်ယ့်ဘသာ ဂရပ် နဲ့ ပြန်လာခဲ့တယ်၊ မောင်ရေချိုးလိုက်ဦးလေ၊ ချစ်လေး ဟင်းတွေ နွေးထားလိုက်မယ်”
သူတို့ နှစ်ယောက် ညစာ စားပြီးကြတော့ ခန တီဗီထိုင်ကြည့်ပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က အိပ်ချင်ပြီ ဆိုသဖြင့် အိပ်ယာဝင်ကြ လေသည်။ နေထက်နိုင် က အိပ်ယာ ပေါ်တွင် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို ဖက်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းလျှက် လက်က လည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ရင်သား တို့ကို အုပ်ကိုင် ဆုပ်နှယ်တော့၊ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က၊
“မောင် ရယ် ဒီနေ့ ချစ်လေး အရမ်းပင်ပန်း လာလို့ ဒီညတော့ ချစ်လေးကို ခွင့်လွတ်နော်”
ဟု ပြောကာ နေထက်နိုင် လက်များကို အသာဖယ်လျှက် သူမ ကိုယ်ပေါ် သူမ စောင်ခေါက်လေး တခုတင်ပြီး မျက်လုံး မှိတ်လိုက်တော့ ချက်ခြင်းကို အိပ်မောကျသွားတော့သည်။
……………….
တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုလျှင် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့လင်မယား၊ မနက်ပိုင်း ဘာမှ ထူးထူးထွေထွေ လုပ်စရာ မရှိက နေမြင့်အောင် အိပ်တတ်ကြသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ မနေ့ညက ပင်ပန်းနွမ်းနှယ်နေသည်မို့ စားသောက်ပြီး အိပ်ယာပေါ်လှဲ ၊ ခေါင်းအုံး ပေါ်ခေါင်းချလိုက် သည်နှင့် တုံးကနဲ အိပ်ပျော် သွားလိုက်သဖြင့် မနက် အားအင် အပြည့်အိပ်ရေးဝ စွာ နိုးလာ ခဲ့သည်။
နိုးနိုးချင်း မိမိ ဘေးမှာ အသက်မှန်မှန်ရူရင်း အိပ်ပျော်နေသေးသည့် နေထက်နိုင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ညတုန်းက သူမ ကို ဖက်လာသည့် မိမိ ယောက်ျား ဖြစ်သူအား ပင်ပန်းသည်ဟု အကြောင်းပြ ကာ ငြင်းလိုက်ရသည်ကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားမိသွားသည်။ အိပ်ယာပေါ်မှာ နှပ်နေရင်း နှင့် မနေ့ည က အဖြစ်အပျက်တို့ကို ပြန်စဉ်းစားနေမိသည်။
နေထက်နိုင် ဒီည လာမကြိုဘူး ဆိုတာ သိရသည်နှင့် ဆရာကျော်က သူမ ကို အပူကပ်တော့သည်။ သူမ ကို မချစ်ရတာ ကြာပြီမို့ သင်တန်းပြီးတဲ့ အချိန်၊ ခန ချစ်ကြရအောင်ဟု တောင်းဆိုလာသည်။ တကယ်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကျောင်းပြီးလို့ အလုပ်ရှာနေစဉ်၊ ဆရာကျော်က သူ့သင်တန်းကျောင်းတွင် နည်းပြ ဆရာမ အဖြစ် ခန့်အပ်ထား ခဲ့ပြီး မကြာခင်ပင် သူတို့ နှစ်ယောက် ငြိခဲ့ကြသည်။ ထို အချိန်မှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ မှာ ရီးစား နှစ်ယောက် ခန့် ပြောင်းခဲ့ပြီး ပြီ။ နေထက်နိုင် နှင့်ပင် အိမ်ထောင်မကျသေး။ ဆရာကျော် နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ အတွက် သင်တန်းကျောင်း က သူတို့ အချစ်နိဗ္ဗန်ဘုံ ဖြစ်ခဲ့ရဘူးသည်။
ဆရာကျော့် ကောင်းမှု ကြောင့် ယခု လုပ်နေသည့် ကုမ္ပဏီ မှာ အလုပ်ရခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တန်းတွက် စနေ၊ တနင်္ဂနွေ နှစ်ရက်သာ ပြပေးနိုင်တာ့သည်။ ဆရာကျော် နှင့် လည်း လုပ်ဖြစ်သည့် အချိန်နည်းသွားသည်။ နေထက်နိုင် နှင့် လည်း သမီးရီးစား ဖြစ်ကာ မကြာခင်ပင် လက်ထပ်လိုက်ကြတော့ ဆရာကျော် နှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် ဝေး သွားခဲ့ရသည်။ ဆရာကျော် က ချည်းကပ်သော်လည်း သူမ မှာက အချိန်မရ၊ သူမ အချိန်ရလျှင်လည်း ဆရာကျော် မအား၊ ထိုသို့ဖြင့် ဆက်ဆံရေးမှာ တဖြည်းဖြည်း သွေးအေး လာခဲ့သည်။ ဆရာကျော့် မှာ လည်း ထုံးစံ အတိုင်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ထက်ငယ်သော ကောင်မလေး တယောက် ရှိနေလေပြီ။ မနေ့က မှ နေထက်နိုင် လာမကြိုဘူး ဆိုသည်နှင့် သူမ ဆရာသမား ကလည်း သူတို့ မချစ်ရတာ ကြာပြီ ဆိုပြီး အပူကပ် တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ သဘောတူလိုက်မိသည်။ ဆရာကျော့် အထိအတွေ့ တွေကို ပြန်ခံစား ရတော့လည်း အပျိုဘဝတုံးက သွေးတွေ ပြန်ကြွလာသည်။
ဆရာကျော် နှင့် သူမ တို့ နှစ်ယောက် ကာမ ရေစီးထဲ မျှောသွားလိုက်တာ အချိန်တောင် ဘယ်လို ကုန်သွားမှန်းမသိ၊ ဆရာကျော့် မိန်းမ က ဖုံးဆက်တော့မှ ဆရာကျော်က အချိန်ကြည့်မိကာ အိမ်ကို ပြန်ပြေးဖို့ ပြင်လေသည်။ သူလိုက်ပို့မည်ဟု ပြောထားသော်လည်း အချိန်နည်းနေသဖြင့် ကားငှားပြန်ဖို့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို ပြောသည်။ သူပေးပါ့မည်ဟုလည်း ဆိုသည်။ နောက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို နူတ်ဆက် ကာ ကမန်းကတန်း ပြန်လစ်သွားသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ရေချိုးခန်းဝင် သန့်စင်ရေး လုပ်၊ မျက်နှာကို မိတ်ကပ်လေးပြန်ဖို့ ၊ နူတ်ခမ်းနီလေး နည်းနည်း ပြန်တို့ပြီး ပြန်မယ် ဆိုပြီး ထွက်လာတော့ ဦးမွတ်တားကြီး နှင့် တွေ့ရသည်။
“ဟင် ဦးမွတ်တား ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ”
“ဆရာမလေး နဲ့ ဆရာတို့ ဒေါ့ကီ ဆွဲနေတုန်း ရောက်တာပါ၊ အနှောက်အယှက် ဖြစ်မှာ စိုးလို့ အသာပဲ ပုန်းပြီး ကြည့်နေလိုက်တာ”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ မျက်နှာရှက်သွေးဖြန်းသွား ခဲ့သည်။
“အာ ဦးမွတ်တားကြီး ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ မှ လျှောက်မပြောပါနဲ့နော် ၊ ကျမ တောင်းပန်ပါတယ်”
“အင်းပါ ဆရာမလေး ရယ် စိတ်ချပါ၊ ချွန်တော် ဘယ်သူ့မှ လျှောက်မပြောပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ချွန်တော့ဒုက္ခ ကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးပါဦး”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ဘာဒုက္ခလည်းဟု မေးမလို့ ကြည့်လိုက်တော့ ဦးမွတ်တားကြီးက သူ့ပုဆိုးကို ကွင်းလုံး ချွတ်ချပလိုက်သည်။ ဦးမွတ်တား၏ လီးမဲမဲကြီးက မာတင်း ကော့ထောင်နေသည်။ အတုတ် နှင့် အရှည်မှာ ဆရာကျော်ထက်မနှိမ့်၊ ကောက်နေတာက သာ ထူးဆန်းသည်။အပေါ်ကို ထောင်လျှက်ကောက်နေပြီး ဒစ်ဖူး ခရမ်းရောင်ကြီးကလည်း မိုပွင့်ကြီးလို ပွင့်အာနေသည်။ ထိပ်အကွဲကြောင်းမှာက ရှေ့ပြေး အရည်ကြည် အလုံးကလေးက စို့နေသည်။ ဦးမွတ်တား ကြီးကို နူတ်ပိတ်ခ အနေဖြင့် ပေးစား ရတော့မည် ဖြစ်သည်ကို သီရိရှင်းသန့်ဖြူ သိလိုက်သည်။
“အင်း ကျမ အချိန်သိပ်မရလို့ ခနပဲနော် ဦးမွတ်တားကြီး”
“အင်းပါ ဆရာမ လေးရယ် ချွန်တော်နားလည်ပါတယ်”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ဦးမွတ်တား ကြီးရှေ့ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ ဦးမွတ်သား ကြီးမှာတော့ ကုလား စစ်စစ် ဖြစ်သဖြင့် အသားအရည်က မဲတူး ရုံ မက ပြာနှမ်းတောင်နေသည်။ ပေါင်လုံးကြီးများ မှာ အမွှေး အမြှင်တို့ ရှည်လျှားကာ ကောက်ကျစ်နေကြသည်။ လီးတန်ကြီး အရင်းမှာ လမွှေးများကလည်း ထူထပ်ကောက်ကွေးနေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ဦးမွတ်တားကြီး လီးတန်ကို သူမ လက်ကလေး နှင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ လီးတန် မဲမဲ ကြီးက မြွေဟောက် ခေါင်းလို ပါးပြင်းထောင်နေလေသည်။ အကြောပြိုင်းပြိုင်း နှင့် သူမ လက်ဖဝါးလေးဖြင့် ပင် မနည်း ဆုပ်ကိုင် ရသည့် လီးကောက်ကောက် ကြီးက သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို ရင်ပြန်ဖိုလာစေသည်။ အိုး အဲဒီလီးကြီး နဲ့သာ ကော်ထိုးခံ လိုက်ရလို့ကတော့၊ ဟု တွေးရင်း သူမ စောက်ဖုတ်မှာ စောက်ရည်ကြည်လေး စ စိုစပြုလာခဲ့သည်။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူမ နူတ်ခမ်းလေး ဖြင့် ခရမ်းရောင် ဒစ်ဖူး ကြီးကို ရက်လိုက်ပြီးမှ အာခံတွင်းထဲ ဖြည်းဖြည်း ချင်း ငုံကာ စုပ်လေသည်။ ဦးမွတ်တား ကြီးမှာ ဆရာမလေး ၏နွေးထွေး စွတ်စိုသော အာဂတွင်းကြောင့်နတ်ပြည် အရှင် လတ်လတ် ရောက်သွားရသလို အရသာ ထူးလှစွာ ဆရာမလေး ခေါင်းကို ပင်လှမ်းကိုင် ထိန်းလိုက်ရလေသည်။ ဦးမွတ်တား စိတ်ထဲ သူ့ကို နူတ်ပိတ်ခ အနေဖြင့် ဆရာမလေးက အလွန်ဆုံး စကဒ်လှန်ပေးကာ မျက်စေ့မှိတ် ပေါက်ဖြဲ သူ့အလိုးခံ ပေးလိမ့်မည်ဟု သာ တွက်ထားသော်လည်း ယခုလို စိတ်ပါ လက်ပါ ဖြင့် လီးကြီးကို အားရ ပါးရ စုပ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိခဲ့ခြေ။
ထို့ကြောင့်လည်း ထူးခြား ကောင်းမွန်လှသော အရသာကြောင့် ဆရာမ လေး ပါးစပ်ထဲ လရည်တွေ ပန်းထုတ်မိသွားမှာ စိုးလေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ဆရာမလေးကို ဂျိုင်နှစ်ဖက်မှ ကိုင်မ ကာ ထရပ်စေပြီး သူက စာသင်ခန်း မှ ခုံတခုပေါ်သို့ မချီကာ တင်ပေးလိုက်သည်။ ဆရာမလေး စကဒ်ကို လှန်ကာ ပင်တီကို ဆွဲချွတ်လျှက် ပေါင်နှစ်လုံးကို ကားစေတော့ ဆရာမလေး ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကလေးက အာတာတာ ဖြင့် သူ့လီးကြီး နှင့် တတန်းထဲ ဖြစ်နေလေသည်။
ဦးမွတ်တား ကြီးက သူ့လက်တဖက်ဖြင့် လီးတန်ကြီးကို ကိုင်ကာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ စောက်ဖုတ်ဝတွင် တေ့လိုက်သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ စောက်ရည်များ ဖြင့် ရွဲနေလေပြီ၊ သို့သော်လည်း တုတ်ခိုင် ကြီးမား လှသော ဦးမွတ်တား လီးချောင်းကြီးက သူမ စောက်ဖုတ်ကို ဆွဲဖြဲတော့မည့်အလား တင်းကျပ် စွာ တိုးဝင်လာခဲ့လေသည်။
“အား…ဦးမွတ်တား ကြီး ဖြည်းဖြည်း ……အိုးးးး အီးးးးး”
ဦးမွတ်တား ကြီးကလည်း သိပါသည်။ ကွမ်းယာဆိုင်က အမီနာလေး တောင် မှ သူ့လီးချောင်းကြီး အဆုံးထိ ဝင်ဖို့ သုံးရက်လောက်သူ ကြိုးစားခဲ့ရသည်မဟုတ်ပါလား၊ ယခု ဆရာမလေးကတော့ ဆရာကျော့် လီးဝင်ပြီးကာစ ဆိုတော့ သူ့လီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဆိုတာ သူတွက်မိသည်။ ခုန ဆရာမလေးကို ဒေ့ါကီ ဆွဲနေသည့် ဆရာကျော့် လီးက လည်း စံချိန်မှီ အတုတ်ကြီး ဆိုတာ သူတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။
နောက်တော့လည်း နှစ်ယောက်စလုံး ကောင်းသွားတော့ အောက်က သင်တန်းကျောင်း စားပွဲတောင် ခြေထောက်တွေ နှဲ့ယိုင်သွားမလောက်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ဖြင့် ဦးမွတ်တား ကြီးက ဆောင့်လိုးသလို သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကလည်း ဦးမွတ်တား ကြီး လည်ပင်းကို ဆွဲခိုကာ ပြန်ကော့ ကော့ ပေးလေသည်။ လောဘကြီးသော ဦးမွတ်တားကြီးက စောက်ဖုတ်ထဲ မှာ လည်း မပြီးချင် ထို့ကြောင့် အချက် ၁၀ဝ လောက် ဆောင့်အပြီးသီရိရှင်းသန့်ဖြူ လည်း တခါ ပြီးလို့ နောက်တခါ ဖီလင် အမြင့်ဆုံး ရောက်နေချိန်မှာ ခနနားလိုက်သည်။ သူ့လီးကြီးကို သီရိရှင်းသန့်ဖြူ စောက်ဖုတ်ထဲ မှ ဆွဲထုတ်ပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို စားပွဲပေါ်မှာ မှောက်ရက် ကုန်းစေသည်။
နောက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဖင်ပေါက်လေးကို လျှာဖြင့် ရက်၊ တံတွေးများ စွတ်ကာ သူ့လီးကြီးကို ထိုးသွင်းလေသည်။ ထိုအခါမတော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် အတော်ခံရလေသည်။ နောက်တော့လည်း စပ်ဖြင်းဖြင်းလေး ဖြင့် အသားကျသွားတော့သည်။ ဦးမွတ်တားကြီး လည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဖင်လေးကို ဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေချိန် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ပေါင်တန် ဖင်လုံးလေး များမှာ ဦးမွတ်တား ကြီး ပေါင်မွှေး လမွှေး ကောက်ကောက်တို့ က အုန်းဆံ ကြမ်းကြမ်းလို ခြစ်ပေးနေသဖြင့် ဖီးတမျိုးဖြစ်ကာ ကာမ အရသာ အထွတ်အထိပ်ရောက်သွားရသလို ဦးမွတ်တားကြီးကလည်း သူ့လရည် များကို သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဖင်ခေါင်းထဲသို့ မီးသတ်ပိုက်ကြီးဖြင့် ရေဖြန်းသလို ပန်းထည့်ပြစ်လိုက်လေတော့သည်။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ မှာ ထိုအတွေးတို့ နှင့် တဆက်တည်း သူမ ဖင် စပ်ဖျင်းဖျဉ်း ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားနေရပြီး စောက်ဖုတ်မှ စောက်ရည်ကြည်လေး တွေလည်း စိုလာရလေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမ ဘေးနားမှာ အိပ်ပျော်နေသော နေထက်နိုင် ၏ ပြေလျှောနေသော ပုဆိုးကွင်းထဲ လက်ထိုးနိူက်၍ လီးကိုလှမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ နေထက်နိုင် လီးမှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ လက်ကလေး ဖြင့် ဆုပ်ကိုင် ပွတ်သတ်ပေးခြင်းခံရတော့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာလေသည်။ နေထက်နိုင် လည်း အိပ်ယာမှ နိူးလာတော့ သူ့လီးကို ကိုင်ကာ ပွတ်ပေးနေသော သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို တွေ့ရသည်။
“ဂွတ်မောနင်း ချစ်လေး”
ဟု လှမ်းနူတ်ဆက်လိုက်ရင်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နူတ်ခမ်းအစုံကို လှမ်းနမ်းလိုက်လေသည်။ နေထက်နိုင် က သူ့ကိုယ်ကို လှမ့်ပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြု ကိုယ်ပေါ်ကို တက်မှောက်လိုက်တော့ သီရိ ရှင်းသန့်ဖြူက သူမ ပေါင်လေး နှစ်လုံး ကို ကားပေးလိုက်သည်။ နေထက်နိုင် လီးက သီရိရှင်းသန့် ဖြူ စောက်ဖုတ်လေး ထဲ ချောင်ချောင်ချိချိ ဝင်လာလေသည်။ သို့သော်လည်း သီရိ ရှင်းသန့်ဖြူ က မျက်လုံးလေး မှေးကာ
“အား…အင်း…ဖြည်းဖြည်း မောင်”
ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၂၆။
နေထက်နိုင် နှင့် သိရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ တနင်္ဂနွေမနက်ပိုင်း တချီဆွဲ ပြီး အိပ်ယာပေါ် မှာ ဆက်နှပ်နေကြစဉ်၊ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဖုံးမှ အသံမြည်လာ သဖြင့်ကောက် ကိုင်လိုက်တော့ သူမ အမဝမ်းကွဲ ဖြစ်သူ သူသူမိုး ဖြစ်နေသည်။ သူသူမိုး က သူတို့ ဝယ်ထားသော ကားလေး မှာ မန္တလေး လိုင်စင် ဖြစ်သဖြင့် လိုင်စင်ဝင် ရန် မန္တလေး တက်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း တဆက်ထည်း အင်းလေး ကလောတောင်ကြီး လွိုင်ကော် ပတ် ဘုရားဖူး လျှောက်လည်ဖို့ စီစဉ်ထားကြောင်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ လင်မယား ခွင့်ယူလို့ ရလျှင် လိုက်ခဲ့စေချင်ကြောင်း ပြောလေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူမ ဘော့စ်ကို ပြောကြည့်မည်၊ နေထက်နိုင်ကို လည်း မေးကြည့် ပြီး အဆင်ပြေလျှင် မနက်ဖြန် အကြောင်းပြန်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ မသူသူမိုး က သူတို့ လင်မယား နှစ်ယောက်ထဲ သွားမှာမို့ လိုက်ဖြစ်အောင် လိုက်ခဲ့ကြစေလို ကြောင်း ပြောလေသည်။
သို့ဖြင့် နောက် နှစ်ပတ် လောက်တွင် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ လင်မယား စုံတွဲ နှစ်တွဲ သူသူမိုးတို့၏ ဟွန်ဒါဖစ် ကားလေး ဖြင့် ခရီးထွက်ခဲ့ကြ လေသည်။ သူသူမိုး တို့က အေးအေး ဆေးဆေး နားနား နေနေ သွားကြမည် ဟု ပြောသဖြင့်၊ သူတို့ မှာ ရောက်ဖူးပြီးသော အင်းလေးကို မဝင်တော့ပဲ နေပြည်တော် မန်းလေး ကလောတောင်ကြီး လွိုင်ကော် ထိုမှ တဆင့် နေပြည်တော် ရန်ကုန် ပြန်မည်ဟု အစီစဉ်ဆွဲကာ သွားကြလေသည်။ နေပြည်တော်တွင် နေထက်နိုင် ဖခင် ဦးမျိုးနိုင်မှာ အိမ်ကြီး တလုံး လုံး တွင် တယောက်ထဲ နေသူ ဖြစ်ရာ သူ့အိမ်တွင် ဝင်တဲ ဖို့ စီစဉ်ထားလေသည်။
သူတို့ ရန်ကုန်မှ မနက်ပိုင်း စထွက်လာရာ နေပြည်တော်သို့ နေ့လည် နှစ်နာရီခန့် တွင် ရောက်လေသည်။ စနေနေ့မို့ ဦးမျိုးနိုင် က အိမ်မှာ ရှိနေပြီး သူတို့ လင်မယား တစုံ ကို အခန်းတခန်းစီ တွင် နေရာချပေးသည်။ ခနတဖြုတ် အဲယားကွန်း လေး ဖြင့် နားနားနေနေ နေ၊ ရေမိုးချိုး ပြီးမှ ညနေစာ ကို ဦးမျိုးနိုင် က ဆိုင်မှာ လိုက်ကျွေးမည်ဟု ဆိုလေသည်။
မင်းမင်း မှာ ကားမောင်းလာရသဖြင့် ပင်ပန်းပြီး သူတို့ အတွက်ပေးထားသော အခန်းတွင် ဝင်လှဲကာ အိပ်နေ လိုက်သည်။ နေထက်နိုင် ကတော့ ရေခဲ့သေတ္တာထဲ မှ ဘီယာတလုံး ယူကာ ဖေါက်သောက်ရင်း တီဗီ ထိုင်ကြည့်နေလေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နှင့် သူသူမိုး တို့က တော့ ခြံထဲ ရှိ သစ်ခွပန်း များကို စိတ်ဝင်တစား လိုက်ကြည့်နေကြရာ၊ ဦးမျိုးနိုင် က စိတ်ရှည်ရှည် နှင့် လိုက်ရှင်းပြနေလေသည်။
သူသူမိုး မှာ အလွန်ပါးနှပ်သူ ဖြစ်လေရာ ဦးမျိုးနိုင် နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ တယောက် နှင့် တယောက် အကြည့် ဖလှယ် ခြင်း မျက်စ နှင့် စကားပြောကြခြင်း ကို မြင်ဖြစ်အောင် မြင်လေသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ပန်ခြံတနေရာတွင် ဦးမျိုးနိုင် အနောက်နား သူမကြားနိုင်လောက်သည့်နေရာတွင် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ခါးလေးကို လက်ဖြင့် ဆိပ်ဆွဲကာ မေး လေသည်။
“ဟဲ့ ညီး နဲ့ ယောက်ခထီး ကြီး က ဘယ်လို အခြေအနေလည်း ၊ ငါ့ကို မအင်နဲ့နော် နင်တို့ အကြည့်တွေကို ငါသိတယ်၊ သူ့ပုံ ကလည်း တကယ့် သန်သန်မာမာကြီး အဟိ”
“အင်း မသူ ထင်တဲ့ အတိုင်း မှန်ပါတယ်။ သူနဲ့ သမီး ငြိနေတယ်”
“ကောင်းပါလေ့အေ၊ အခု ငါရှောင်ပေးရမှာလား ကဲ ပြောရှင်းရှင်း”
“အင်း ဒါပေမဲ့ မောင် တို့ လာရင်လည်း အချက်ပေးလို့ ရအောင် မသူ စောင့်ပေးမလား”
“အေးပါဟယ် ငါ့ညီမ အလို လိုက်ရတာပေါ့ ခွိ ငါက လည်း ဝါသနာ မပါဘူး မဟုတ်လား ခစ်ခစ်၊ ကဲသွားသွား ဘိုးတော်က စတိုခန်းထဲ ဝင်သွားပြီ”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က စတိုခန်းထဲ ဝင်သွားသော ဦးမျိုးနိုင် နောက်သို့ သွက်သွက် လေး လိုက်သွားလိုက်သည်။ စတိုခန်းလေး မှာ အိမ်နောက်ဘက်ဒေါင့်လေး တွင် ကားဂိုဒေါင် နှင့် တွဲထားသော အဆောင်လေး ဖြစ်သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဝင်သွား တော့ သူသူမိုး က အရိပ်လေး ထဲဝင်ပြီး ပြတင်းပေါင်အကွယ်မှ အသာ ချောင်းကြည့်လေသည်။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က စတိုခန်းလေး ထဲ သွက်သွက်လေး ဝင်သွားပြီး အံဆွဲထဲ ပစ္စည်းတခု ကုံးရှာနေသော ဦးမျိုးနိုင် ကို နောက်ကျောမှ သိုင်းဖက်လိုက်ရင်း၊
“ဖေဖေ့”
ဟု ညုတုတု သံလေး ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ ဦးမျိုးနိုင် က သူ့ကျောကုံးမှာ ချွေးမ လေး ရင်သား အစုံ အိကနဲ လာဖိ သဖြင့် လီးကြီး က တင်းက နဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ နောက်ကျော်ဖက်ကို ဟိုဟို ဒီဒီ ကြည့်ကာ၊
“ဟဲ့ .. ဟို .. ဟို သူသူမိုး ရော”
“ဟို မသူ က ပိုင်ပါတယ် သမီး လူစောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ပြောထားတယ်၊ အပြင်မှာ သူစောင့်ပေးနေလိမ့်မယ်”
“အား ဟန်ကျလိုက်တာ ကွာ အဲဒါဆိုရင်တော့”
“ဖေဖေ က သမီးကို လွမ်းနေတာလား ခစ်ခစ် ဟော ဖေဖေ့ဟာကြီးက မာနေပြီ ဟွန့် တချိန်လုံးပါပဲနော်”
ဦးမျိုးနိုင် က သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဘက်ကို လှည့်ကာ ခါးလေး ဆွဲယူဖက်လိုက်ပြီး၊
“သမီး ကို မလွမ်းဘူး ၊ ဟောဒီ မယားလေး ကို လွှမ်းနေတာ ဟဲဟဲ မွပြွတ်စ်”
“အမလေး နော် မယား မဟုတ်ပါဘူး၊ ချွေးမပါ၊ အတင်းရော ကာရောပဲ ဟင့်”
“သမီး တို့ လာမယ် ဒီမှာ ညအိပ်မယ် ဆိုတာ သိရကတည်းက လီးက တောင် နေတာ တကယ်ပဲ ပြန်ကို မကျတော့ဘူး”
“ဟွန့် သနားပါတယ်၊ ကဲကဲ အခု ယာယီ ခန အကြောလျှော့ပေးမယ် ဟုတ်ပလား”
“အွန်း သမီး ည ကျရင် ဖေဖေ့အခန်းလာခဲ့လေ၊ ဖေဖေ တံခါးစေ့ထားမယ်”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရင်းက ဦးမျိုးနိုင် ရှေ့ တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ဦးမျိုးနိုင် ပုဆိုးကို ဆွဲချွတ် လိုက်လေသည်။ ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးမှာ မာတောင်လျှက် ထွက်ပေါ်လာလေရာ သူမ မျက်နှာ နှင့် တတန်းထဲ ကျလေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လျှက် ရှေ့တိုး နောက်ငင် ဂွင်းထုပေးရင်းက သူမ လက်ဂွင်းကြားမှ ထွက်ထာသော ဒစ်ဖူးကြီးကို ပါးစပ်လေး ဟ ကာ ငုံစုပ်လိုက်သည်။
သူသူမိုး မှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် သူမ ယောက်ခထီး ကို စတိုခန်းထဲ ပုလွေမှုတ်ပေးနေသည်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိသည်။ သူမ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖီးတက်လာရသည်။ တကယ်တော့ သူသူမိုး က ပတ်ပလစ်ဆက်ခ် ခေါ် လူအများကြားထဲ ခိုးလုပ်ရခြင်း ကို ဖီးလာသည့် အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။
အိမ်ထဲ ဘီယာ ထိုင်သောက်နေသည့် နေထက်နိုင် က အနည်းငယ် ပျင်းလာသဖြင့် အိမ်ရှေ့ထွက်ပြီး ခန က သစ်ခွပန်း များ သွားကြည့်မည်ဟု ထွက်သွားသော သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို တွေ့မလားဟု ကြည့်လိုက်သည်။ သစ်ခွစင်တွေ နားမှာ မတွေ့သဖြင့် အိမ်ဘေးကိုသွားမည်ဟု ခြေလှမ်းပြင်လိုက်စဉ်၊ ခြံထောင့်အရိပ် တနေရာတွင် တယောက် ထဲ ရပ်နေသော မသူသူမိုး ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသူမိုး မှာ ကားဂိုဒေါင် နှင့် ဆက်လျှက် စတိုခန်းလေး ပြတင်းပေါက် ကို ချောင်းကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကမန်းကတမ်း အိမ်နံရံဒေါင့်စွန်းကို ပြန်ဆုတ် လိုက်သည်။ ဦးမျိုးနိုင် နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ ဘယ်မှာလည်း၊ သူသူမိုး ချောင်းကြည့်နေပုံ ထောက်ရင် စတိုခန်း ထဲမှာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ စတိုခန်းလေး မှာ အိမ်နှင့် ယှဉ်လျှက် အိမ်နောက်ဘက် နားတွင် ရှိသဖြင့် အိမ်နောက်ဖေးပေါက် မှ လည်း လှည့်သွားလို့ ရသည်။
နေထက်နိုင် အိမ်ထဲ ပြန်ဝင်ပြီး မီးဖိုချောင်ကို ဖြတ်ကာ အိမ်နောက်ဘေး တံခါးပေါက်မှ ထွက်လိုက်သည်။ အိမ်နောက်ဖေးမှ ထွက်ပြီ းညာဖက်တွင် စတိုခန်းနှင့် ကားဂိုထောင်တွဲရက်ဘေးကို ရောက်လေသည်။ သူသူမိုး မှာ အိမ်ရှေ့ဘက်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း မှ စတိုခန်းထဲ ကို ချောင်းနေသည်ဖြစ်သဖြင့် နေထက်နိုင် အိမ်နောက်ဖေးမှ ထွက်လာပြီး စတိုခန်းဘေး ရောက်လာတာ သူမ မမြင်နိုင်ပေ။ နေထက်နိုင် ချဉ်းကပ်လာသော စတိုခန်းလေး နံရံဘက်တွင်လည်း ပြူတင်းပေါက် ရှိသည် သို့သော်လည်း ပိတ်ထားလျှက် ဂျမ်း ဖြစ်နသဖြင့် သေခြာတော့ မပိတ်ခြေ တချို့ နေရာ က ဟ နေလေသည်။
နေထက်နိုင်က ထို ပြူတင်းပေါက်ကလေး နားသို့ အမြန် ချဉ်းကပ်လိုက်ပြီး အပေါက်ကျိုကြားမှ အတွင်းဖက် သို့ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ စတိုခန်းထဲ မှာတော့ သူ တွက်လိုက်မိတဲ့ အတိုင်း၊ သူ့ဒက်ဒီ ဦးမျိုးနိုင် နဲ့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နဲ့။ ဦးမျိုးနိုင်က မတ်တပ်ရပ်လျှက် နဲ့ အောက်ပိုင်းက လုံခြည်က ကွင်းလုံးကျွတ်ရက်သား။ သူ့ရှေ့မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် လို့ ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးကို ခေါင်း နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက်နဲ့ ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးကို စုပ်ပေးနေတာက သူ့မယားချော သီရိရှင်းသန့်ဖြူ။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူ့အမ ကို ဘယ်လို များ စည်းရုံးလိုက်သလဲ မသိဘူး။ မသူသူမိုး က အိမ်ရှေ့က လာမဲ့သူ တွေကို စောင့်ပေးရင်း သူမ ကလည်း ချောင်းနေတာ၊ နေထက်နိုင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ယခု တော့ သူ့ မျက်စေ့ တွေက စတိုခန်း ထဲမှ ယောက်ခထီး နှင့် ချွေးမ တို့ ပွဲက ခွာလို့ မရတော့။
ဦးမျိုးနိုင် က သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဦးခေါင်းလေးကို ထိန်းကိုင်ရင် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ပါးစပ်ကို လိုးနေသလို ကော့ကော့ ထိုးနေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူမ အာဂေါင်တွင်း ဆောင့်မဝင်နိုင်အောင် လက်ကလေး ဖြင့် တွန်းတွန်း ထားတာတွေ့နေရသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဦးမျိုးနိုင် တယောက် ပြီးကာ နီးပြီ ထင်သည်။ ဦးမျိုးနိုင် က သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဂျိုင်းလေး ကိုမ ပြီး ထဖို့ အမူအယာ ပြသော်လည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ဆက် စုပ်ပေးနေသည်။ ဦးမျိုးနိုင် မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ သွားပြီး ဖင်ကြီး ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ ကော့သွားသည်။
“အာ့ အားးးးး အီးးးးး အား သမီး ဖေဖေ ထိန်းမရတော့ဘူး ထွက်ကုန်ပြီ၊ အိုးးးး”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူမ ပါးစပ်မှ လီးကြီးကို ဆွဲမချွတ် ဆက်ငုံထားပြီး ထွက်သမျှ လရည်တွေကို မျိုချနေသည်။ နေထက်နိုင် ပင် အံ့ဩသွားရသည်။ သူမ သူ့လရည်ကို အဲလို မမျိုချပေးဘူးခြေ။ ယခုတော့ သူမ ယောက်ခထီးကြီး လရည်တွေကို အကုန်မျိုချ သောက်ပြစ်လိုက်သည်။ ပြီးသွားတော့တောင် လီးကြီးကို ထုတ်ပြီး ပြောင်စင် သွားအောင် ရက်ပေးနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
“အား သမီးရယ် ကောင်းလိုက်တာကွာ၊ ဖေဖေ က သမီး စောက်ဖုတ်လေး ထဲ ပြီးချင်တာလေ၊ သမီး ကလွှတ်မှ မလွှတ်တာကိုး”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က အခု မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမ နူတ်ခမ်းတို့ကို လက်ဖမိုးဖြင့် သုတ်လိုက်ရင်း က ယောက်ခထီးကြီးကို ပြုံးပြကာ၊
“ညကျတော့ အေးဆေး ပေါ့ ဖေဖေ ကလည်း၊ အခု က သမီး ဂျင်းဘောင်းဘီက လည်း ကျပ်တယ် ချွတ်ရပြု ရလည်း ခက်နောက် သူများ တွေ ရောက်လာရင် ပြန်ဝတ်ဖို့ ပြုဖို့လည်းခက်တယ်လေ၊ ခု သမီး မှုတ်ပေးတာရော မကြိုက်လို့လား”
“ကြိုက်ပါ့ ကောင်းပါ့ သမီးရယ်၊ သမီး စောက်ဖုတ်လေး ကို မလိုးရတာ ကြာလို့ လွမ်းလို့ပါ၊ ဖေဖေ က သမီးကို ဖြစ်နိုင်ရင် ယူတောင် ယူထားလိုက်ချင်တယ်ကွာ၊ နော် ကိုကို့ မယား လေး အဖြစ်မနေချင်ဘူးလား”
“အံမယ် မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော် သမီးက ဖေဖေ့သား ရဲ့ တရားဝင် မယားလေ ခစ်ခစ်”
“အာ့ကြောင့် မို့ ပြောတာပေါ့ သမီးရယ်”
“အင်း သွားမယ် ဖေဖေ တော်ကြာ မောင်က ပန်းသွားကြည့်တာ ကြာလှခြေလား ဆိုပြီး လိုက်လာဦးမယ်”
“အင်း ညကျရင် ဖေဖေ့ အခန်း တံခါးစေ့ထားမယ်နော်၊ ဖေဖေ မအိပ်ဘူး တညလုံး စောင့်နေမယ်”
“အင်းပါ ဖေဖေ ကလည်း လာလာ သွားရအောင်”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူမ ယောက်ခထီးကြီး လက်ကို ဆွဲကာ စတိုခန်းလေး အပြင်သို့ ထွက်လိုက်လေသည်။ အပြင်မှာ ရပ်စောင့်ရင်းက ချောင်းနေသော သူသူမိုးမှာ သူများ သမီး ယောက်ခထီး ပုလွေပေးနေတာ ကြည့်ရင်း ဖီးတက် ကာ စောက်ရည်ကြည်တွေပင် သူမ ပင်တီမှာ စိုနေရလေသည်။ ညကျရင် သူတို့ လိုးတာ သွားချောင်းဦးမည် ဟု စိတ်ထဲ တွေးထားလိုက်သည်။
နေထက်နိုင်လည်း နောက်ဖေး ပေါက်မှ ကမန်းကတန်း အိမ်ထဲ သို့ ပြန်ဝင်ကာ ဘီယာခွက် ပြန်ကိုင်ရင်း တီဗီကြည့်နေလိုက်သည်။
ဦးမျိုးနိုင် မှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ လက်ကလေးကို ဆွဲပြီး စတိုခန်းထဲ မှ ထွက်လာသော အပေါက်ဝ နှင့် မလှမ်းမကမ်း မှာ မျက်နှာလေး နီမြန်းပြီး ရပ်နေသော သူသူမိုး ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် ဇာတ်လမ်းကို သူသူမိုး ချောင်းကြည့်နေမည်မှန်း သူ ချက်ခြင်းသိလိုက်သည်။
သူသူမိုး မှာ ထွားမို့လှသည့် ရင်သား အစုံ က သိသိသာသာကြီးကို မို့မေါက်နေပြီး ဖင်မှာလည်း ကားစွင့်စွင့်၊ အလုံးအထည်ကြီးမား ကိတ်သည်မို့ ပုံမှန်အရပ် ရှိသော်လည်း အနည်းငယ် ပုနေသည်ဟု ထင်ရလေသည်။ မျက်နှာလေးက ချောမောပြီး နူတ်ခမ်းအစုံ က ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်ဟု ထင်မိသည်။ ဒီနူတ်ခမ်းလေး နဲ့သာ ခုနက သီရီရှင်းသန့်ဖြူ သူ့လီးကို စုပ်ပေးသလို စုပ်ပေးရင် ဘယ်လိုများနေမလဲ ဟု တွေးရင်း လီး မှာ နည်းနည်း တောင်ပူတူတူလေး ဖြစ်သွားသည်။
အိမ်ထဲ ရောက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူက တီဗီထိုင်ကြည့်နေသည့် နေထက်နိုင်ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်ပြီး၊
” မောင် ဘာတွေ ကြည့်နေတာလည်း တရေးတမော မနားဘူးလား”
ဟုမေးရင်း နူတ်ဆက် အနမ်း ဖြင့် နေထက်နိုင်ကို နမ်းလိုက်လေသည်။ နေထက်နိုင်က လည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နူတ်ခမ်းကို စုပ်နမ်း လိုက်ရင်း မှ သုတ်ရည်အနံ့ ညီစို့စို့ ကို ရလိုက်သည်။ အီး ခုန တင် ငါ့အဖေ လီးကို ဒီနူတ်ခမ်းက စုပ်ပေးခဲ့တာပဲ ဟု တွေးလိုက်မိလေသည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၂၇။
နေထက်နိုင် လည်း ဘီယာ အရှိန်ဖြင့် အနည်းငယ် ထွေလာတာရော၊ ခုန က ချောင်းရင်း တွေ့ထားသည့် သူ့မိန်းမ နှင့် သူ့ဖေဖေ တို့ ကြောင့် တဏှာကြော နည်းနည်းထနေတာရော ကြောင့်။
“အင်း အခု မှ အိပ်ချင်လာသလား လို့ သွားမယ်လေ မောင်တို့ အခန်း၊ ချစ်လေးရော နားရအောင်”
သူသူမိုး က နေထက်နိုင် ကို မျက်စောင်း တချက်ထိုးလိုက်ရင်း၊
“ဟွန့် သူ့မိန်းမ လာမှ ပဲ အိပ်ချင်တယ် လုပ်တော့တယ်၊ သွားပါတော်၊ ကိုမင်းမင်း ကတော့ ခုနကတည်းကတခေါခေါ နဲ့ ဖြစ်နေတာ ကြာလှပါ့”
ဟု ပြောရင်း ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ကာ တီဗီရီမုတ်ကို ကိုင်လိုက်သည်။ ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး ကို၊
“ဦး သမီးအတွက် အအေး တခုခု သွားယူလိုက်ဦးမယ် ခနနော်”
ဟု ပြောကာ မီးဖိုဖက် လျှောက်သွားလေသည်။ သူသူမိုးက ဦးမျိုးနိုင် ကို၊
“အို မဟုတ်တာ ဦးက လည်း မလုပ်ပါနဲ့ အားနာစရာကြီး”
ဟု ပြောသော်လည်း မမှီတော့ပေ။ တကယ်တော့ ဦးမျိုးနိုင် က လည်း တမင် သူသူမိုး သူမတို့ အခန်းထဲ မဝင်သွားပဲ သူနှင့် နှစ်ယောက်ထဲ ကျန်ခဲ့ရန် အကြံဖြင့် တမင်စောင့်နေစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဦးမျိုးနိုင် က အအေးသံဗူး တဗူး ကို ဖေါက်ပြီး ယူလာကာ သူသူမိုး ကို လှမ်းပေးလိုက်ရင်း သူသူမိုး ဘေး ဆိုဖာပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ အအေးဗူးမှ ရေခဲသေတ္တာထဲ မှ ထုတ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူသူမိုး သောက်လိုက်ပြီးတော့ ရင်ထဲ အေးစိမ့်သွား ကာ အမောပြေသွားရသည်။
“ကျေးဇူးပါပဲ ဦးရယ်”
“ရပါတယ်ကွယ် တူမ ကြီး ခုန က အပြင်ဘက်မှာ တယောက်ထဲ ရပ်နေရင်းက ရင်တွေပူနေမယ် ဆိုတာကို သိလို့လေ၊ ဟဲဟဲ”
“ဟွန့် သိပါ့ ရှင်၊ ချွေးမ ချောကို အဟာရတွေ ကျွေးနေတာ”
သူသူမိုး ကလည်း ခပ်တည်တည်ပင် ပြန်ပက်လိုက်သည်။ သူသူမိုး ၏ ပြုံးစပ်စပ် မျက်နှာထားကြောင့် ဦးမျိုးနိုင် လည်း ပိုရဲတင်းလာခဲ့သည်။
“သီရိလေး ကတော့ တော်ရှာပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့တူမကြီး လိုတော့ ပစ္စည်း ပြည့်ပြည့်စုံစုံ မဟုတ်ရှာဘူး”
ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး ၏ ဖွံ့ထွားလှသော စနေနှစ်ခိုင်ကို မျက်စေ့ကစားရင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူသူမိုး ကလည်း အရိပ်ပြလို့ အကောင်ထင်သား ပြီးသား မဟုတ်လား။
“ဒါကတော့ ဘဝပေး ကုသိုလ် က လူတကိုယ်တမျိုးစီကိုး ဦးရယ်၊ သီရိ က ကံကောင်းပါတယ်။ ငှက်ပျောသီး နှစ်လုံး အပြန်အလှန်သုံးနေရတာကို၊ ကျမတို့မှာတော့ ရခိုင် နဲ့ပဲ တင်းတိမ်ရတော့တာပေါ့”
တကယ်က တော့ မင်းမင်း လီးကလည်း သိပ်တော့ မသေးလှပါ၊ သို့သော်လည်း ထိုသို့ ပိုပို သာသာလေး ဖွဲ့ဆိုမှ တခြား ယောက်ျား သားတွေက သူတို့ ကိုယ်သူတို့ ဘဝင်ခိုက်ပြီး အစွမ်းပြချင်စိတ်ပေါ်သည်မဟုတ် လား။ ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးမှာ မာတင်းလာလေပြီ။ ဦးမျိုးနိုင် ကတွေးသည်၊ အခု လှုပ်ရှားရင် သိပ်များ မြန်နေမလားပေါ့။ သို့သော် သူတို့ အဖွဲ့ က မနက်ဖြန်ဆို လစ်ကြတော့မှာ သူ့အတွက် အချိန်မရှိတော့၊ ဒီဧည့်ခန်းကြီး က တော့ အန္ထရယ်များသည်။ သူ့အိမ် က အိပ်ခန်း သုံးခန်း မှာ အခု မင်းမင်း အိပ်နေတာ အောက်ထပ်က အခန်း၊ အပေါ်ထပ်မှာက ဦးမျိုးနိုင် အိပ်သည့် အခန်းနှင့် နေထက်နိုင် တို့ လင်မယားအတွက် ပေးထားသော အခန်း ရှိသည်။
ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး အနားမှာ ကပ်ထိုင်လိုက် ရင်း နှင့် သူမ ပေါင်လုံး တုတ်တုတ်လေး ပေါ်ကို သူ့လက်ဖဝါးကြီး တင်လိုက်သည်။ သူသူမိုး က လည်း နပ်ပါသည်။ ဦးမျိုးနိုင် ကို မျက်လုံးချင်းဆိုင် ကြည့်ရင်း၊
“ဦး အိမ်က ကျယ်လိုက်တာနော်၊ စကွဲယားဖု ဘယ်လောက်လဲ၊ အိပ်ခန်း ဘယ်နှစ်ခန်းလဲ”
“အင်း စကွဲယားဖု က နှစ်ထောင်လောက်ပါပဲ၊ အိပ်ခန်းကတော့ သုံးခန်း၊ လာလေ ဦးလိုက်ပြမယ်”
ဦးမျိုးနိုင် က လှေခါးမှ ဦးဆောင်ပြီး တက်လာခဲ့သည်။ သူသူမိုး ကလည်း ငါ့ညီမ က သူ့ယောက်ျား ရှိနေရက် နဲ့တောင် ဒီဘဲကြီးကို လာပြီး လီးစုပ်ပေးသေးတာ ဒီဘဲကြီး ဘယ်လောက်စွမ်းလဲ စမ်းကြည့်ရမယ်၊ ဟု တွေးရင်း ဦးမျိုးနိုင် အနောက်မှ လှေခါးကို လိုက်တက်လာလေသည်။ သူသူမိုး က လူကြား သူကြား ခိုးစား ခိုးလုပ်ရသည်ကို ရင်ခုံပြီး အသစ်အဆန်း ကို စမ်းချင်သူမို့ ယခုပင် ရင်ခုံ ကာ သူမ ပိပိလေး က စိုစွတ်နေလေပြီ။
လှေခါးမှ တက်တက်ချင်း တွေ့ရသည်က နေထက်နိုင် တို့ လင်မယားအတွက်ပေးထားသော အခန်း၊ အခန်းတံခါးကို ပိတ်ထားသည်မို့ ဆက်လျှောက်လာတော့ နောက်တခန်းက ဦးမျိုးနိုင် အခန်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုအခန်းထဲ သို့ ဦးမျိုးနိုင် က ဝင်လိုက်တော့ သူသူမိုး အနောက်က လိုက်လာခဲ့လိုက်သည်။
“ဒါဦးအခန်းပဲလေ မသူသူမိုး”
“အင်း အကျယ်ကြီးပဲ နော်၊ ဦးကလည်း မိသူ ပဲ ခေါ်ပါ၊ ကိုယ့်တူမ အရွယ်ပဲဟာကို၊ခစ်ခစ်။ ဟော၊ ဒီအခန်းက ရေချိုးခန်း အိမ်သာ တွဲရက်ပဲ မာစတာဘက်ရုမ်းပေါ့နော်”
ဟု ပြောရင်း ရေချိုးခန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားရင်း အတွင်းမှ ကြွေပြားကပ် ရေချိုးရေပန်း အိမ်သာ ဘေဇင် ကောင်တာ တို့ ကို ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူမ နောက်ကျောမှ ဦးမျိုးနိုင် က သူ့အိပ်ခန်းတခါးကို အသာပိတ်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ ဂလန့်ချလိုက်လေသည်။ သူသူမိုး က တံခါးဂလန့်သံ ကြားသဖြင့် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းတံခါးပိတ်ပြီး သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည့် ဦးမျိုးနိုင် ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
“ဟင် တခြား အခန်းတွေ လိုက်မပြတော့ဘူးလား”
“တခြား အခန်းတွေက ဘယ်အခန်းမှ မအားသေးဘူးလေ၊ နေထက်နိုင် တို့လည်း တံခါးပိတ်ပြီး အိပ်နေကြပြီ အောက်ထပ်က အခန်း မှာလည်း ကိုမင်းမင်း ကအိပ်နေတာလေ၊ ဘယ်တော့မှ နိုးမလဲ မသိဘူး၊ အဲတော့ သူမနိုးခင် မိသူူ နဲ့ ဦး နဲ့ ဒီအခန်းထဲ မှာ ပဲ စကား လေး ဘာလေး ပြောကြတာပေါ့”
“ခစ်ခစ် ဦးက လည်း မိသူ နဲ့ စကားပဲ ပြောချင်တာလား”
“ဘယ်ဟုတ်မလဲ မိသူရယ်၊ဦးကလေ”
ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး ဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲ ကြီး ဖြင့် လျှောက်လာရင်း သူသူမိုး ကိုယ်လုံးလေးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ကာ နူတ်ခမ်းအစုံကို ငုံစုပ်လိုက်သည်။ သူသူမိုး ကလည်း ဦးမျိုးနိုင် ကျောပြင်ကြိးကို တွယ်ဖက် ရင်း ဦးမျိုးနိုင် ပါးစပ်ထဲ သူမ လျှာလေးကို ထိုးသွင်း ပေးလိုက်သည်။ သူသူမိုး ၏ ဖွံ့ထွားလှသော ရွှေရင်အစုံက ဦးမျိုးနိုင် ရင်ဘတ်ကို အိကနဲ လာဖိမိသလို၊မာတောင် တောင့်တင်းနေသည့် ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးကလည်း သူသူမိုး ဘိုက်၊ ဆီးခုံကို လာထောက်လေသည်။ သူသူမိုး က သူမ လက်တဖက်ဖြင့် ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ ပင် ဆုပ်ကိုင် လိုက်ပြီး၊
“ဦးဟာ ကြီးကလည်း ခုနလေးတင် ချွေးမ က စုပ်ပေးထားတာ ခု ချက်ချင်းပြန်တောင်နေတာပဲ၊ အဟိ”
“အင်း ခုနဟာက ချဉ်ပေါင်ဟင်းလေ၊ ခုက ဝက်သားတုံးကြီး သုံးထပ်သားကိုစားရတော့မှာမို့ သွားရည်တောင် ကျနေပြီ အဟီး”
“ဟွန့် ဘာလဲ လူကို ဝတုတ်တယ်လို့ပြောချင်တာလား”
“ဟုတ်ပါဘူးကွယ် ကိတ်တယ်လို့ ပြောချင်တာပါ၊ ကဲ လာပါ မိသူကို ဦး ပြုစုပါရစေဦး”
ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး ကိုယ်လုံးလေးကို ပွေ့ချီပြီး ကုတင်ပေါ် လှဲလျှောင်စေလိုက်သည် ထမိန်ကို ကွင်းလုံးဆွဲချွတ်ကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ ဆွဲချွတ်လေသည်။ သူသူမိုး ပေါင်လုံးတုတ်တုတ်ကလေးများ ဖွေးကနဲ ပေါ်လာသည်။ အပေါ်ပိုင်းက တီရှပ်ကို သူမ ဘာသာ သူမ ခေါ်ပေါ်မှ ဆွဲကာ ချွတ်လိုက်သဖြင့် အသားရောင် ဘရာဇီယာက မနိုင်မနှင်းထိန်းထားရသော နို့ကြီးများမှာ လှုပ်ရှားလျှက်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဦးမျိုးနိုင် လည်း သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများကို အမြန်ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်တက်ကာ သူသူမိုးအပေါ် မှောက်ရက် တက်လေသည်။
ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး ဝတ်ထားသော ဘရာဇီယာ အပျော့လေးကိုကျောအောက် လက်နိူက်ကာ ဖြုတ်တော့ သူသူမိုး က လက်ဝင်လို့ ရအောင် ကျောကလေးကော့ပေးရှာသည်။ ဘရာဇီယာ ဖယ်လိုက်တော့ လျှံကျလာသည့် ကွဲကော်သီးအရွယ် နို့ကြီး တွေက အားရပါးရ ရှိလှသည်။ ဦးမျိုးနိုင် မျက်စေ့အမြင်အရ တော့ သူ့မိန်းမ ဒေါ်နီနီနိုင် နို့ကြီးတွေ နှင့် မတိမ်းမယိမ်း လောက်ပင်ရှိမည်၊ အသက်အရွယ်အရ သူ့မိန်းမ နို့တွေက အနည်းငယ် တင်းမာမှု လျှော့နည်း မည် ဖြစ်သလို နို့သီးခေါင်းများကတော့ လုံးဝ မတူပေ။ ခလေးတယောက်မွေးပြီးဖြစ်သော သူ့မိန်းမ ဒေါ်နီနီနိုင် နို့သီးခေါင်းများမှာ လက်ညိုးလောက် တုတ်ကာ လက်မဝက်ခန့် ရှည်ပြီး ခပ် ညိုညို ဖြစ်၏။ သူသူမိုး နို့သီးခေါင်း တွေက တော့ ခဲတံလုံးလောက်သာ တုတ်ပြီး ဝမ်းကွာတား အင့်ချ် ( တလက်မလေးပုံတပုံ) လောက်သာ ရှည်ကာ၊ ပန်းနီရောက် ရင့်ရင့်ကလေး ဖြစ်သည်။
“မိသူ နို့ကြီးတွေက အားရစရာကြီးကွာ တလုံးတခဲကြီးတွေ”
ဦးမျိုးနိုင် က ပြောရင်း ဆိုရင်းက လက်တွေက လည်း နို့အုံကြီးများကို ဆုပ်နှယ်လျှက် ပါးစပ်က နို့သီးခေါင်းလေး များကို တဖက် စီ စိုု့ ကာ အရသာခံနေလေသည်။
သူသူမိုး ကလည်း ဦးမျိုးနိုင် နို့ကို စို့ပေးနေတော့ ဦးမျိုးနိုင် ဦးခေါင်းမှ ဆံပင်ထဲ လက်ချောင်းတွေ ထိုးထည့်ကာ ကုတ်ခြစ်ပေးနေ လိုက်သည်။ သူသူမိုး နို့ကြီး နှစ်လုံးစလုံးကို အားရအောင် စို့ပြီးမှ ဦးမျိုးနိုင် က သူ့အနမ်းကို ဘိုက်သား ဆီးခုံ တို့မှ တဆင့် စောက်ဖုတ်ဆီ သို့ လျှောဆင်းသွားလေသည်။ သူသူမိုး စောက်ဖုတ် ကြီးမှာ အမွှေးပါးပါးလေး ဖြင့် ဖေါင်းကြွနေပြီး နူတ်ခမ်းသားတို့မှာ စောက်ရည်ကြည်ဖြင့် အစိုပြန်နေသည်။
ဦးမျိုးနိုင် က စောက်စေ့လေးကို လက်ချောင်းထိပ်ကလေး ဖြင့် ဖိပွတ်ပေးရင်းက စောက်ဖုတ် နူတ်ခမ်းတွေကို သူ့လျှာကြီး ဖြင့် ရက်သည်။ စောက်ဖုတ်အတွင်းထဲ သို့ လျှာဖြင့် ဝင်သလောက်ထိုးထည့်ပေးသည်။ သူမ ပေါင်အတွင်းသားလေး တွေကို ရက်ပေးသည်။ စောက်စေ့ကို လျှာထိပ်ဖြင့် ထိုးသည်။ ထိုသို့ ဖြင့် သူသူမိုး စောက်ဖုတ်တခုလုံးကို ဦးမျိုးနိုင် တယောက် သူ့တံတွေးများ နှင့် စောက်ခေါင်းထဲမှ ထွက်ကျလာသော စောက်ရည်ကြည် တို့ဖြင့် ရွဲစိုနေအောင်ကို ဘာဂျာကောင်းကောင်း မှုတ်ပြစ်လိုက်သည်။
သူသူမိုး ဖင်ကြီး တခုလုံး မွေ့ယာပေါ်မှ ကော့ပြန်လာအောင် လူးလွန့်ကြွလာပြီး၊
“ဦး စောက်ဖုတ်ရက်ပေးတာ တအားကောင်းတယ် ၊ ဒါပေမဲ့ ခနနေ မောင် နိုးလာတော့မယ် အချိန်နည်းနေပြီ၊ မိသူကို လုပ်ပါတော့”
“မိသူ ကို ဘာလုပ်ရမှာလဲ”
ဦးမျိုးနိုင် က သူသူမိုး ကိုပြုံးစစ နှင့် ပြန်နောက်နေသည်။
“ဦးက လည်း မိသူ စောက်ဖုတ်ထဲ လီးကြီး ထိုးထည့်ပြီး လိုးပေးပါတော့လို့ ပြောနေတာလေ၊ ခစ်ခစ် မိသူ ကိုများ အဲလို ပြောဖို့ ရှက်နေမယ်ထင်လို့လား အဟိ”
“ဟဲဟဲ မထင်ပါဘူး ဗျာ မိသူ က ပွင့်လင်း မယ်ဆိုတာ မှန်းမိပြီးသားပါ ဟားဟား”
သူသူမိုးက သူမ ပေါင်တုတ်တုတ်လေး နှစ်လုံး ကို ကားပေးလိုက်ကာ ဒူးထောင်လိုက်သည်။ ဦးမျိုးနိုင် က သူမ ပေါင်နှစ်လုံးကြားတွင် ဂွင်ကျဝင်လိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကို လက်တဖက်က ကိုင်ကာ သူသူမိုး စောက်ဖုတ်ဝတွင် တေ့လိုက်သည်။ လီးကြီးက သူသူမိုး စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းကို ထိုးခွဲကာ တိုးဝင်သွားတော့ နှစ်ဦးစလုံး မှာ ဖိန်းတိမ်း ရှိန်းတိမ်း အရသာ များခံစားလိုက်ရသည်။ နွေးထွေး စိုစွတ်သော သူသူမိုး ၏ စောက်ခေါင်း အတွင်းသားများက ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီးကို ဆုပ်ညှစ်ပေးသလို ခံစားရပြီး သူသူမိုး စောက်ခေါင်း သားများကလည်း နွေးထွေး မာတောင် တောင့်တင်းနေသော လီးကြီး က စေးစေးကျပ်ကျပ် အတင်းတိုးဝင်လာသဖြင့် မွန်းကျပ် ပြည့်သိပ်သွားသလို ပင်ခံစားလိုက်ရလေသည်။
“ဖလွှတ်…စွိ….ဖတ်..”
“အိ…..ဟား……”
ဒီနောက်တော့ ဦးမျိုးနိုင် လီးကြီး က သူသူမိုး စောက်ဖုတ်လေးထဲ တစွိစွိ ဝင်ထွက်နေသလို ဆီးခုံ နှစ်ခုတဖတ်ဖတ် ရိုက်သံလေးက ဦးမျိုးနိုင်အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်နေလေတော့သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၂၈။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူတို့ အခန်း ထဲ ရောက်သည်နှင့် နေထက်နိုင် က သူမ ကို အတင်း ဆွဲဖက်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းရင်း သူမ ဖင်လုံးလေးကို ဘောင်းဘီပေါ်မှ ဆုပ်ကိုင်နှယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ နေထက်နိုင် က သူမ နှုတ်ခမ်း တို့ ကို အတန် ကြာ စုပ်နမ်းပြီး ခွာလိုက်မှ သီရိရှင်းသန့်ဖြူက ပြုံးစစ ဖြင့်၊
“မောင် ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တအားထန်နေရတာလဲ၊ ဟော မောင့်လီးကြီးကလည်း မာလို့ပါလား”
နေထက်နိုင် မှာ သူ့အဖေ နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူတို့ကို စတိုခန်းမှာ သူချောင်းကြည့်ပြီး စိတ်တွေ တအားထ လာခဲ့သည် ဆိုတာကို ပြန်မပြောချင်ပေ။ သူမ နှင့် တခါက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူက မျက်နှာပူနေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူကလည်း သူ့ကို ပြောထားသည်မှာက အမှတ်မထင်ဖြစ်သွားသည့် ဆက်ဆံရေးပါ။ တကြိမ်တခါ၊ အဖြစ်အပျက်၊ ဖြစ်ပြီး နောက်တခါ ပြန်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါဟု ပြောထားသည်မဟုတ်လား။ သူကလည်း သူမ ပြောတာကို ယုံကြည်ထားလိုက်ပါသည်။ အခု လို မျက်စေ့နဲ့ တပ်အပ်မြင်ရတာ သူမ ကို ပြန်ပြောပြန်ရင်လည်း သူမ ကို မယုံလို့ လိုက်ချောင်းတာလားဟု အပြောခံရမည်လေ။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူကလည်း သူမ အမ တယောက်လုံး ကို ကင်းစောင့် ခိုင်းထားခဲ့သည်မို့၊ နေထက်နိုင် ဘယ်လို မှ မသိနိုင်ဟု တွက်ထားလေသည်။
“ဒီလို ပါပဲကွာ ကိုယ့်မိန်းမ ကိုယ် မလုပ်ရတာ ကြာပြီ ဆိုတော့လည်း စိတ်က ထရတာပေါ့”
“ဟင့်အင်း တော်ပါ၊ မမသူ ကို ကြည့်ပြီး ပြစ်မှားနေလို့ မဟုတ်လား၊ မသိရင်ခက်မယ်”
“အာကွာ ချစ်လေး ကလဲ အဲဒါ ချစ်လေး အမလေ၊ ပြီးတော့ သူ့ယောက်ျား ကြီး တယောက်လုံး ပါနေတာကို”
“ပါပါ ပေါ့၊ ယောက်ျား တွေက ယောက်ျား ရှိတာ မရှိတာ ဂရုစိုက်လို့လား၊ ရုပ်ရှင်မင်းသမီး တို့ မော်ဒယ် တို့ ဆိုတာလည်း ယောက်ျား တွေနဲ့ပဲဟာ၊ အဲဒါကို ယောက်ျားတွေက ကြည့်ပြီး ပြစ်မှားနေကြတာမလား”
“ချစ်လေး ကရော မောင့်ကို မစိုးရိမ်ဘူးလား တော်ကြာ တခြား တယောက်အပေါ်မှာ မောင်စွဲလမ်းသွားမှာ”
“အဲဒါကြောင့်ပဲ မောင့်ကို စမ်းစေချင်တာလေ၊ ဘာမှ မသိတဲ့သူ ဒါမှ မဟုတ် နည်းနည်းလေးပဲ သိတဲ့သူ က ဆိုးတယ်တဲ့၊ ဟင်းပေါင်းစုံ မြည်းကြည့်မှ ဘယ်ဟင်းကောင်းလဲ မောင်သိမှာပေါ့လို့၊ ကောင်းတာချင်းအတူတူ ဆိုရင် ကိုယ့်အိမ်က ဟင်းပဲအေးဆေး စားတော့မှာပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား ခစ်ခစ်၊ ဝယ်စားရင် ဈေးကြိးတယ်လေ”
“ဒါဆို ချစ်လေး က မောင် တခြား မိန်းမ တွေနဲ့ ဖြစ်ရင် အူမတိုဘူးပေါ့ ဟုတ်လား”
“အဲလို လည်း မဟုတ်ပါဘူး ၊ မောင် တခြား တယောက်ကို တခါလောက်တွေ့ရုံနဲ့ စွဲလမ်းသွားပြီး သားမေ့ မယားမေ့ ဆိုတဲ့ အခြေအနေ ရောက်သွားမှာသာ စိုးတာပါ။ မောင်က ဒါတွေအားလုံး က အတူတူပါပဲလား၊ ချစ်လေး ကမှ တကယ်ချစ်တာပါလား ဆိုတာကို ကွဲကွဲပြားပြား သိစေချင်တာပါ”
“လူလယ်မလေး လာဦး အဲလောက်လည်တာ တခုခု တော့ လုပ်ပြစ်မှ ရမယ်”
“ခစ်ခစ်”
နေထက်နိုင် က သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ဆွဲဖက်ပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြူဂျင်းဘောင်းဘီအတိုလေးကို ကြယ်သီးဖြုတ်ဖို့ လုပ်တော့၊ သီရိရှင်းသန့်ဖြူက သူ့လက်ကို လှမ်တွန်းထားရင်း၊
“ဟင့်အင်းမောင် ရာ နားပါဦး၊ ခနတဖြုတ် တရေးတမော အိပ်လိုက်ဦး လာလာ မောင်အကြောတွေ တင်းနေတာကို ချစ်လေး ဖြည်ပေးမယ်”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူက နေထက်နိုင် ကို ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှဲစေလျှက် ဘောင်းဘီ ဇစ် ကို ဖြုတ်ကာ အတွင်းခံဘောင်း ဘီနှင့် ဘောင်းဘီကို ပေါင်လည်တောက်ထိ ဆွဲချလိုက်သည်။ နေထက်နိုင် လီးကြီးမှာ မာတောင် ပြီး အလံတိုင်ကဲ့ သို့ ထောင်မတ်နေလေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူက ခေါင်းကို ငုံ့ကာ သူမ နူတ်ခမ်းလေး ဖြင့် ငုံကာ စုပ်လိုက်သည်။
“အား…..”
နေထက်နိုင် မှာ ခုနက စတိုခန်းလေးထဲ သူ့အဖေကို သီရိရှင်းသန့်ဖြူထိုင်လျှက် လီးစုပ်ပေးနေတာကို ပြန်တွေးရင်းက ထိုအချိန် သူ့အဖေ အခုလို ပဲ ဖီးတွေ့နေမှာပဲဟု တွေးရင်း အရသာခံနေလိုက်သည်။ မျက်လုံး ကို မှိတ်ထားရင်း သူ့အဖေ နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူတို့ ပုံကို တွေးနေသဖြင့် စိတ်က အရမ်းတက်ကြွလာပြီး ခနလေး ဖြင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူပါးစပ်ထဲ သို့ လရည်များ ပန်းထုတ်မိလေတော့သည်။ ဒီတခါတော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူက နေထက်နိုင် လီးကြီးမှ ထွက်သမျှ လရည်များကို မျိုချလိုက်ပြီး လီးကြီး ကိုလည်း ပြောင်စင်အောင် ရက်ပေးလိုက်သည်။
“အား ကောင်းလိုက်တာ မိန်းမ ရယ် ၊ လီးစုပ်တဲ့ ပညာ ဘယ်ကများတတ်ထားသလဲကွာ အဟီး စိမ့်နေအောင်ကောင်းတာပဲ”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူက သူမ ပါးစပ်လေးကို လက်ဖမိုးဖြင့် သုတ်လိုက်ရင်းက ပြုံးကာ၊ နေထက်နိုင် ဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်သည်။
“ကိုယ့်ယောက်ျား ကောင်းဖို့ လေ့ကျင့်ထားရတာပေါ့ ယောက်ျား ရဲ့”
ဟု ပြောရင်း နေထက်နိုင် ရင်ထဲ ခေါင်းထိုး ကာ နားနေလိုက်လေသည်။ နေထက်နိုင် မှာ လရည်များ ထွက်ပြီး သိပ်မကြာခင် မှာပင် အိပ်မောကျ သွားသော်လည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူမှာ အိပ်မပျော်သဖြင့် အသာထကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ အခန်းနှင့် ကပ်ရက်မှ ဦးမျိုးနိုင် အခန်းမှာ တံခါးပိတ်ထာပြီး အခန်းထဲမှ တကျွိကျွိ မြည်သံ တဖတ်ဖတ် မြည်သံ ကြားရသဖြင့် စိတ်ထဲ ထူးဆန်းသွားသော်လည်း ဒီအိမ်မှာ မိန်းမ ဆိုလို့ သူမ နှင့် အမဖြစ်သူ သူသူမိုး တို့သာ ရှိနေရာ သူသူမိုး ပဲ ဖြစ်မည်ဟု သဘောပေါက်သွားသည်။ ငါ့အမ လည်း အသွက်ကြီးပါလားဟု တွေးရင်း အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။
အောက်ထပ် ရောကတော့ ရေသောက်မည်ဟု တွေးရင်း မီးဖိုချောင်သို့ သွားရာ မီးဖိုချောင်မှ ထွက်လာသော မင်းမင်း နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုးလေသည်။
“ဟဲ့ သီရိ ပါလား ၊ ငါ့မှာ ဒီတအိမ်လုံး လူတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပလဲ လို့ တွေးနေတာ၊ အဟီး ငါအိပ်ပျော်တုံး များ သူတို့ အပြင်ထွက်သွားကြသလားလို့ ဘယ်သူမှ မတွေ့လို့”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူကဘာဖြေ ရမလဲ အမြန် စဉ်းစား လိုက်သည်။ ဦးမျိုးနိုင် နှင့် သူသူမိုး တို့ ဦးမျိုးနိုင် အခန်းမှာ လိုးနေကြတယ် ဆိုတာ ကိုမင်းမင်း သိရင်ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာ မသေခြာပေမဲ့ သူမ အနေနဲ့ ကိုမင်းမင်း ကို ထိန်းထားလို့ ရသည် ဆိုတာတော့ သူမ သိသည်။
“မမသူ လည်း မရှိဘူး၊ မောင်လည်း ခုနပဲ အိပ်ပျော်သွားတယ် ကိုကြီး၊ ကဲ ဘာလုပ်ချင်လဲ”
“ဟေ တကယ်လား၊ အဟီး ငါ့မှာ အဲလို အခွင့်အရေးမျိုး ဘယ်တော့ပေါ်မလဲ တွေးနေတာ ပထမဆုံး နေ့မှာ ပဲ ရတာပါလားဟ ခိခိ၊ လာလာ ငါတို့ အခန်းထဲသွားရအောင်”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူတို့အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ကိုမင်းမင်း က သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ဆွဲဖက်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် နူတ်ခမ်းချင်း ဝအောင် စုပ်နမ်းကြပြီးမှ ကိုမင်းမင်း က သီရိရှင်းသန့်ဖြူမျက်နှာ နှင့် ကိုယ်လုံး တို့ကို ခြေဆုံး ခေါင်းဆုံး သေခြာ ကြည့်ရင်း၊
“အင်း ညီး အခု အိမ်ထောင်ကျ ပြီး တော့ တော်တာ် လေး ရင့်ကျက် သွားတယ်၊ မိန်းမကြီးကြီး တယောက်လိုပဲ၊ ဘော်ဒီလည်း ပို ပြည့်လာတယ်၊ ငါတို့ နဲ့ နေတုံး ကနဲ့မတူတော့ဘူး”
“အသက်က ကြီးလာပြီလေ ကိုကြီး ကလည်း”
“အင်း ငါက တော့ နင်ငါတို့ နဲ့ နေခဲ့တဲ့ အချိန်လေးကို လွှမ်းမိနေတုံး”
“ခစ်ခစ် ဘာကိုလွှမ်းတာလဲ၊ သိနေတယ်နော် ဟိ”
“အေးပါဟာ လာလာ နင်အမ ပြန်မလာခင် အချိန်ရှိတုံးလေး”
ကိုမင်းမင်း က သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ကုတင်ရှိရာသို့ လက်ဆွဲခေါ်သွားပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြူဝင်ထားသည့် ဘောင်းဘီတို ကို ကြယ်သီးဖြုတ် ဇစ်ဆွဲချကာ ခြေထောက်မှ ဆွဲချွတ်ချလိုက်သည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို လည်း ဒီအတိုင်းပင်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူက သူမ ဝတ်ထားသည့် တီရှပ် ကို ခေါင်းပေါ်မှ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ဘရာဇီယာဂျိတ်ကို သူမဘာသာ လက်နောက်ပြန်ဖြင့် ဖြုတ်ကာ ချွတ်လိုက်သည်။ ယခုတော့ ကိုမင်းမင်း တို့ ကုတင်ပေါ်မှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူတယောက် သဘာဝ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီးဖြင့်လှဲလျှောင်းလျှက်သားကလေး။
ကိုမင်းမင်း က သီရိရှင်းသန့်ဖြူပေါင်နှစ်လုံးကြား ကို မျက်နှာအပ်လိုက်သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူစောက်ဖုတ်လေး မှာ သူ ပတ်ကင်ဖွင့်ခဲ့စဉ် တုံးက နှင့် မတူတော့ သော်လည်း နူတ်ခမ်းသားလေး ဖေါင်းဖေါင်း နှင့် အမွှေးပါးပါးလေး ဖြင့် အရည်ကြည်တို့ စိုရွဲကာ လှနေတုံး ရှိလေသည်။ ကိုမင်းမင်း က သူ့မျက်နှာကို သီရိရှင်းသန့်ဖြူပေါင်ခွဆုံ တွင် အပ်ကာ စောက်ဖုတ်လေးကို လျှာဖြင့်ရက်လိုက်သည်။ စောက်ဖေ့လေးကို လည်း လျှာထိပ်ဖြင့် ထိုးရက်လိုက်သည်။
လက်နှစ်ဖက်က လည်း ဒူးထောင်ပေးလာသော သီရိရှင်းသန့်ဖြူပေါင်လုံး နှစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လျှာထိပ်ကို စောက်ခေါင်းထဲ ဝင်နိုင်သလောက် ထိုးထည့်လေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူကလည်း ကိုမင်းမင်း ခေါင်းကို ကိုင် ကာ သူမ ဖင်ကလေးကို ကော့ကာ ကော့ကာ ဖြင့် စောက်ဖုတ် အလျှက်ခံရသည့် အရသာကို ခံနေလေသည်။ ဒီနေ့ခင်း သူမ ကပဲ လီးစုပ်ပေးခဲ့ရတာ နှစ်ချောင်း တောင် ရှိပြီး အခုမှ စောက်ဖုတ် အလျှက်ခံရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မျက်စေ့ လေးကို မှေးကာ ဇိမ်ခံနေလိုက်သည်။ သူမ အပျိုပေါက်စ ဘဝ က သူမ အမ မသူသူမိုး အိမ်မှာ နေစဉ်က အကြောင်း တို့က သူမ အတွေးစိတ်ကူးထဲ မှာ ရုပ်ရှင်ကားတကား ကဲ့သို့ ပေါ်လာလေသည်။
………………….
“ဖွတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖွတ်…”
“အား …..အချစ်ရာ မင်း အဖုတ် ကြီးကလည်း လိုးတိုင်း ကို ကောင်းနေတာပါလား”
“စွိ….ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်”
“အိ…ကြမ်းကြမ်းလေး ဆောင့်ပါ မောင်ရယ်၊ ခုတလော စိတ်တွေက ဘယ်လို ထနေသလဲ မသိဘူး၊ အရမ်းကို ဆာနေတယ်”
သူမ တရေးနိုး ရေငတ်သလို မို့ အိပ်ယာက နိုးလာတော့ တဖက်မှ အသံများကြားနေရသည်။ သူမ အမဝမ်းကွဲဖြစ်သူ သူသူမိုး နှင့် သူသူမိုး ယောက်ျား ကိုမင်းမင်း တို့ နှစ်ယောက် လိုးနေကြသံ ဖြစ်သည်။ သူမ အပျို ဖြစ်ကတည်းက ကြုံ ရင် ကြုံ သလို ချောင်းနေခဲ့ မိသည်မှာ ကြာလေပြီ။ စကြားကာစ ကတော့ အသံချည်း သက်သက်၊ နောက်တော့ မျက်စေ့ဖြင့် လည်း မြင်ချင်တာမို့ အပေါက်ရ အောင် ရှာကြံဖေါက်လေသည်။ နံရံချင်း ကပ်ရက် မို့ သိပ်တော့လည်း မခက်လှ၊ နေ့ခင်းဘက် သူမ ကျောင်းက ပြန်လာလျှင် အမ လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး က အိမ်ပြန်မရောက်သေးတာမို့ သူမ အတွက်က ကြိုက်သလို လုပ်လို့ ရသည်။ အပေါက်ကို ကုတင်နှင့် အတည့် မြင်ကွင်းကောင်းမည့် နေရာ ရွေးဖေါက်သည်။ သူတို့ ဖက်က ကြည့်လို့ သေခြာ မမြင်ရအောင် လုပ်သည်။ သူ့ဘက်က လည်း ပြက္ခဒိန် တခု ချိတ်ထားလိုက်တော့ သူပြက္ခဒိန် လှန်ကြည့်မှ မြင်ရ မည်မို့ သူတို့ မသိနိုင်။
သို့ဖြင့် နောက်ပိုင်း သူမ အမ နှင့် သူမအမယောက်ျား တို့ လိုးနေကြသည်ကို မျက်စေ့တပ်အပ်ဖြင့် မြင်ရပြီ။ သူတို့ ကလည်း လူငယ်တွေမို့ ပုံစံမျိုးစုံ အမျိုးမျိုး စမ်းလိုး ကြသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူအတွက် အင်တာနက် မှာ ပင် ရှာကြည့်စရာ မလိုတော့၊ လိုက်ဖ် ရှိုး အမြဲလိုလို တွေ့ရသည်။ ပထမပိုင်း ညတိုင်း လိုလို ချောင်းသော်လည်း သူတို့ လင်မယားက ညတိုင်း လုပ်တာ မဟုတ်တော့ သူမ အိပ်ရေးတွေ ပျက်ပင်ပန်းလာသည်။ ချောင်းပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပွတ် အာသာ ဖြည်နေမိတာလည်းပါသည်။ ထို့ကြောင် ကျောင်းစာ ရောလစ်ဟင်း ကျန်းမာရေးလည်း ချူခြာလာသဖြင့် အနေအထိုင် ပြန်ဆင်ခြင်ရသည်။ မြင်ပါလည်း များလာသည်မို့ ပထမတုံးကလို အသည်းအသန်မဟုတ်တော့ ကြုံ မှ ချောင်းသည်။ စိတ်ထမှ ချောင်းသည်။
ယခု လည်း တရေးနိုး နှင့် တဖက်ခန်းက ကြမ်းနေကြသံ ကြောင့် ကုတင်ပေါ်မှ နံရံဘက်လှိမ့်လိုက်ကာ ဒူးထောက်ထလိုက်ရင်း ချောင်းနေကြနေရာမှ ချောင်းလိုက်သည်။ အချိန်က သန်းကောင်ကျော်နေပြီမို့ သူမ အမလင်မယားက သူမကို သိုးနေလောက်ပြီဟု ထင်ကာ အသံကို မထိန်းကြတော့ ၊ ညကလည်း တိတ်ဆိတ်နေတာမို့ သူမ က တီးတိုး ပြောတာတောင် ကြားနေရသည်။
အိပ်ယာပေါ် ဖင်ဗူးတောင်း ထောင်ကာ ကုံးပေးထားသော မသူသူမိုးကို ကိုမင်းမင်း က အနောက်မှ ဒူးထောက်လျှက် လိုးဆောင့်နေသည်။ သူမ ကြားဖူးသည့် ဒေါ့ကီ စတိုင် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ကိုမင်းမင်း က မသူသူမိုး ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အားရပါးရ ဖင်ကော့ ပြီး ဆောင့်လိုးနေသည်။ ဆောင့်ချလိုက် တိုင်း မသူသူမိုး ဖင်လုံး ကြီးများ က တုံကနဲ ခါသွားပြီး ကိုမင်းမင်း ပေါင်ခြံ နှင့် မသူသူမိုး ဖင်သားကြီး ရိုက်သံ တဖတ်ဖတ် မြည်နေလေသည်။ ဒီကြားထဲ ကိုမင်းမင်း က ဆွဲမဆောင့်ခင် စကားတွေက လည်းပြောနေ သေးသည်။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ကိုမင်းမင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလည်း ဟု နားကို အပေါက်နားကပ် ကာ နားစိုက်ထောင်လိုက်သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၂၉။
“မိန်းမ က တက္ကစီ သမားလေးကို အသံ ပဲ ပေးတာလား တခြား ဘာမှ မရှိုးဘူးလား”
“ဟင့်အင်း မရှိုးပါဘူး၊ ကိုယ်က အနောက်မှာ ထိုင်တာပဲဟာကို ဘယ်လို ရှိုးမလဲ”
“အဲကောင်လေးက ဘာမှ မပြောဘူးလား၊ နည်းနည်းပါးပါးတောင် သွေးတိုးမစမ်းဘူးလား”
“ဟင့်အင်း၊ဆင်းကာနီးမှ၊အမ အသံအရမ်းထွက်တယ်နော် လို့ပဲ ပြောတယ်”
မင်းမင်း က အံကို ကြိတ်ကာ သူသူမိုး ခါးကို လက်နှစ်ဖက် ဖြင့် တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ရင်း မှ အားဖြင့် ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။
“အာ့..မောင် ရယ် ကြမ်းလိုက်တာ”
“အဲ့ကောင်လေး ကတော့ သူ့စိတ်ထဲ အဲလို ကြမ်းချင်နေမှာနော် ငါ့မိန်းမကို အီးး”
“သူ့စိတ်ထဲ တွေးတာကိုတော့ ဘယ်သိမှာလဲလို့ ၊အာ့ မောင့်..အရမ်းကြမ်းတယ်ကွာ”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ မှာ သူတို့ဘာတွေ ပြောနေကြလဲ ဆိုတာမသိ၊သို့သော် လည်း တခြားကောင်လေး တယောက် နှင့် ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတာတော့ သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကိုမင်းမင်း ကြည့်ရတာက မနာလို လို့ မမသူ ကိုပဲ ဒဏ်ပေးတဲ့ အနေနဲ့ ဆော်နေသလားထင်ရသည်။ တဖြန်းဖြန်း နဲ့ကို ဆော်နေသည်။ မမသူ လည်း အောက်က အိပ်ယာခင်းကို သူမ လက်တွေနှင့် ဆုပ်ကိုင်ရင်းက ဖင်ကြီးကို ကော့ကော့ပေးနေ ကာ အရမ်းကောင်းနေပုံ ရသည်။ ခနအကြာမှာတော့ နှစ်ဦးစလုံး လှုပ်ရှားမှု မြန်လာပြီး ရုတ်တရက် ရပ်ကာ ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ အတွေ့အကြုံ အရ သူတို့ ပြီးသွားကြပြီ ဆိုတာ သိလိုက်သည်။ သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြည့်ရင်း က သူမ စောက်စေ့ လေးကို ဖိပွတ်နေမိရာ ကျင်တက်သွားပြီး တချီပြီးသွားရလေသည်။
မသူသူမိုး က သူမကို အနောက်မှ ပုဇွန်ထုပ်ကွေးပုံစံ ဖြင့် ဖက်ကာ အနားယူနေသည့် ကိုမင်းမင်း ရင်ခွင်ထဲ မှာ မှိန်း နေရင်းမှ နေ့ခင်းကအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်စဉ်းစားနေမိလေသည်။
( ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ် ရေးနေရင်းက ဟို Inception ဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားထဲက လို ဖြစ်တော့မှာပဲ လို့ သတိထားမိတယ်၊ dream within a dream ဆိုတာမျိုးပဲ၊ လူတယောက် ရဲ့ အတွေးထဲက နေ တခြားလူတယောက် က တွေးတာပါ ထည့်ရေးသလို ဖြစ်နေပြီ၊ ဟားဟား၊ စာရေးသူက အပြင်က နေ အားလုံး ရဲ့ အတွေးကို မြင်နေရတယ်လို့သာ မှတ်ယူပြီး အပျော်ဖတ်ကြပါတော့။)
သူသူမိုး က ခုတလော ဘာကြောင့်မှန်း မသိ စိတ်တွေ က အလိုလို ထနေရသည်။ ရာသီဆန်းစက် နက္ခလက် တွေက သူမ ဇာတာခွင်နှင့် လာတည့်နေလို့လားတော့မသိ။ ဒီကြားထဲ ကိုယ်တော်ချော မင်းမင်း က အလုပ်တွေ များနေသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်တာနှင့် အလုပ်တွေ ပင်ပန်းပြီး ခေါ တာက အရင်၊ ခါတိုင်း ဆိုရင်တော့ သူသူမိုး တို့က လွှတ်မထား၊ မရရ အောင် နိုးပြစ်လိုက်သည်။ အခုကတော့ သူ့ကို သနားတာလည်းပါသည်။ အလုပ်ပင်ပန်း ရသည့်အထဲ မိန်းမ က ပရက်ရှာ ထပ်ပေးသည်လို့ မဖြစ်စေခြင်။ ဒါကြောင့်လည်း မရ လေ ပိုလိုချင်လေ ဖြစ်မိတာလား မသိ။
ဒီနေ့ အိမ်အပြန်လမ်းမှာ ကားက လည်း လမ်းတွေ ကျပ်သလားမမေးနဲ့ ငှားစီးလာတဲ့ကား လည်း ဘီးတဘီးခြင်းလှိမ့်နေရသည်။ ကားမောင်းတဲ့ ကောင်လေး ကလည်း သနားကမားလေး ဆိုတော့ စခြင်လာသည်။ အီးအဲ နှင့် ညှောင်းသလို ညာသလို အသံထွက်ပြသည်။ ကောင်လေးက နောက်ကြည့်မှန်မှ လှမ်းကြည့်တော့ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ အကြောဆန့်သလို ကိုယ်ကို လိမ်တွန့် ကာ ခါးကိုကော့ ရင်ကို မော့ပြလိုက်သည်။ နဂိုထဲက မှ ထွားလှသည့် ဖရဲသီးတွေက အကျႌကို ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ရုန်းကန်ဖေါင်းကြွ လာသည်။ ကောင်ကလေး ဇလုပ်ကြီး လှုပ်နေတော့ တံတွေး မျိုချနေသည်ဆိုတာ ကို သိလိုက်ရသည်။ ကိုယ့်ကို သူများ စိတ်ထဲက ပြစ်မှားနေတာ သိရတော့ သွေးက ပိုဆူလာသည်။ ကားကျပ်လို့ စိတ်ကျဉ်းကျပ် ရသည့်ပုံ မျိုး နှင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတွေ ချပြလိုက်သည်။
“ဆောရီး အမ ရေ၊ ဒီအချိန်ဆိုရင် ကားတွေက လှုပ်လို့ ကို မရအောင် ကျပ်တော့တာပဲဗျာ”
“အေးကွာ စိတ်ပျက်စရာကြီးနော်၊ လူ တောင် တအားမွန်းကျပ်နေသလို ပဲ”
ထိုအချိန်တွင် ကားမှာလည်း မီးနီမိသောကားတန်းကြီးထဲ ရောက်နေလေရာ၊ ကားသမားလေးက ၊
“အမ ရှေ့လာထိုင်ပါလား၊ အမလည်း အပျင်းပြေစကားစမြီပြော၊ ကျွန်တော်လည်း လည်ပြန်လှည့်ပြောနေစရာမလိုဘူးပေါ့”
ဟု ဆိုလိုက်သဖြင့် သူသူမိုး လည်း ကားတံခါးဖွင့်ကာ ဆင်းပြီး ရှေ့ခန်းမှာ ပြောင်းထိုင်လိုက်လေသည်။ ကားရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်ပြီး ဆေ့ဖတိး စိဘက် ကို ဆွဲကာ ပတ်ပြီး ချိတ်လိုက်တော့ သူမ ရင်သား အစုံ မှာ ပိုမို မေါက်ထွက်လာရသည်။ ကားသမားလေးက မျက်လုံး က မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ကာ ခိုးကြည့်နေလိုက်သည်။
“အခုလောက်ဆို အမ အိမ်က လူ ကတော့ မျှော်နေလောက်ပြီပေါ့နော် ”
“မမျှော်ပါဘူးကွာ သူက အမထက်တောင် နောက်ကျသေးတာ၊ ပြီးတော့လည်း ပြန်ရောက်တာနဲ့ အလုပ်ပင်ပန်း လို့ ဆိုပြီး ဖလက်ပြနေတာပါ”
“ဟင် ဟုတ်လား၊ နေရာချင်းသာ လဲလိုက်ချင်တော့တယ်၊ အာ ဘွာတေး နော်အမ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဆောရီး ဆောရီးး ပါးစပ်က အလိုလို ထွက်သွားတာ”
“ခစ်ခစ် စိတ်မဆိုးပါဘူးကွာ မင်းက ဘာလို့ နေရာချင်းလဲလိုက်ချင်တာလဲ”
“အဟီး ခုမှ တော့ မထူးပါဘူး အမ ဒီလောက် ကိတ်တာ ဆက်ဆီ ဘော်ဒီနဲ့ ဟာကို အိမ်က လူက အလုပ်ပင်ပန်း ပြီး ဖလက်ပြနေရတယ်ဆိုလို့ ပြောတာပါ၊ အဟီး”
“အေးပါကွာ မြှောက်ပါ မင်းကို ငါ ဘောက်ဆူးပေးမှာပါ ခစ်ခစ်”
“ဘောက်ဆူးပေးစရာ မလိုပါဘူး အမရ ကျွန်တော်က အမှန်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတာပါ”
ပြောရင်း ဆိုရင်း ရီရင်း မောရင်း က ကောင်လေးက အကြည့်တွေ ရဲလာခဲ့သည်။ ပထမတော့ သူ့ပေါင်ခွဆုံကို လက်တဖက်ဖြင့် မသိမသာ ဖုံးသလို ကွယ်သလို လုပ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ မဖုံးပဲ ဒီအတိုင်းထားလိုက်တော့ ပုဆိုးအောက်က ထိုးထိုးထောင်ထောင် ကောင်ကြီးက သိသိသာသာ ကြီး ဖေါင်းဖုထနေသည်။ ပုဆိုးအောက်မှာ အတွင်းခံ ဝတ်ထားသည့်ပုံ မပေါ်။ ထို အနေအထားအရ ကောင်ကလေးက လူသာ သနားကမား ပေမဲ့ ပစ္စည်း ကတော့ ခေပုံ မရဟု သူသူမိုး တွက်လိုက်မိသည်။ လက်ရှိကား အခြေအနေနှင့် ကလည်း အိမ်သို့ တော်တော် နှင့် ရောက်မည့်ပုံ မရှိ။
“မင်း က နေရာချင်း လဲ လိုက်ချင်တယ် ဆိုတော့ ၊ နေရာချင်းလဲ ပြီးဘာလုပ်မလို့လဲကွ”
သူသူမိုး က ပေါ်တင်ပင် ချဲလင့်ခေါ်လိုက်တော့ ကောင်ကလေး မျက်နှာတွေ နီရဲသွားသည်။ သူ့ပုဆိုးအောက် က အလံတိုင်ကြီးက လည်း လှုပ်ခါသွားသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်လေး က အတော်မွန်နေလေပြီ။ လူပျို အရွယ်အရိုင်းလေး ဆိုတော့ ခုလို နီးနီးကပ်ကပ် အနှောင့်အသွား မလွတ် စကားတွေနှင့် စော်အကိတ်ကြီး ကို ပြောနေရတာ ဘယ်မှာ ထိန်းနိုင်မှာလဲ။ အခုဟာက ကားမောင်းနေရလို့ ၊ ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ တနေရာမှာသာ အဲလို တွေ့ရရင် မုဒိန်းမှု သေခြာပေါက် ဖြစ်နိုင်သည်။
အခုလည်း သူသူမိုး ၏ ပြုံးစစ ညုတုတု အမူအယာက သူ့ကို ဆေးထိုးပေးသလို ဖြစ်နေရသည်။ ပေါက်တဲ့ နဖူး မထူးတော့ဟု သူစိတ်သွင်းလိုက်ပုံ ရသည်။ ကောင်ကလေးက လက်တဖက်က စီယာတိုင် ကိုင်ရင်း နောက်လက်တဖက်ဖြင့် သူ့ပုဆိုး ခါးပုံစကို ဖြည်ပြီး ပေါင်ရင်း အထိ ဆွဲချ လိုက်သည်။ အောက်က ရုန်းကန်နေသည့် အလံတိုင် ကြီးက ခုမှ လွတ်ပြီ ကျွတ်ပြီ ဆိုပြီး ဒေါင်ကနဲ ထောင်ထွက်လာသည်။ လူသာငယ်သည်နာမည်က တုတ်ကြီးဟု ခေါ်ရမည့် ကောင်ကလေးပဲ၊
သူသူမိုး ကြက်သည်းမွှေးညှင်းပါ ထသွားရသည်။ သူမ စိတ်တွေက နဂို က မုန်ယိုနေတာမို့ ကောင်လေးကို ထိကပါး ရိကပါး စနေတာ အခုတော့ မြွေဟောက် ပါးပြင်းထောင်တာ မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရလေပြီ။ သူမ အပြင်မှာ လက်တွေ့မြင်ဖူးသည့် ထဲမှာ ယှဉ်လိုက်လျှင် အကြီးရှည်တန်းထဲ ဝင်မည့် ဆိုက်မျိုး။ ဒီတခါ သွားရည်မျိုချရသည်က သူသူမိုး။
“ဟယ် နင့်ဟာကြီး ကလည်း ကြောက်စရာကြီးပါလား”
သူသူမိုး ၏ အကြည့် နှင့် ပြုံးယောင်ယောင် မျက်နှာပေးတို့ ကြောင့် ကောင်လေး မှာအကြွင်းအကျန် ကျန်နေသေးသည့် ကြောက်လန့်စိတ်တွေ အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ့လက်တဖက်ဖြင့် သူ့လီးတန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖွဖွလေး တချက်နှစ်ချက် ထုပေးလိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် ဒစ်ဖူးကြီးက ပြောင်ဝင်း တက်လာသည်။
“အမ ကလည်း နောက်နေပြန်ပါပြီ ကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး အမရဲ့ ချစ်စရာကြီးပါ ကိုင်ကြည့်ပါလား”
ဒီအခြေအနေရောက်မှ တော့ စိမ်ခေါ်ရင် ဘွာမခတ်တဲ့ သူသူမိုးအဖို့ က အေးဆေးပါ။ ကားတွေ အများကြီး ကြားမှာ ညနေစောင်း အမှောင်ကြောင့် ကားထဲလည်း အပြင်က မမြင်နိုင်။ သို့သော်လည်း ဘေးနားတဝိုက်မှာ ကားတွေ လူတွေ ကားလမ်းမကြီးပေါ်မှာ၊ ထို အသိက ပိုပြီးတောင် ထန်လာစေသည်။ သူသူမိုးလက်ကလေးက ကောင်ကလေး လီးတန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ပူနွေး မာတင်းနေတဲ့ လီးတန်ကြီးက သူမ လက်တဆုပ်ကို မမိချင်။ သူမ လက်ကလေး နှင့် မဆန့် မပြဲကောင်ကြီးကို တင်းတင်းလေး ကိုင်ဆုပ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုပေးနေတော့ ကောင်လေး မျက်လုံးလေး စင်းကျသွားသည်။
“ဟဲ့ ကောင်လေး ကားရှေ့ကိုလည်း ကြည့်ဦးနော်၊ သူများကား ဝင်တိုက်မိမှ ကျော်မကောင်း ကြားမကောင်း ဖြစ်သွားဦးမယ်”
“အင်းးးး ဟုတ်…မမ… အား..မမ လက်ကလေး တွေက နူးညံ့လိုက်တာနော် ဟားးးးးး”
ဒရိုက်ဘာလေးက ကားမောင်းလို့ သက်သာအောင် သူ့ထိုင်ခုံကို နောက်အများကြီး ဆုတ်ထားပြီး လက်ကို ဆန့်ကာ စီယာတိုင် ကိုင်မောင်းနေတာမို့ သူသူမိုး သူမ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ သူ့လိင်တန်ကြီး ငုံစုပ်လိုက်တော့ သူမခေါင်းနှင့် စီယာတိုင်က ကောင်းကောင်းလွတ်နေသည်။
“အိုး…ကောင်းလိုက်တာ မမ ရယ် မမ ပါးစပ်လေးက နွေးနေတာပဲ”
ကောင်လေး လီးဒစ်ဖူး ထိပ်မှ အရည်ကြည်တို့ က စို့ထွက်နေတာကို စုပ်လိုက်ပြီး ထိပ်အကွဲကြောင်းလေးကို ပါ လျှာထိပ်လေးဖြင့် ထိုးကလိလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူမ နူတ်ခမ်းကို လီးတန်ပေါ်မှာ တင်းတင်းလေး စေ့ရင်း ဦးခေါင်းကို နှိမ့်ချီမြင့်ချီ လုပ်ပေးလိုက်တော့ ကောင်လေး ဖင်တကြွကြွ ဖြစ်လာရသည်။ သူမ အာကောင်ထဲ သူ့လီးကြီး ဆောင့်ထိုးလို့ မရနိုင်အောင် ကောင်လေး ပေါင်ကို သူမ တတောင်ဖြင့် အသာ ထောက်ဖိထားလိုက်သည်။
ထို အချိန်မှာပင် ကောင်လေးက ညာလက်ဖြင့် စီယာတန်ကို ထိန်းရင်း ဘယ်ဘက်က သူသူမိုး နို့ကြီး တွေကို အကျႌပေါ်မှ ပင် ဆုပ်ကိုင် နှယ်နေလေသည်။ သူသူမိုး လည်း လီးကြီးကို စုပ်ပေးရင်း မှ သူမ ဂျင်းဘောင်းဘီကို ကြယ်သီး ဇစ် လက်တဖက်ထဲ နှင့် ရအောင် ဖြုတ်ရင်း ပင်တီထဲ လက်နိူက်ကာ သူမ စောက်စေ့လေးကို သူမ ပြန်ပွတ်နေလေသည်။ ခနနေတော့ကောင်လေး လက်ကလည်း သူမ လက်နေရာကို ရောက်လာခဲ့သည်။ နောက်တော့ ကောင်လေး လက်နှစ်ချောင်းက အရည်စိုရွဲနေသည့်သူမ စောက်ဖုတ်ထဲ တစွပ်စွပ် ဝင်ထွက်နေသလို သူမ ပါးစပ်တွင်းမှ လီးကြီးကလည်း ဖောင်းကားတက်လာလေသည်။
ကောင်လေး က ရုတ်တရက် ရပ်သွားသော ရှေ့က ကားကြောင့် ဘရိတ်အုပ်ထည့်လိုက်တော့ လီးကြီးက သူမ အာဂေါင်ကို ထိုးမိပြီး အုကနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ တချိန်ထဲမှာပင် လီးထိပ်မှ လရည်များ သူမ လည်ချောင်းထဲ တဖြစ်ဖြစ် ပန်းထုတ်နေတာကို သိလိုက်ရသည်။ မတတ်နိုင်တော့ ထွက်သမျှကို အပြင်လျှံမကျအောင် တဂွတ်ဂွတ်မျိုချပြစ်နေသလိုပင် ကောင်လေး လက်တွေက လည်း သူမစောက်စေ့ကို အတင်းဖိပွတ်လာသည်မို့ စောက်စေ့လေး ကျင်ကနဲ ဖြစ်သွားကာ သူမလည်း ကာမ ဆန္ဒအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားရတော့သည်။
ကောင်လေး လီးကြီးကို ပြောင်စင်အောင် ရက်ပေးလိုက်ပြီး မိမိ ထိုင်ခုံမှာ အတည့်ထိုင်ရင်း ဘောင်းဘီဇစ်ဆွဲတင် ကြယ်သီးပြန်တတ်ရင်း အပြင်ကြည့်လိုက်တော့ သူမတို့ လမ်းထိပ်ရောက်ကာနီးနေလေပြီ။
မင်းမင်း မှာ အနားယူရင်းက သူ့ရင်ခွင်ထဲဖက်ထားသော သူသူမိုးကို လက်မောင်းကလေး ပွတ်ပေးရင်းက၊
“အဲဒီ ဒရိုင်ဘာကောင်လေးက ညံ့လိုက်တာနော်၊ မောင်နဲ့ နေရာချင်းတောင်လဲ လိုက်ချင်တယ်”
“အော် မောင် ဆိုရင်ရော ဘာလုပ်မှာ မို့လို့လဲ”
“ခွိ.. မောင်သာ ဆိုရင်တော့ အမ အနောက်မှာ တယောက်ထဲ ထိုင်နေတာ ပျင်းစရာကြီး စကားလေး ဘာလေး ပြောရအောင် အရှေ့လာထိုင်ပါလားလို့ ပြောမှာပေါ့ အဟီး”
“ဟွန့် အဲလို ပြောတိုင်း သွားထိုင်ရမှာလည်း လူကို ဘယ်လိုများထင်လို့လဲ၊ မောင်ကလေ၊ မိန်းမ က ထန်တာ ထန်တာ ကိုယ်မသိတဲ့လူ နဲ့ ဇာတ်လမ်းရှုတ်မလားလို့”
“မိန်းမ အကြောင်းသိပါတယ်ကွာ မောင်က စိတ်ကူးယဉ်လို့ ကောင်းမဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောပြတာပါ ခိခိ”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၃၀။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ လို အပျိုပေါက်လေး အဖို့ ခုလို လိုက်ဖ်ရှိုး မကြာမကြာ တွေ့နေရတော့ ကိုမင်းမင်း လီးကြီး နဲ့ တောင် ရင်းနှီးသလို ဖြစ်နေရသည်။ မင်းမင်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း အပျိုဘော်ဝင်လို့ တစ်တစ်ရစ်ရစ် ဖြစ် လာတဲ့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကိုယ်လုံး ပေါ်မှာ သူသူမိုး မရှိ ရင် မရှိသလို ကျက်စားနေတတ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသူမိုး က မင်းမင်း ကို တခြား ကောင်မတွေ ရှုတ်ချင် ရှုတ် သူ့ညီမ ကိုတော့ မထိနဲ့ ဟု ဝမ်နင် ပေးထားသဖြင့် မင်းမင်း တယောက် မစားရ ညှော်ခံ ဖြစ်နေရသည်။ ထိုကဲ့သို့ တအိမ်ထဲ နေနေရပြီး မြင်သာ မြင်ရ မကြင်ရ ဖြစ်နေသည်က မင်းမင်း စိတ်တွေကို ကို ပိုငတ်မွတ်လာသလို ခံစားနေရသည်။
တနေ့ မသူသူမိုး က သီရီရှင်းသန့်ဖြူကို ပြောလာသည်။ သူမ ဒီည အိမ်ပြန်မအိပ်ဘူး ဆိုတာ၊ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က စပ်စု တော့ နင်ပါးစပ်လုံ နော်ဟု ဆိုကာ ပြောပြသည်။ သူမ ၏ ရီစားဟောင်း တယောက် မြို့ပြန်လာလို့ သူနဲ့ သွားအိပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကိုမင်းမင်း ကိုတော့ သူမ ဦးလေး အိမ် ခနသွားလည်မည်ဟု ပြောထားခဲ့ ကြောင်း ညကျမှ ဒေါ်လေး နေမကောင်း သဖြင့် ပြန်လာမအိပ်တော့ဘူး လို့ ဖုံးဆက်လိုက်မည်ဟု ဆိုသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူ့အမ အရင်က ရီးစားများ မှန်း သိသည်၊ အခု အိမ်ထောင်ကျတော့ ငြိမ်သွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့ရာ အံအားသင့်သွားသည်။
“ဟင် မမသူ ကလည်း ကိုမင်းမင်း သိသွားရင် ကြောက်စရာကြီး”
“အမလေး ကြောက်စရာ မဟုတ်ပါဘူးဟ။ တချို့ဟာတွေ သူလည်းရိပ်မိပါတယ်။ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတာ၊ ငါလည်း သူ့ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးထားတယ်လေ၊ အိမ်ထောင်ရေးမှာ သာ လာမရှုတ်နဲ့ ကိုယ့်ဘာသာ ဂွင်မိရင် စားသာစားလို့ သူ့ကို မြျောက်ပေးထားတာ ခစ်ခစ်”
“အော် မမသူ တို့ ဟာက လည်း ”
“အေးပါ နင် ငယ်ပါသေးတယ် အာ့တွေ လျှောက်တွေးမနေနဲ့၊ နင့်အကို ပြန်လာရင်သာ ဟင်းလေး နည်းနည်းနွေးပြီး ထမင်းပွဲ ပြင်ပေးလိုက် မမသူ မှာသွားတယ်လို့ သူဒီညပြန်လာမှာလို့သာ ပြောထားလိုက်၊ ငါ မိုးချူပ်မှ သူ့ဆီ ဖုံးဆက်ပြီး ပြန်မလာဖြစ်တော့ဘူး ဆိုတာပြောလိုက်မယ်”
သီရိရှင်းသန့်ဖြူလည်း ညမိုးချူပ်ထိ ကိုမင်းမင်း ပြန်မလာသေးသဖြင့်၊ စောင့်ရင်းက တယောက်ထဲမို့ သူမ အမတို့ အခန်းထဲ သွားကာ ကုတင်ပေါ် ထိုင်ရင်း သူမ ချောင်းကြည့်သည့် အပေါက်လေးကို လေ့လာနေသည်။ သူတို့ ဘယ်လို မှ မတွေ့နိုင်ပါဘူးဟု တွေးသည်။ နောက်တော့ သူမ အမ နေရာမှ စဉ်းစားကာ ကိုမင်းမင်း နှင့် လုပ်နေကြပုံတွေကို တွေးရင်း စိတ်တွေ ထလာသည်။ အိမ်ထဲမှာ လည်း တယောက်ထဲမို့ သူမ ဂါဝန်လေးကို လှန်ပြီး သူသူမိုး နေရာမှ ပုံစံ မျိုးစုံ လုပ်ကြည့်နေသည်။ ကုတင်ပေါ်မှ ကိုမင်းမင်း ခေါင်းအုံးမှ ယောက်ျား အနံ့ ကိုလည်း ရူရှိုက်ရင်းက သူမ ပိပိလေးကို လက်ဖြင့် ပွတ်ရင်း အရှိန်တက်လာကာ ပြီးသွားသည်။ နောက်တော့ အသာလှဲလျှောင်း အမောဖြေနေရင်း မှ အိပ်မောကျသွားလေသည်။
ကိုမင်းမင်း ကလည်း ဒီနေ့မှ အလုပ်က သူငယ်ချင်း တယောက် ပရိုမိုးရှင်း ရလို့ လိုက်ကျွေးတာ စားရင်း သောက်ရင်း နှင့် အိမ်ပြန်နောက်ကျ သွားသည်။ အိမ်သို့ အပြန်လမ်းမှာ သူသူမိုး ဆီက ဖုံးရသည်။ သူမ အဒေါ်နေမကောင်းသဖြင့် ထိုမှာ ပဲ ဒီညအိပ်လိုက်တော့မည်ဟု ဆိုသည်။ ကိုမင်းမင်း က လည်း အိုကေ ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် အိမ်ရောက်တော့ သူတို့ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်နေသော ကောင်မလေးကို တွေ့ တော့ အံ့ဩသွားသည်။ သေခြာကြည့်လိုက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဖြစ်နေသည်။ သူ့ကို ကျောပေးပြီး ၊ အိပ်ပျော်နေသည့် သီရီရှင်းသန့်ဖြူ ဂါဝန်ကလေးက အပေါ်လန်တက်နေတော့ ပေါင်လုံးအသားဝင်းဝင်း လေး တောင် မီးရောင်အောက်မှာ မြင်နေရသည်။
ကိုမင်းမင်း လီးက ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ တောင်လာသည်။ စိုင်ကော်လို့ ခြုံပေါ်ရောက်တာလား၊ ကောင်မလေးကဘာသဘောနဲ့ သူတို့ ကုတင်ပေါ် လာအိပ်နေရတာလည်း၊ သူ့အမ ဒီညပြန်လာမအိပ်ဘူး ဆိုတာကိုရော သူသိရဲ့လား၊ အဲဒါတွေ လျှောက်တွေးလိုက်ရင်းနဲ့ ဒီည အိမ်ထဲ မှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နဲ့ သူနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ပါလား ဆိုတဲ့ အသိက သူ့ကို ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာစေတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဒီအတိုင်းကြီးတော့ ပေါ်တင် လုပ်လို့ မဖြစ်၊ သူ့ကို ပေးရအောင် သူတို့ ကုတင်ပေါ်တော့ လာအိပ်နေတာ မဖြစ်နိုင်၊ သူမ ဘာသာ သူမ အမကို ပြောစရာရှိလို့ လာစောင့်ရင်း အိပ်ပျော်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒီအတိုင်း ဘလိုင်းကြီး တက်လုပ်လိုက်လို့ အလို မတူပါက အကြီးအကျယ် ပြဿနာ တက်သွားမည်။ ရှဉ့်လည်း လျှောက်သာ ပြားလည်း စွဲသာ ဖြစ်အောင် လုပ်မှ ရမည်။ ခေါင်းထဲက ရုတ်တရက်ထွက်လာသော အကြံကြောင့် ကိုမင်းမင်း အခန်းထဲက လင်းထိန်နေသော မီးချောင်းကြီးကို ပိတ်ပြစ်လိုက်သည်။ ခါတိုင်း အိပ်ရင်း ဖွင့်နေကြ မီးအပြာလေးပါ ပိတ်ထားလိုက်သဖြင့် အခန်းထဲမှာ ပိန်းပိတ်အောင် မှောင်သွားသည်။
ကိုမင်းမင်း ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြူ အနောက်ဖက်မှာ ကွေးလျှက် အိပ်လိုက်ရင်း လက်က သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ခါးကလေးကို သိုင်းဖက်လိုက်သည်။ ထိုအထိအတွေ့ကြောင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ အိပ်ယာမှ နိုးလာခဲ့သည်။ သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ ပိန်းပိတ်မှောင်နေပြီး သူမ ကိုယ်တိုင်ပင် သူမ ဘယ်မှာ ရောက်နေသလဲ ရုတ်တရက် စဉ်းစားမရ၊ နောက်မှ ချက်ခြင်းသတိရလာသည်။ သူမ မသူသူမိုး တို့ ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်သွားတာကို။ သူမကို အခု နောက်မှ ဖက်ထားတာက ကိုမင်းမင်းပါလား၊ သူမ ရင်တွေ အရမ်းခုံပြီး လန့်ဖြတ်သွားသည်။ ပါးစပ်မှ ရုတ်တရက်၊
“ကိုကြီး…ထမင်း…ထမင်း…..”
ဟု ပြောရသေးသည်ကိုမင်းမင်း က သူ့နှာခေါင်းကြီးကို သူမလည်ကုတ်လေးနားတိုးရင်း နမ်းလိုက်ကာ၊
“အင်း ချစ်လေး မစားတော့ဘူး မောင် စားလာခဲ့ပြီးပြီ၊ ခု နည်းနည်းမူးလာလို့ အရမ်းလည်း အိပ်ချင်နေပြီ မလှုပ်နဲ့ကွာ ငြိမ်ငြိမ်လေးနေ”
ဟု မူးနေသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က တကယ်ထင်သွားသည်။ ဟင် ကိုမင်းမင်း တော့ ငါ့ကို မမသူ နဲ့ လူမှားနေပြီ၊ နောက်ပြီး မူးလို့ အိပ်ချင်လာတယ်ဆိုတော့၊ အင်း ဖြေရှင်းမနေတော့ဘူး သူအိပ်ပျော်သွားအောင် ခနစောင့်ပြီးမှ အသာလေး ထသွားတော့မယ်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ တော်ကြာ နင်ဘာလို့ ငါတို့ အိပ်ယာထဲ လာအိပ်သလဲ ဘာညာလည်း ပြောနေဦးမယ်၊စသဖြင့် သူမဘာသာ သူမ ဆင်ခြေတွေ ပေးနေရင်း ငြိမ်နေလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ တကယ်က သူမ တကယ့် စိတ်ရင်းက တော့ ကိုမင်းမင်း တယောက် သူ့မိန်းမ နှင့် လူမှားပြီး ဘာတွေ လုပ်ဦးမလဲ ဆိုတာကို ရင်ဖို နေမိခြင်းလည်းပါသည်။ တခုခု ဖြစ်ပါက အခု မှ လန့်နိုးသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ထလိုက်မည်ဟုလည်း တွေးထားလိုက်သည်။
သူမ ကိုယ်လေးကို အနောက်မှ ဖိကပ်ထားသော ယောက်ျားကြီး တယောက်၏ အထိအတွေ့က သီရိရှင်းသန့်ဖြူ လို အပျိုရိုင်းလေးကို စိတ်တွေ အရမ်းလှုပ်ရှားပြီး ကာမ သွေးတွေ နွေးထွေးလာ စေခဲ့သည်။ ကိုမင်းမင်း နူတ်ခမ်းစိုစို က သူမ လည်တိုင်လေးကို လာနမ်းတော့ ပေါင်တွင်းကြောတွေပါ စိမ့်ပြီး စောက်ဖုတ်လေးမှာ အရည်တွေ ပြန်ရွဲလာခဲ့ရသည်။ သူမခါးကို ဖက်ထားသော ကိုမင်းမင်း လက်ဖဝါးက ပထမ တုံးက သူမ ဘိုက်သားလေးပေါ်မှာပင် အသာတင်ထားခဲ့သည်။ ယခုတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူမ မသိလိုက်ခင်မှာ ပင် သူမ ရင်သားတွေပေါ် အုပ်ကိုင်ထားတာ ခံလိုက်ရပြီ။ သူမ သတိမထားမိလိုက်ရခြင်း ကလည်း အကြောင်းရှိသည်။ အဲဒါက သူမ ဖင်ကြားသို့ ခပ်နွေးနွေး မာတာတာ အချောင်းကြီးက လည်း လာထောက်နေရာ၊ ကိုမင်းမင်း လီးကြီး ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်မိသဖြင့် သူမ စိတ်တွေက ထို လီးကြီးဆီ ရောက်နေ သည့်အတွက် တခြား ဟာတွေကို သတိမထားမိတော့ခြင်းသာ။
ယခုတော့ သူမ ကိုယ်ခန္ဓာတခု လုံးကို ဘက်ပေါင်းစုံ က တိုက်ခိုက်တာ ခံနေရလေပြီ။ သူမ လည်ကုတ်လေး ကို လျှက်ပေးနေသည့် လျှာစိုစို ကြီး၊ သူမ ဖင်လုံး နှစ်လုံးကြားထဲ လျှောတိုက်နေသော လီးတန်ကြီး၊ သူမ ရင်သားတွေကို အုပ်ကိုင်ကာ ဆုပ်နှယ်နေသော လက်ဖဝါးများ၊ က သူမ ကို စိတ်ညို့ခံထားရသည့် လူပမာ မလှုပ်မရှား အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ပဲ စောက်ရည်ကြည် တို့သာ တသွင်သွင် စီးကျနေရလေတော့သည်။ နောက်ဆုံး သူမ စဉ်းစားသည်ကတော့ သူမ ကို လိုးချင်လည်း လိုးပေစေတော့ တချီလိုးပြီးသွားလို့ ကိုမင်းမင်း အိပ်ပျော်သွား မှ ပဲ သူမ အသာထကာ သူမ အခန်းသို့ ပြန်တော့မည်။ မနက်ကျရင် သူ့ဘာသာ မူးပြီး အိပ်မက် မက်ခဲ့တာလို့ သူထင်နေပါလိမ့်မည်ဟု တွေးထားလိုက်တော့သည်။
ကိုမင်းမင်း က ကောင်မလေး ရင်တွေ ခုံပြီး အသက်ရှု မြန်နေတာကို သိသည်။ သို့သော်လည်း အတင်း ရုန်းကန်ငြင်းဆန် ထအော်တာမျိုး မလုပ်တော့ အခြေအနေကောင်းနေပြီ ဆိုတာကို သိသည်။ စောက်ဖုတ်လေးထဲ လီးဝင်အောင် အရင်လုပ်လုပ်ဦးမည် ပြီးမှ သူသူမိုး မဟုတ်မှန်းသိရသည်ဟု လုပ်လိုက်မည်ကြံကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ငန်းစတော့သည်။ အိမ်ထောင်သည်တဦးအဖို့ အပျိုမလေး တယောက်ကို နူးနပ် ရသည်မှာ အင်မတန်လွယ်လှသည်။ အထူးသဖြင့် မှောင်မဲနေသည့်အခန်းတခုထဲက အိပ်ယာပေါ်မှာ နှစ်ယောက်ထဲ ဆိုလျှင်ဖြင့် ဘာပြောစရာလိုတော့မှာလဲ။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို သိုင်းဖက်ထားရင်း နို့ကလေးများကို အကျႌပေါ်က နှယ်နေတာကို ရပ်ပြီး သူ့လက်တွေကို အကျႌအောက်နား ဘိုက်သားပေါ်မှ လျိုကာ ဝင်သွားပြီး ဘရာဇီယာ လေးကို ဂျိတ်မဖြုတ်တော့ပဲ အပေါ်သို့ တွန်းတင် လိုက်သည်။ နို့သား မို့မို့ ဖောင်းဖောင်းလေး တွေ က အိတင်းနေသည်။ မှောင်ထဲ မှာ သူ့လက်ချောင်းထိပ်လေး နှစ်ခု ဖြင့် နို့သီးခေါင်း လိုက်စမ်းတာတောင် ရှာလို့ မတွေ့ နို့သီးခေါင်းလေး တွေ မထွက်သေးဘူးလားမသိဟု တွေးရင်း ထိပ်ချျွန်ချျွန်နေရာလေးကို အသာညှပ်က ပွတ်ခြေလိုက်သည်။
“အီး….အင်းးး ဟင်းးးးးး”
အပျိုမလေး ကိုယ်လုံး တုံတက်လာသည်။ တအားလည်း မလုပ်ရဲသေးသဖြင့် ဖွဖွလေး အုပ်ကိုင်ကာ ဆုပ်နှယ်ပေးနေလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ့လက်ဖဝါး ကြမ်းကြမ်း ဖြင့် ထိပွတ်နေသဖြင့် အပျိုမလေး မှာ အသက်ရှု တွေ မှားနေရသည်။ နို့လေးကို အားရအောင် ဆုပ်နှယ်ပြီးမှ လက်တဖက်က ဘိုက်သားလေးကို ပွတ်ကာ အောက်ဆင်းလာသည်။ ဂါဝန်မှာ ခါးအကျပ် စည်းထားသည်မို့ အောက်ကို ဆက်နိူက်လို့ မရသဖြင့် လက်ကို အကျႌအောက်မှထုတ် ကာ ဂါဝန် အောက်နားစ မှ လျိုဝင်လျှက် ပေါင်လုံးလေးများကို ပွတ်ပေးရင်း ပေါင်ခွဆုံ အထိ တိုးလာလေသည်။ ပေါင်ခွဆုံမှာ စောက်ရည်တို့ ဖြင့် စိုရွဲနေသည့် ပင်တီလေးကို စမ်းမိတော့ ပေါင်ရင်း သားရည်မျှော့ကြိုးကြားမှ လက်ချောင်းကလေး တိုးဝင်ကာ စောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းလေးကို စမ်းလေသည်။
အမွှေးပါးပါးလေး နှင့် စောက်ဖုတ်ဖေါင်းဖေါင်းလေးက အရည်တွေ အတော်စိုရွဲနေလေပြီ။ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးကို လက်ချောင်းထိပ်ကလေးဖြင့် ပွတ်သတ်ပေးရင်း က စောက်စေ့ ရှိနိုင်မည့် နေရာလေးကို မှန်းကာ လက်ချောင်းထိပ်ကလေးဖြင့် ဖိပွတ်ပေးလိုက်တော့ အပျိုမလေး တကိုယ်လုံး တုံခါလာ သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ စောက်စေ့လေးမှ ကျင်ကနဲ ဖြစ်ကာ ကြက်သည်း တဖြမ်းဖြမ်းထရင်း တချီပြီးရလေသည်။
နောက်တော့ သူမ ပေါင်တန်များမှ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲချွတ်တာခံရတော့ ဖင်ကလေး အသာကြွပေးမိသည်။ သူမ ဝတ်ထားသည့် ရှပ်အကျႌလည်း ကြယ်သီးတွေ ပြုတ်ပြီး သူမ အပျို နို့လေးကို ကိုမင်းမင်း က တပြွတ်ပြွတ်စို့ပေးနေတာကို လူးလဲ ခံနေရသည်။ သူမ သတိထားမိတဲ့ အချိန်မှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် ပက်လက်ကလေးဖြင့် ပေါင်နှစ်လုံးက ပြဲကားလို့၊ ကိုမင်းမင်း က သူမ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ၊ သူမ နို့တွေကို ကုုံးစို့နေတဲ့ ကိုမင်းမင်း ခေါင်းကြီးကို အတင်းဆွဲဖက်ထားမိနေသည်။ သူမ စောက်ဖုတ်လေးမှာ ပူပူနွေးနွေး အရာကြီး ပြူတစ်တစ်လာထိုးနေသည်။ ကိုမင်းမင်း လီးကြီး ဖြစ်မည်ဆိုတာ သူမ သိလိုက်သည်။
ကိုမင်းမင်း ရဲ့ ပါးစပ်တွေက သူမ နို့တွေကို စို့နေရာက သူမ နူတ်ခမ်းတွေဆီ ရောက်လာသည်။ သူမ နူတ်ခမ်းလေးကို ဆွဲစုပ်ရင်း သူ့လျှာကြီးကို သူမ နူတ်ခမ်းလေး ထဲ ထိုးမွှေ ထည့်နေသည်။ ကိုမင်းမင်း လီး ထိပ်ဖူးကြီး သူမ စောက်ဖုတ်လေးထဲ တိုးဝင်လာတော့ သူမ စောက်ဖုတ်ပြဲသွားပြီဟု ပင်ထင်မိသည်။ နာလည်း တအားနာ သဖြင့် ကိုမင်းမင်း ရင်ဘတ်ကြီးကို သူမ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အတင်းတွန်းထုတ်မိသည်။ ကိုမင်းမင်း က မလွတ်ပဲ သူမ ကို အတင်းဖက်ထားလျှက် သူမ လည်တိုင်လေးကို သူ့လျှာကြီးဖြင့် လျှက်ပြန်သည်။ သူမ အမောတွေ ဖေါက်နေပြီ။ နောက်တခါ ကိုမင်းမင်း က တချက် ဆောင့်ထိုးလိုက်တော့ အရမ်းနာ သွားသဖြင့် ကိုမင်းမင်း ပုခုံးကို သူမ သွားတွေ ဖြင့် ဖိကိုက်လိုက်မိသည်။
“အား…….”
လီးကြီးက တော်တော်ဝင်နေပြီ၊ သူမ စောက်ဖုတ်လေးလည်း ပြဲသွားပြီဟု သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ထင်နေသည်။ သူ့လီးကြီးကို သူမ စောက်ဖုတ်လေး ထဲ ကျပ်ကျပ် ကြီးဒီအတိုင်း စိမ်ထားပြီး သီရိရှင်းသန့် ဖြူ မျက်နှာ လည်တိုင်တို့ကို သူ့လျှာကြီး ဖြင့် လျှောက်လျှက်ပေးရင်း လက်နှစ်ဖက်က လည်း နို့လေး တွေကို ဆုပ်နှယ်ပေး နေသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း နှင့် အနာလျှော့လာပြီး ကာမသွေးတွေ ကြွလာသည်။ သီရိ ကိုယ်လေး အနည်းငယ် ပြေလျှော့သွားပြီး သူ့ကျောပြင်ကြီးကို ပြန်ဖက်တွယ်လာတော့ ကိုမင်းမင်း ကသိလိုက်သည်။ သူမ နည်းနည်း ခံနိုင်ရည် ရှိသွားပြီ ဆိုပြီး နောက်ဆုံး အကြိမ် ဆောင့်ချပြစ်လိုက်သည်။
“အမလေး …သေပါပြီ ကိုကြီး ရဲ့ ”
“သူတို့ နှစ်ယောက် ဆီးခုံခြင်း ပူးကပ်မိနေပြီးသူမ စောက်ဖုတ် အတွင်းထဲမှ လည်း အောင့်သွားသည်။ လီးတန်ကြီး အဆုံးထိ ဝင်သွားပြီ။ သူမ လန့်ဖြတ်ပြီး အော်လိုက်သဖြင့် ကိုမင်းမင်း တော့ သူမကို မမသူ မဟုတ်မှန်းသိသွားပြီဟု သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တွေးလိုက်မိသည်။ ကိုမင်းမင်း ဆီမှ ဘာမှ အံ့ဩသွားပုံ မရ၊ အရမ်းမူး နေလို့ ပဲ သတိမထားမိတာလား ဟု သူမ တွေးနေမိသေးသည်။ သူမ စောက်ခေါင်းထဲမှာ လီးကြီး အသားကျသွား အောင် စိမ်ထားပြီးမှ သူမ ကိုယ်လုံးလေး လှုပ်လာသည်နှင့် ကိုမင်းမင်း က သူ့လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်တော့သည်။ လီးဒစ်ကြီး သူမ စောက်ခေါင်းနံရံတွေကို ပွတ်ဆွဲနေတာက အကြောအချင်တွေ တဖျမ်းဖျမ်း ဖြစ်အောင်ကို အရသာရှိလွန်းလှသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် မကြာခင် ပင် သူမ ဖင်လေးကို ကော့ကော့ပေးကာ အောက်မှ ပြန်ခံတတ်လာသည်။ ကိုမင်းမင်း ဆောင့်ချက်တွေက လည်း မြန်လာ ကြမ်းလာသည်။
“အီးး အားးးးး”
“ဖွတ်…ဖတ်….ဖလွတ်…ဆွီ…ဖတ်..”
“အ…အ….အ….အ…”
သီရိ ပါးစပ်မှ အသံမထိန်းနိုင်တော့ ဆောင့်လိုက်တိုင်း တအအ ဖြင့် အသံထွက်ငြီးရရှာသည်။ နာတာနှင့် ကောင်းတာ ရောနေလို့ ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သီရိကိုယ်လေး တောင့်တင်းပြီး ကာမ အရသာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားသည်နှင့် ကိုမင်းမင်း လီးကြီးမှ လည်း သုတ်ရည်ပူ များ ဖျစ်ကနဲ ဖျစ်ကနဲ သူမ စောက်ခေါင်းတွင်း ပန်းထည့်ပေးလိုက်တာ ခံစားနေရတော့သည်။ အတော်ကြာအောင် လရည်များ ညှစ်ထုတ်ထည့်ပြီး မှ ကိုမင်းမင်း တယောက် ပျော့ကျသွားရတော့သည်။
“အား …..ကောင်းလိုက်တာ သီရိ လေးရယ်..”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၃၁။
“ဟင် ကိုကြီး က သီရိ မှန်း သိနေတယ်”
“အင်း သိတာပေါ့၊ သီရိက ရော ကိုကြီးမှန်း သိနေတာပဲ မဟုတ်လားလို့”
“သိတာပေါ့ သူ့ကိုယ်ကြီးကို တွန်းလို့ မှ မနိုင်တာ နောက်ပြီး ကိုကြီးက သီရိကို မမသူ နဲ့ မှားနေတယ်မှတ်လို့ပေါ့”
“အာ့တာနဲ့ ပဲ စောက်ဖုတ်လေးက အရည်တွေ စိုရွဲနေတာပေါ့ဟုတ်လား”
“အာ သွား ကိုကြီး အယုတ်တမာတွေ ပြောပြီ”
“ဟုတ်ဘူးလားလို့ ဟားဟား”
“ကိုကြီးက ဘယ်တော့မှ သိလဲ၊ မှောင်ထဲမှာ ဘယ်လို သိသွားလဲ၊ သိပြီးတော့ ရော ဘာလို့ ဆက်လုပ်တာလဲ”
“အာ သီရိ စောက်ဖုတ်လေး က ဒီလောက်ကျပ်တာ ကိုကြီး လီးတောင် ပွန်းသွားတယ် ခု စပ်ဖြင်းဖြင်းနဲ့ ဟာ မသိပဲ နေမလားလို့၊နောက်ပြီး လီးကြီးတောင် တဝက်လောက်ဝင်နေမှ တော့ ဘယ်ယောက်ျားမှ နောက်မဆုပ်တော့ဘူးလေ ဒီအခြေအနေရောက်မှ”
ထိုညက အပျို မလေး စောက်ဖုတ်ကျိမ်းပြီး မနက်ဖက် ပေါင်ကွ သွားလောက်အောင်ကို ကိုမင်းမင်း က ကြမ်းပြစ်လိုက်လေသည်။ အပျိုမလေး သီရိရှင်းသန့်ဖြူလည်း ခဲအို ကို အစွဲပိုသွားတော့သည်။
နောက်ပိုင်း အတွေ့အကြုံ များလာတော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် သဘောပေါက်လာသည်။ ကိုမင်းမင်း သူမ ကို လိမ်ခဲ့သည် ဆိုတာ။ ထိုအချိန်က သူမ ကိုယ်လုံးမှာ မမသူ နှင့် ယှဉ်လျှင် ဝါးပိုးမျှစ်စို့ကြီး နှင့် ငါးဖောင်ရိုးသာသာ၊ နို့တွေကလည်း ဖရဲသီး နှင့် လိမ္မော်သီးလောက်ကွာသည်။ ကိုမင်းမင်း အိပ်ယာပေါ်တက်လိုက်ကတည်းက သူ့မိန်းမ မဟုတ်မှန်း၊ ခယ်မလေး မှန်း မသိပဲ နေမည်မဟုတ်၊ မသိချင်ယောင် ဆောင် မူးချင်ယောင် ဆောင်ပြီး သူမကို ပတ်ကင် ဖွင့်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။
သို့သော် သူမ ကလည်း ခပ်ဆာဆာ၊ ထန်ထန် ဆိုတော့ ဘာမှ မပြောတော့ခြေ။ မသူသူမိုး လစ်ရင် လစ်သလို ကိုမင်းမင်း နှင့် ကာမ ဆန္ဒနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်ခဲ့မိတော့ သည်။ နောက်ပိုင်း မသူသူမိုး က ရိပ်မိသွားသော်လည်း မပြောတော့ပြီ။ သီရိကိုသာ ညီအမချင်းတိးတိုး ပြောသည်။ လောကမှာ လီးတွေ အများကြီး ရှိကြောင်း ခဲအိုပေါ်မှာ ပဲ အစွဲအလန်းထားမနေဖို့ အကြောင်း စသဖြင့် သင်ပေးသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကလည်း သူမ အမ ပြောစကားနားထောင်သည်။ ဆယ်တန်းအောင်ပြီး တက္ကသိုလ် စတက်တာနှင့် ရီးစားထားသည်။ အတွေ့အကြုံ သစ်ရှာသည်။ ယခုတော့ အိမ်ထောင် နှင့် ဖြစ်နေလေပြီ။
…………….
“အာ့ ကိုကြီး အရမ်းပဲ ဘာလို့ ကိုက်ရတာလဲ ကိုကြီးနော် လူကို နှိပ်စက်နေတယ်”
သူမ ပေါင်အတွင်းသားလေးကို သွားဖြင့် ဖွဖွ လေး အကိုက်ခံရတော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် အတိတ် အိပ်မက် မှ ပြန်နိုးလာခဲ့သည်။ သူမ ကို ကိုမင်းမင်း တယောက် ဘာဂျာ မှုတ်နေသည်မှာ အတော်ကြာ နေပြီ။ သူမ ကလည်း အတိတ်က အကြောင်းတွေ ပြန်တွေးရင်းက စောက်ရည်တွေ တစိမ့်စိမ့် ထွက်ကျနေရာ ကိုမင်းမင်း တယောက် တပြတ်ပြတ်ရက်နေခဲ့သည်။ နောက်တော့ မျက်လုံးလေး မှိတ်ကာ မှိန်းမော နေသော သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို စချင်သဖြင့် ပေါင်အတွင်းသားလေးကို ဆွဲကိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သီရိက ကိုမင်းမင်း ကိုယ်ကို သူမ ကိုယ်ပေါ် ဆွဲတင်လိုက်ပြီး သူမ ပေါင် နှစ်လုံးကို ကားပေးလိုက်တော့ မာတောင် တောင့်တင်းနေသော ကိုမင်းမင်း လီးကြီးက သူမ စောက်ဖုတ်နူတ်ခမ်းသားကို ထိုးခွဲကာ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
“အင်း…..အာ့…ဒီလီးကြီး နဲ့ အလိုးမခံရတာ တောင် အတော်ကြာခဲ့ပေါ့ ခစ်ခစ်”
“ရတယ် ဒီလီးကြီး ကလည်း သူပတ်ကင် ဖွင့်ခဲ့ တဲ့ တွင်းလေး ကို လွမ်းနေတာ ဟဲဟဲ”
ကိုမင်းမင်း နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ နှစ်ယောက် တချိန်တုံးက လို အချစ်မုန်တိုင်း ပြန်ထန်ကြလေတော့သည်။ ကိုမင်းမင်း ဘာကြိုက်တတ်သည်ကို သီရိရှင်းသန့်ဖြူက သိနေသလို သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ဘယ်နား က ဘယ်လို စန်းစန်းတင့် ဖြစ်တတ်သည် ဆိုတာကိုလည်း ကိုမင်းမင်း က သိနေတော့ သူတို့ နှစ်ယောက် ပွဲက အတော့်ကို တက်ညီ လက်ညီ ဖြစ်နေကြရသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကာမ ရေစီးအကြမ်းစား မှာ မြောနေကြတော့ အခန်းဝ ကနေ ချောင်းကြည့်နေသည့် နေထက်နိုင် ကိုပင် သတိမထားမိကြတော့ပေ။
နေထက်နိုင်မှာ ခန အိပ်မောကျသွားသော်လည်း သောက်ထားသော ဘီယာ အရှိန်ဖြင့် သေးအရမ်းပေါက်ချင် ပြီး နိုးလာခဲ့သည်။ ဘေးနားမှာ သူ့မိန်းမ ကို မမြင်သဖြင့် သူမလည် းအပြင်သွားသည်ဟု တွေးရင်း နောက်ဖေးဘက်သွားကာ သေးပေါက်လိုက်သည်။ နောက်တော့ အိမ်ထဲ ဘယ်မှာမှ မတွေ့ သဖြင့် ကိုမင်းမင်း တို့ အခန်းနား သွားကြည့်တော့ သူ့မိန်းမ မှာ ကိုမင်းမင်း တို့ ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်လျှက် မှိန်းနေပြီး သူမ ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ ခေါင်းမြုတ်နေသော ကိုမင်းမင်း ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း အသာလေး တံခါးဘောင်ကို ကွယ်လျှက် ဆက်ချောင်းနေလိုက်ရာ၊ ကိုမင်းမင်း နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ အပြောအဆို အရ သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ပန်းဦးဆွတ် ခဲ့သူ မှာ သူမ ခဲအို ကိုမင်းမင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်ရ လေသည်။
အပျိုပေါက်စမလေး သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို သူမ ခဲအိုက ပတ်ကင်ဖွင့်ပေးနေပုံကို စဉ်းစားရင်းက နေထက်နိုင် တယောက် လီးတောင်လာရာ သူ့လီးကို ပုဆိုးပေါ်မှ အုပ်လျှက် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်မိသည်။ ယခုလည်း ပက်ပက်စက်စက် လိုးနေတာကို ကြည့်ရင်းက လီးကို ပွတ်တိုက် ဂွင်းထုရင်းက စိတ်တွေ ထလာရသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှ ဒါဆို မသူသူမိုး ဘယ်ရောက်နေတာလဲ ဟုလည်း တွေးလိုက်မိသည်။ တော်ကြာ မသူသူမိုး ပြန်ရောက်လာပြီး သူမ ယောက်ျား နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ လိုးနေတာ တွေ့သွားရင် ခက်ဦးမယ်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ခုနတုန်းက သူ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို အိမ်အောက်ထပ်တခုလုံး မှာ လိုက်ရှာခဲ့တာမို့ မသူသူမိုး လည်း အိမ်အောက်ထပ်မှာ မရှိတာ သေခြာသည်။
နေထက်နိုင် စိတ်ထဲစပ်စု လိုစိတ်ပေါ်လာသဖြင့် အိမ်အပေါ်ထပ် သို့ လှေခါးမှ အသံမထွက်အောင် တက်ခဲ့လေသည်။ အိမ်အပေါ်ထပ်မှ သူ့အဖေ ဦးမျိုးနိုင် အခန်းထဲ မှ အသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေရာ တံခါးကို နားကပ်ထောင်လိုက်တော့ အထဲ မှာ တအီးအီး တဖတ်ဖတ် အသံများ ကြားရလေသည်။ ဒါဆိုရင်တော့ သူ့အဖေ နှင့် မသူသူမိုး တို့ နှစ်ယောက် လိုးနေကြပြီ ဆိုတာ သေခြာလေပြီ။
တံခါးကိုအသာတွန်းကြည့်တော့ အထဲမှ လော့ချထားတာ မို့ မလှုပ်၊ မသူသူမိုး ကိုယ်လုံးတီး ဆိုရင် ဘယ်လို နေမလဲ သူမြင်ချင်နေမိသည်။ အင်း အခွင့်အရေးတော့ ပေါ်ဦးမှာပါဟု တွေးလိုက်ရင်းက အောက်ထပ်ပြန်ဆင်းလာကာ ကိုမင်းမင်း နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တို့ ကို ချောင်းပြန်သည်။ ကိုမင်းမင်း နှင့် သီရိရှင်းသန့် ဖြူ တို့ နှစ်ယောက် အခုမှ တချီပြီးသွားဟန်တူသည်။ တယောက်ကို တယောက် ပွေ့ဖက်ကာ အိပ်ယာပေါ်မှာ မှိန်းရင်း အနာယူနေကြတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
ထို့ကြောင့် သူလည်း သူတို့ အခန်းရှိရာသို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။ လှေခါးထိပ် ရောက်တော့ သူ့အခန်းသို့ ဦးတည်လိုက်သည့် အချိန် ဦးမျိုးနိုင် အခန်းတံခါး ဖြတ်ကနဲ ပွင့်လာပြီး မသူသူမိုး ထွက်လာလေသည်။ မသူသူမိုး က ဦးမျိုးနိုင် တံခါးကို နောက်ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး လှေခါးသို့ လျှောက်လာတော့မည်ဟုန်ပြင်လိုက်ရင်းမှ လှေခါးမှ တက်လာသည့် နေထက်နိုင် နှင့် မျက်နှာချင်း ဆိုင် တွေ့ကြလေသည်။ မသူသူမိုး က ရုတ်တရက် မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း သူ့ထက် မျက်နှာပျက်နေသည့် နေထက်နိုင်ကို တွေ့ရတော့၊ စူးစမ်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်း၊
“ဟော မောင်နေထက်နိုင်ပါလား၊ ဦး နေမကောင်းချင်ဘူးဆိုလို့ ဆေးလာပေးတာ၊ အခု အိပ်သွားပါပြီ၊ သီရိရော”
ဟု ခပ်တည်တည်ပင် ဖိန့်လိုက်သည်။ နေထက်နိုင်က မသူူသူမိုး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားမှာ စိုးသဖြင့် လက်ကို ဆွဲလိုက်ကာ သူတို့ အခန်းထဲ ခေါ်လာခဲ့လေသည်။
“မသူသူမိုး ခနလာပါဦး အခန်းထဲ”
အခန်းထဲ ရောက်တော့ သီရိကိုလည်း မတွေ့သဖြင့် မသူသူမိုးက နေထက်နိုင်ကို ကြည့်ကာ၊
“အင်း ပြော မောင်နေထက်နိုင် ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ဟို ခုန က မမသူ နဲ့ ဖေဖေ အခန်းထဲမှာ ဟိုဟာ ၊ ကျွန်တော် အခန်းပြင်က ကြားနေရတယ်”
မသူသူမိုး မျက်နှာလေး နီသွားသည်။
“အို..အဟီး..ဆောရီးနော် မောင်နေထက်နိုင်၊ သီရိရော ကြားသွားတာလား”
“သီရိက မကြားပါဘူး၊ သူလည်း သူ့ဘာသာ အလုပ်ရှုတ်နေတာ”
“သီရိက ဘယ်မှာ အလုပ်ရှုတ်နေတာလည်း..”
မေးလိုက်ပြီးမှ မသူသူမိုးက နေထက်နိုင် မျက်နှာကို သေခြာ အကဲခတ်ရင်း၊
“အော် သီရိနဲ့ ကိုမင်းမင်း နဲ့လား…”
ဟု မေးလိုက်တော့ နေထက်နိုင် က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ မသူသူမိုး မျက်နှာက မည်သို့မှ မပြောင်းလဲ သဖြင့် သူမ သိပြီးသားဟု နေထက်နိုင် သိသွားတော့သည်။
“အော် မမသူ က သိပြီးသားလား၊ သူတို့ အရင်ထည်းက ဖြစ်နေတာကို မမသူ သိတယ်ပေါ့၊ သီရိ ကို ကိုမင်းမင်း ပါကင်ဖွင့်လိုက်တယ် ဆိုတာလည်း မမသူ သိတယ်ပေါ့”
“အင်း ဖြည်းဖြည်း မောင်နေထက်နိုင် မမသူ ရှင်းပြပါ့မယ်၊ ကိုမင်းမင်း သီရိကို ပါကင်ဖွင့်လိုက်တယ် ဆိုတာ မမသူ ချက်ခြင်းမသိပါဘူး တော်တော်ကြာမှ ရိပ်မိပြီး သီရိကို မေးတော့မှ သီရိက ပြန်ပြောပြပေးတာပါ”
မသူသူမိုး က နေထက်နိုင် စိတ်ဓါတ်ကယောင်ခြောက်ခြား ဖြစ်နေပြီဟု ထင်သဖြင့် နေထက်နိုင် လက်ကို ဆွဲကာ ကုတင်စောင်းသို့ သွားထိုင်လိုက်သည်။ နေထက်နိုင်က မသူသူမိုးအား
“အဲဒီအဖြစ်အပျက် ကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါလား မမသူ”
ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် မသူသူမိုး က သီရိ ကို ကိုမင်းမင်း ပန်းဦးဆွတ်ခူး လိုက်သည့် အဖြစ်အပျက်ကို အသေးစိတ်ဇာတ်ကြောင်းပြန်ပြတော့သည်။ သူမ ဇာတ်ကြောင်းပြန်ပြနေစဉ် နေထက်နိုင် ပုဆိုးအောက်မှ လီးကြီး ဖုဖောင်းထ လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် နေထက်နိုင် တယောက်လည်း ကပ်ကိုး ဖီးလ်ရှိသူမှန်း သိလိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် လည်း ပြဿနာ မဖြစ်နိုင် ဆိုတာကို တွေးမိပြီး စိတ်အေးသွားကာ သီရိ တို့ ဇာတ်လမ်းကို စိမ်ပြေနပြေ အသေးစိတ်ပြောပြနေတော့သည်။
“အဲတော့ သီရိ ဆီက မမသူ က အကျိုးအကြောင်း ပြန်သိရတော့ ကိုမင်းမင်း ကို ပြဿနာ မရှာဘူးလား”
“ခစ်ခစ် တကယ်က မမသူ က လည်း ကပ်ကွင်း တယောက်ကွယ့်၊ ကိုမင်းမင်း ကို တခြား ကောင်မတွေနဲ့ လိုးတာကို ကြည့်ချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ညီမလေးကို တော့ အပျိုလေးမို့ မထိခိုင်းဘူး၊ အဲဒါ ကိုမင်းမင်း ကလည်း သိပါတယ်၊ သူရှောင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီည ကတိုက်ဆိုင်မှုတွေများသွားတော့ သူလည်း မထိန်းနိုင်ဘူး ဖြစ်သွား တာ နောက်တော့ စားပြီးမှ တော့ မထူးတော့ဘူး ဇာတ်ခင်းတော့တာပေါ့။ ဖြစ်ပြီး တဲ့ ဟာတော့ မမသူ လည်း ဘာလုပ်လို့ ရမှာလဲ ၊ အဲတော့ ခွင့်လွတ်ရတော့တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လွယ်လွယ်နဲ့ တော့ ဘယ်ပေးမလဲ ခစ်ခစ် ကိုမင်းမင်း ကို စိတ်ဆိုးသလို နဲ့ ခပ်တည်တည်ပဲ ကြိမ်းရတာပေါ့၊ မောင့် ဂတိဖျက်တာကို မှတ်ထားလိုက်၊ ချစ်လေး မှာ လည်း ဂတိဖျက်ခွင့် တခု ရှိရမယ်၊ ချစ်လေး ဘာလုပ်လုပ် တကြိမ် ကိုတော့ မောင် ခွင့်လွတ်ရမယ် ဆိုပြီး အကြပ်ကိုင်ထားလိုက်တယ်။ ဟစ်”
“ဟားဟား ပိုင်တယ် မမသူက အဲဒီတကြိမ်ရော မမသူ သုံးပြီးပလား”
“ဟဲဟဲ ဘယ်သုံးမလဲ ကွ၊ အဲဒါက ရှောင်လို့ မလွတ်ပဲ လက်ပူးလက်ကြပ်မိမှ သုံးဖို့ ချန်ထားတာလေ၊ ခုထိ မသုံးရသေးဘူး ခစ်ခစ်”
“ပိုင်ပါ့ မမသူရာ ကျွမ်းတာ လွန်ရော”
“မောင်နေထက်နိုင်လည်း ကပ်ကိုး ဖီးလ်ရှိတယ်ထင်တယ်၊အခု သီရိ အလိုးခံရတာ နားထောင်ရင်းနဲ့ လီးက တောင်နေပြီ ခစ်ခစ်”
“အင်း အဲဒါလည်း ပါတယ်၊ မမသူ ကို လိုးချင်နေတာလည်း ပါတယ်လေ”
“အို မဆိုင်ပါဘူး နော်၊ တို့က အဝေးကြီးပါ ခစ်”
“ဟွန့် မမသူ ယောက်ျား က ကျွန်တော့် မိန်းမ ကို လိုးနေတာ၊ ကျွန်တာ်လည်း သူ့မိန်းမ ကို ပြန်လိုးရမှာပေါ့လို့”
“မရတော့ဘူး မောင်လေး အဖေ က လိုးပြီးသွားလို့ ကြေသွားပြီ ခစ်ခစ်”
“မမသူ ကလည်း နောက်တယ်ဗျာ”
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အခန်း ၃၂။
နေထက်နိုင် သူသူမိုး ကိုယ်လုံးကို ဆွဲဖက်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းလိုက်သည်။ သူသူမိုး ကိုယ်လုံးမှာ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နှင့် မတူ တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင်လေး မို့ အရသာ တမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။ နို့ကြီးများမှာ လည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ထက် ထွားကာ နေထက်နိုင် လက်ဖဝါး နှင့်ပင် မဆန့်ပေ။ သူသူမိုး က နေထက်နိုင် လီးကြီးကို စုပ်ကာ သူမ ပုလွေစွမ်းကို ပြတော့ နေထက်နိုင်ခမြာ လူးလိမ့်နေအောင် ခံရသည်။ နေထက်နိုင် က သူမ ပါးစပ်ထဲ လရည်တွေ ထွက်ကုန်မည်စိုး သဖြင့် အမြန်ဆွဲထုတ်ပြီး သူမ ကိုယ်ပေါ် တက်ခွကာ လိုးမည်ပြင် တော့ သူသူမိုး က သူ့ရင်ဘတ်ကို တွန်းထားရင်း သူမ ပေါင်နှစ်လုံး ကြားကို လက်ညိုးထိုးပြသည်။
“ဟွန့် သူ့ကျတော့ ပြုစုထားရတာ သူများကို လည်း ပြုစု ပေးဦးလေ ခစ်ခစ်”
နေထက်နိုင် သူ့ခေါင်းကို သူသူမိုး ပေါင်နှစ်လုံး ကြား မြုပ်နှံပြီး သူသူမိုး စောက်ဖုတ်ကို ကုုံးရက်လေသည်။ ရက်နေရင်းက မှ သူသူမိုး တယောက် အခုလေးတင် သူ့အဖေ အလိုးခံလာခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်မိသည်။ သို့ပေမဲ့ မတတ်နိုင်တော့ ခွေးဖြစ်မှ တော့ မစင်ကြောက်နေလို့ မရပြီ။ တတ်သမျှ မှတ်သမျှ ပညာလေး ဖြင့် သူသူမိုး စောက်ဖုတ်ကို အစွမ်းကုန် ရက်ပေးရလေသည်။
သူသူမိုး က လည်း ဘာဂျာအပေးခံရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သူမို့ နေထက်နိုင် ခေါင်းကို သူမ ပေါင်နှစ်လုံးဖြင့် ညှပ်ကာ ဖင်ကို ကော့ပေးရင်း မျက်စေ့မှေးကာ အမှုတ်ခံလေသည်။ နေထက်နိုင် ဇက်ညှောင်းလာပြီး လိုးတော့မည် ဟု ခေါင်းကို ကြွလိုက်တော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် သူမ ခဲအို အလိုးခံပြီး ပြန်လာသည်ကို သိနေရက်သား နှင့်တောင် နေထက်နိုင်တယောက် ပြူးပြူး ပြာပြာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူသူမိုး က တော့ ပြုံးပြုံးပင်။
“ဟော သီရိ ပြန်လာပလား၊ ဆောရီး ”
“ရတယ်မမသူ အေးဆေးပါ၊ မောင် ပြုစုပေးတာ ဇိမ်ခံလိုက်ပါဦး၊ ခစ်ခစ်”
ဟု ပြောရင်းမှ သူသူမိုး ပက်လက်လှန်လှဲနေသည့် ဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်ကာ နေထက်နိုင် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နေထက်နိုင်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိ မျက်လုံး ပြူးကြီး ဖြင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ကြည့်နေလေရာ၊
“မောင် လုပ်ပေးလိုက်ဦးလေ မမသူ တန်းလန်းကြီး ဖြစ်နေပြီ ”
ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် နေထက်နိုင်က သူသူမိုး ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှာ နေရာယူလိုက်ပြီး သူ့လီးကို စောက်ဖုတ်ဝတွင် တေ့ကာ ဆောင့်လိုးချလိုက်တော့သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က သူမ ကိုယ်လုံးကို တစောင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူသူမိုး နှင့် မျက်နှာချင်းအပ်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းတော့ သူသူမိုး ကလည်း သီရိကိုယ်လုံးလေးကို ပြန်လည် သိုင်းဖက်ရင်းက လျှာချင်းကူးလူးကာ ကစ်ဆွဲနေကြတော့သည်။
ညီအမ နှစ်ယောက် နူတ်ခမ်းချင်းစုပ်နမ်းနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်းက မိန်းမ အမ ကို လိုးနေရသည်မို့ နေထက်နိုင် လီးက မတရားကို တောင်လာပြီး သူသူမိုး စောက်ဖုတ်ထဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ဖိဆောင့် လိုးပြစ်မိသည်။ သူသူမိုး က လည်း သူမ အကြိုက်မို့ ဖင်ကြီးကို ကြွကာ ကြွကာ ကော့ပေးရင်း ဖြင့် အလိုးခံလေသည်။ စိတ်ကလည်း အရမ်းထနေသည်မို့ နေထက်နိုင်တယောက် အကြာကြီးတော့ မထိန်းနိုင်။ သူသူမိုး ကလည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို နှုတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းလိုက်တော့ သူမ ယောက်ျား လရည်နံ့ ကို ညီမ ဆီမှ ရနေသဖြင့် စိတ်ပိုထလာရာ သူမ စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများကို ညှစ်လိုက်မိရာ နှစ်ဦးစလုံး ကာမ ဆန္ဒအထွတ်အထိပ်သို့ ပြိုင်တူ ရောက်သွားကြရတော့သည်။
“ဟား ကောင်းလိုက်တာ မောင်လေးရယ် မသူ တော့ သီရိ နဲ့ လင်ချင်းတောင် ခနလဲထားချင်တော့တယ်”
မသူသူမိုး က နေထက်နိုင် ခေါင်းကလေးကို ပွတ်ပြီး နောက်သလို ပြောင်သလို ဖြင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို ပြောလိုက်သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကလည်း အားကျမခံ၊
“အာ သိပ်ရတာပေါ့ မမ ကလည်း ၊ ဒီခရီးစဉ်တလျှောက်လုံး ညီမ တို့ လင်ချင်း လဲသွားမယ်လေ ရန်ကုန်ပြန် မရောက်ခင်အထိ၊ ဟုတ်လား ၊ ဘယ်လိုလဲ မောင်၊ သဘောတူတယ်မလား”
နေထက်နိုင် ဘာပြောရမှန်းမသိ တွေဝေနေစဉ်မှာ ပင် ညီအမနှစ်ယောက်က လက်ဖဝါးချင်း ရိုက်ကာ တခစ်ခစ် ရီမောလိုက်ကြလေသည်။
……………….
ထိုည က ညအိပ်တော့ နေထက်နိုင်က အိပ်ပျော်ချင်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က အခန်းထဲ မှ ခြေဖျားထောက်ကာ ထွက်သွားလေသည်။ နေထက်နိုင်က ခနနေမှ အသာအနောက်မှ လိုက်ချောင်းတော့ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် သူ့အဖေ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့အဖေ အခန်းတံခါးကို အသာ သွားတွန်းကြည့်တော့ အထဲမှ ဂလန့်ချထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နေထက်နိုင် တယောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း ပင်ပန်း နေသဖြင့် သူ့အခန်းသို့ သူပြန်သွားကာ ကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်တေ့ ခနလေး ဖြင့် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။
…………………
နောက်နေ့မနက် ခရီး စထွက်သည်နှင့် မသူသူမိုး က ကားနောက်ခန်းပြောင်းထိုင် ၍ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က ကားရှေ့ခန်း ကားမောင်းသည့် ကိုမင်းမင်း ဘေးထိုင်လေသည်။ နေထက်နိုင် က မျက်နှာပူသလို ဖြစ်နေသော်လည်း ကိုမင်းမင်း က တော့ တပြုံးပြုံးပင်။ ညဘက် ဟော်တယ်ခန်းတွင် အိပ်ကြတော့လည်း ကိုမင်းမင်း နှင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က တခန်းအိပ်ပြီး နေထက်နိုင် နှင့် သူသူမိုး တို့က တခန်း တကယ့်လင်မယား အတွဲတွေလို ပင် အိပ်ကြလေသည်။ ခရီးစဉ် တလျှောက်လုံး ကိုမင်းမင်း လက်ကို တွဲကာ သွားနေသော သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ကြည့်ရင်း စိတ်တွေ ထလာရသမျှ ညဘက်ရောက်လျှင် စိတ်ထဲမွန်သမျှ ပေါက်ကွဲကာ မသူသူမိုး ကို ပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုးမိသည်။ သူတို့ လေးယောက်စလုံး ရန်ကုန်ပြန်ရောက်သည်အထိ ထိုသို့ နေသွားကြသည်။
………………..
ရန်ကုန်ပြန်ရောက်တော့ နေထက်နိုင်တို့ အိမ်ရှေ့တွင် သူတို့ ဆင်းကြတော့ ကိုမင်းမင်း က အထုပ်အပိုးများ ဝိုင်းကူ ချပေးရင်း က သီရိရှင်းသန့်ဖြူကို ဖက်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း နမ်းစုပ်နူတ်ဆက်လိုက်သည်။ နေထက်နိုင် ကလည်း အားကျမခံ မသူသူမိုး ကို ဆွဲဖက်ကာ နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်နမ်းလိုက်သည်။ ကိုမင်းမင်းက၊
“ဒီတခါ ခရီးထွက်ရတာ မိုက်တယ်ကွာ၊ ငါတို့ မကြာမကြာ အဲလို ခရီးထွက်ကြရအောင်”
ဟု ပြုံးဖြီးဖြီး နှင့် ပြောလိုက်သည်။
………….
ညဖက်ရေမိုးချိုး ပြီး လင်မယား နှစ်ယောက် ကုတင်ပေါ်တက်ကြတော့ နေထက်နိုင်က သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကို ဖက်ကာ နမ်းလိုက်သည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကလည်း နေထက်နိုင်ကို ပြန်လည်နမ်းရင်း၊
“မောင် မမ ကို လိုးရတာ ကြိုက်လား ဘယ်လို နေလဲ”
ဟုမေးလိုက်သည်။ နေထက်နိုင်က၊
“အင်း ကောင်းပါတယ်၊ မမသူ က တော့ တလုံးတခဲကြီးလေ၊ ဒါပေမဲ့ မောင်က ချစ်လေး ကိုပဲ သတိရနေတာ”
“ဟွန်း ပိုပြီ၊ မမသူ အပြောအရတော့ မောင်က တော်တော် လိုးနိုင်တယ် ဆိုပဲ၊ ချစ်လေးကို သတိရလို့ပဲ တော်တော့တယ်။ နို့မို့ဆိုရင်တော့ မမသူ ထွက်တောင်ပြေးရမလားမသိဘူး”
“အဲဒါ ချစ်လေးကို သတိရလို့ အဲဒီစိတ်တွေကို မမသူ ဘက်ရွေ့လိုက်တာပါကွာ”
“သူ့စိတ်ပြောင်းနည်းက လည်း ကောင်းပါ့၊ တော်ပြီ ဒီညတော့ ခရီးအရမ်းပန်းလာလို့ ချစ်လေး နားဦးမယ်မောင် မနက်ဖြန်မှနော်””အင်းပါ ချစ်လေးရယ် ဂွတ်နိုက်”
……………………
နေထက်နိုင် အိမ်ပြန်ရောက်တော့မှ သူ့မာမီ ဒေါ်နီနီနိုင့် မက်ဆေ့ဘောက်စ် ဟစ်စတြီကို ကွန်ပြူတာ ထဲမှာ ပြန်ဖတ်ကြည့် လိုက်တော့ သူတို့ ခရီးထွက်နေစဉ်ကာလ အတွင်း ရင်ထွန်းဝင်း က အိမ်ကို နေ့တိုင်းလာပြီး သူ့မာမီ နှင့် အချစ်ကြမ်းနေကြတယ် ဆိုတာသိလိုက်ရသည်။ မက်ဆေ့ထဲမှာ ပင် သူတို့အချင်းချင်းကို မောင် နှင့် မ ကနေ အဆင့်တက်ကာ ယောက်ျား မိန်းမ ဟု ပင်ခေါ်နေကြပြီ ဆိုတော့ တော်တော့်ကို ချစ်ကျွမ်းဝင်နေကြပြီ ဆိုတာ သိနိုင် လေသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်မှာ ဒီလောက်နေ့စဉ် လိုးနေခဲ့ကြတာတောင် မဝချင်၊ နေထက်နိုင်တို့ ပြန်ရောက်ပြီး နောက် သုံးရက် အကြာ သောကြာတနေ့ တွင် နေ့ခင်းဘက် အိမ်မှာ တွေ့ဖို့ ချိန်းထားသည်ကို ဖတ်လိုက်ရသည်။
နေထက်နိုင် ထိုနေ့ကျတော့ အလုပ်သွားချင်ဟန်ဆောင်ပြီး ဟိုတခါကလို အိမ်ပြန်ဝင်ကာ ကလော့ဆက်ထဲ ဝင်ပုန်းနေလိုက်ပြန်သည်။ ဒီတခါတော့ ရင်ထွန်းဝင်း နှင့် ဒေါ်နီနီနိုင်တို့ ကုတင်ပေါ် အချစ်ကြမ်းကြသည်များကို သူ့ဖုံး ဖြင့် အစအဆုံး နီးပါး ဗီဒီယိုရိုက်ကာ မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်လေသည်။
နောက်ပိုင်း နေထက်နိုင် တယောက် ထို ဗီဒီယို ကို ပင် ခိုးခိုး ကြည့်ကာ ဂွင်းထု မိနေတော့သည်။ စိတ်ထဲမှာ လည်း ရင်ထွန်းဝင်း နေရာတွင် သူသာ ဖြစ်ချင်နေမိတော့သည်။
ထိုအတောအတွင်းလည်း သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ကုမ္ပဏီမှ ဒရိုင်ဘာ ဦးကြီးစိုး ပြန်ရောက်လာ သဖြင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ တယောက် ကားမောင်း ပြန်လေ့ကျင့်နေလေရာ ညဘက် အပြန်မိုးချူပ် လေသည်။ နေထက်နိုင် မှာ ဒေါ်နီနီနိုင် နှင့် ညနေစာ အတူစားရင်း ဒေါ်နီနီနိုင် ကိုယ်လုံးတီးပုံ ကိုသာ မျက်စေ့ထဲ မြင်ယောင်နေသဖြင့် သူ့မာမီ ရှေ့မှာ လည်း ကြာကြာ မနေရဲ။ အိပ်ခန်းထဲ အမြန်ဝင်ကာ ကုတင်ပေါ်လှဲရင်း ဖုံးထဲမှ ဒေါ်နီနီနိုင် နှင့် ရင်ထွန်းဝင်းတို့ ဗီဒီယို ကို သာ ဖွင့်ကြည့်ရင်း ဂွင်းထု ပြစ်ရသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ပြန်လာလျှင် သဲလွန်စ မကျန်အောင်လည်း လရည်ပန်းထုတ်ထားသော စက္ကူကို လွတ်ပြစ်လီး ကို ဆေးပြီးတော့ မှ အိပ်ယာပေါ် လှဲရသည်။ ဂွင်းလည်း ထုထား မိုးလည်း ချူပ်လာသဖြင့် အိပ်မောကျသွားတတ်ပြီး သီရိရှင်းသန့်ဖြူ ပြန်ရောက် လာသည်ကို ပင် တခါတလေ သူမသိလိုက်ပေ။
တနေ့တော့ နေထက်နိုင် တယောက် သူငယ်ချင်းတယောက် က ရာထူးတိုး လို့ ဆိုကာ စားပွဲကျွေးလိုက်တော့ ဘီယာတွေ အရက်တွေ အလျှံပယ်တိုက်သဖြင့် အတော်မူးလာလာခဲ့သည်။ အိမ်ရောက်တော့ အတော်မိုးချူပ်နေပြီ။ ဒေါ်နီနီနိုင် က ထမင်းစား မလားမေးတော့ မစားတော့ဘူး စားလာခဲ့ပြီ ဟု ဆိုကာ ရေမိုးချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးလိုက်တော့ လန်းလာသလို နှင့် အိပ်ယာပေါ်ရောက်တော့ ဝီစကီအရှိန်က ပြလို့ ခေါင်းတရိတ်ရိတ်ဖြင့် ပြန်မူးလာပြန်သည်။
သို့သော်လည်း အရက်ရှိန်နှင့် သွေးက ဆူနေသည့်အချိန်၊ သူပြန်အလာကို တံခါးလာဖွင့်ပေးသော ဒေါ်နီနီနိုင် က ညအိပ်ခါနီး အသား ပါးပါး ညဝတ်ဂါဝန်ကို အောက်က ဘာမှ မခံပဲ ဝတ်ထားတာကို မြင်ဖြစ်အောင် မြင်ခဲ့မိသည် မို့ လီးက တောင်နေသည်။ အိပ်မပျော်ခင် ဆွဲလိုက်ဦးမည်ဟု ဆိုတာ ကုတင်ပေါ်တက်ရာ ဖုံးထဲမှ ဒေါ်နီနီနိုင်တို့ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရင်း လီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ တမိနစ်ပင်မကြာဖုံးက မွေ့ယာပေါ် ပြုတ်ကျကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
သီရိရှင်းသန့်ဖြူ က လည်း ထိုနေ့ ဦးကြီးစိုး ကိစ္စရှိသည်မို့ သွားနေကျနေရာလေး သွားကာ တချီ အမြန် လိုးလိုက်ကြပြီး တော့ သူမကို အိမ်ရှေ့ လာချပေးသွားခဲ့သည်မို့ ခါတိုင်းထက် စောရောက်လာခဲ့သည်။ ခါတိုင်းထက် စောရောက်လာသဖြင့် နေထက်နိုင် နိုးနေပါက သူမ ကိုယ်မှ လရည် နှင့် စောက်ရည်နံ့များ နေထက်နိုင် ရသွားမှာ စိုးသဖြင့် အသာ ခြေဖျားထောက်တက်လာခဲ့သည်။ နေထက်နိုင် ကုတင်ပေါ်တွင် ဟောက်သံပေးပြီး အိပ်ပျော် နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရမှ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပုဆိုးအောက်မှ လီးကို လက်တဖက်က ဆုပ်ကိုင်ကာ အိပ်ပျော်နေသော နေထက်နိုင် ခေါင်းအုံးနားက ဖုံးမှာ အရောင်နေ ထွက်နေသဖြင့် ဗီဒီယို ပလေး နေမှန်း သိနိုင်လေသည်။
နေထက်နိုင် ရုပ်ရှင် ကြည့်ရင်း အိပ်ပျော်သွားတာဖြစ်မည်ဟု တွေးရင်း ဖုံးကို ပိတ်မလို့ ကောက်ကိုင်လိုက်တော့ လိုးကား ဖြစ်နေသည်။ ဖုံးကို သေခြာကိုင်ပြီး ကြည့်လိုက်တော့မှ ဒေါ်နီနီနိုင် နှင့် ကောင်လေး တယောက် လိုးနေသည့် ဗီဒီယို ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သီရိရှင်းသန့်ဖြူ စိတ်ဝင်စား သွားပြီး ထိုဗီဒီယိုကို အစ သို့ ပြန်ရွေ့ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ထိုဗီဒီယိုမှာ နေမင်းထက် ကိုယ်တိုင် ကလောက်ဆက်ထဲ မှ ချောင်းရိုက်ထားတာ ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွား တော့သည်။
ဗီဒီယို မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသဖြင့် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ နှစ်ခေါက်သုံးခေါက်လောက် ပြန်ရစ်ကာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ ယောက်ခမ ကြီးမှာ ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးဟောင်းလည်း ဖြစ်၊ စည်းကမ်း ကြီးလှကာ ဘုရားတရားလည်း လုပ်နေသူ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့ သို့ အမျိုးသမီးကြီး တောင်မှ ထိုကဲ့သို့ ကဲနေလျှင် မိမိ ကို ဘယ်လိုမှ အပြစ်ပြောစရာ မရှိတော့ဟုလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆင်ခြေပေးမိသည်။
ထိုဗီဒီယို ကို ကြည့်ရင် ဂွင်းထု ဖို့ ကြိုးစားနေသည့် နေထက်နိုင် တယောက် မူးကာ အိပ်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်မည်ဆိုတာကိုတော့ သူမ ခန့်မှန်းလို့ ရသည်။ သူမ ခန့်မှန်းလို့ မရတာက နေထက်နိုင် တယောက် သူ့မာမီ နှင့် သူများ လိုးနေတာကို ချောင်းကြည့်ခြင်း၊ ဗီဒီယို ရိုက်ထားပြီး ပြန်ကြည့်ကာ ဂွင်းထုခြင်းတို့မှာ ကပ်ကိုးဖီလင်ကြောင့်လား၊ သူကိုယ်တိုင်က သူ့မာမီ အပေါ်ဖီးလာနေလို့လား ဆိုတာပင် ဖြစ်တော့သည်။
သူမ ကိုယ်တိုင်က လည်း သူများလိုးတာကို ချောင်းရတာ ဝါသနာပါသူ ပီပီ။ နေထက်နိုင်ကို သူမ လှော်ပေးလိုက်လျှင် နေထက်နိုင် နှင့် ဒေါ်နီနီနိုင် တို့ လိုးပွဲကို သူမ ချောင်းကြည့်လို့ ရမည်။ နောက်ပြီး သားအမိ အင်းစက် ဆိုတော့ အင်းစက်ထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံး မဟုတ်လား။ တွေးမြင်ကြည့်ရင်း နှင့်ပင် သီရိရှင်းသန့်ဖြူ စောက်ဖုတ်လေး အရည်ကြည်တို့ စိုထိုင်းလာခဲ့ရသည်။ အင်း ဦးကြီးစိုး လရည်တွေ သွားဆေးလိုက်ဦးမှ ပါလေဟု တွေးရင်း ရေချိုးခန်းဘက်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အပိုင်း (၅) ဆက်ရန် >>>>
No comments:
Post a Comment